Όταν η τεχνητή νοημοσύνη είναι πιο Ορθόδοξη από την φυσική νοημοσύνη κάποιων ΓΟΧ

 

"Ποια η θέση είναι Ορθόδοξη; Του πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου περί αναγκαιότητας Συνοδικής Κρίσεως ή του Βρεσθένης Ματθαίου περί αυτόματης αποκοπής των παραβατών;". 

Στο ερώτημα αυτό η ΑΙ απάντησε:

Η Ορθόδοξη Εκκλησιολογία ευθυγραμμίζεται με την άποψη του πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου, θεωρώντας ότι η οριστική αποκοπή ενός μέλους ή μιας τοπικής Εκκλησίας απαιτεί συνοδική διάγνωση.

Η συνοδική κρίση θεωρείται απαραίτητη στην Ορθόδοξη Εκκλησία γιατί αποτελεί τη μοναδική δικλείδα ασφαλείας που εγγυάται την ενότητα και την αντικειμενικότητα, αποτρέποντας την κατάλυση της εκκλησιαστικής τάξης.

Οι βασικοί λόγοι για τους οποίους η Εκκλησία επιμένει στη συνοδική οδό είναι:

• Αποφυγή της Υποκειμενικότητας: Χωρίς συνοδική κρίση, ο κάθε πιστός ή κληρικός θα μπορούσε να γίνει «δικαστής» του επισκόπου του. Αν η αποκοπή ήταν αυτόματη, η Εκκλησία θα διασπάτο σε αμέτρητες ομάδες, καθώς ο καθένας θα θεωρούσε αιρετικό όποιον διαφωνούσε μαζί του, οδηγώντας σε έναν άκρατο «ατομικό ζηλωτισμό».
• Αποφυγή της Αυθαιρεσίας: Αν η αποκοπή ήταν αυτόματη βάσει της κρίσης του κάθε πιστού ή κληρικού, η Εκκλησία θα οδηγούνταν σε ατέρμονα διασπάση, καθώς ο καθένας θα μπορούσε να χαρακτηρίσει τον άλλο αιρετικό κατά το δοκούν.
• Διασφάλιση της Κανονικής Τάξης: Η Εκκλησία, ως θεσμικό σώμα, διαθέτει δικούς της «νόμους» (Ιερούς Κανόνες). Η καθαίρεση ή ο αφορισμός είναι δικαστικές πράξεις που απαιτούν τη συμμετοχή μιας συνέλευσης επισκόπων (Σύνοδος), ώστε να διαπιστωθεί με ακρίβεια το παράπτωμα και να δοθεί η ευκαιρία απολογίας και μετανοίας στον κατηγορούμενο.
• Η Εκκλησία ως Σώμα Χριστού: Η Ορθόδοξη Εκκλησιολογία διδάσκει ότι η αλήθεια δεν ανήκει σε ένα άτομο, αλλά στο σύνολο του σώματος της Εκκλησίας. Η Σύνοδος εκφράζει αυτή τη συλλογική συνείδηση και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, διακρίνοντας την πλάνη από την αλήθεια.
• Διάκριση μεταξύ «Αμαρτίας» και «Ποινής»: Μια αίρεση είναι πνευματική ασθένεια (αμαρτία), αλλά η «έξωση» από την εκκλησιαστική κοινωνία είναι μια ποινή (δικαστική πράξη). Όπως στην πολιτεία ένα έγκλημα δεν επιφέρει αυτόματα φυλάκιση χωρίς δίκη, έτσι και στην Εκκλησία η αίρεση δεν επιφέρει αυτόματη αποκοπή χωρίς τη διαγνωστική απόφαση της Συνόδου.
• Προστασία του Ποιμνίου: Ο 15ος κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επιτρέπει τη διακοπή μνημοσύνου (αποτείχιση) ως μέτρο προφύλαξης για να μην μολυνθούν οι πιστοί από την κακοδοξία, αλλά ορίζει σαφώς ότι η τελική καταδίκη και η οριστική αποκοπή επέρχονται μόνο μετά τη «συνοδική απόφανση». 

Επιπλέον, η Ιστορία έχει δείξει ότι όπου καταργήθηκε ο συνοδικός θεσμός και επικράτησε η αυθαιρεσία, η Εκκλησία οδηγήθηκε σε βαθιά και πολυετή σχίσματα.