"Κρείττων γὰρ ἐπαινετὸς πόλεμος εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ· καὶ διὰ τοῦτο τὸν πραῢν μαχητὴν ὁπλίζει τὸ Πνεῦμα, ὡς καλῶς πολεμεῖν δυνάμενον" Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Η "ΟΡΘΟΔΟΞΗ" ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΚΡΗΤΗΣ (ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΓΙΝΕ Η "ΑΓΙΑ" ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ) ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΚΕ ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ!

Πως μετά να μην τους αναγνωρίσουν ως "Εκκλησίες";


Στην επίσημη ιστοσελίδα της "Ορθοδόξου" Ακαδημίας Κρήτης διαβάζουμε τα εξής: "Οι οικοδομικές εργασίες άρχισαν το 1965 με την οικονομική βοήθεια που πρόσφερε η Evangelische Zentralstelle fur Entwicklungshilfe / Bonn, μια Υπηρεσία της Ευαγγελικής Εκκλησίας της Γερμανίας, που θέλησε με τη συνδρομή αυτή να δοθεί ένα σημάδι μετάνοιας και καταλλαγής σε έναν τόπο έντονα δεμένο με τη Μάχη της Κρήτης (1941) και με βαρύτατες θυσίες για την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια".
Μόνο που οι Προτεστάντες γι' αυτό το "σημάδι μετανοίας" φρόντισαν να μιλούν συχνά, κατά την προσφιλή τακτική τους να διαφημίζουν τα έργα τους.
Έτσι ο π. Γεώργιος Μεταλληνός, στο βιβλίο "Αλλήλοις αποκαλυπτόμενοι - αποκαλύπτοντες", το οποίο μόλις κυκλοφόρησε, γράφει τα εξής σημαντικά, σε υποσημείωση επιστολής του (14-2-1974) προς τον π. Θεοδώρητο Μαύρο (η υποσημείωση μπήκε στο τέλος της εξής προτάσεως: " Εἰρηναῖος [σ. ημ. τότε Μητροπολίτης Γερμανίας] μᾶς ἐπώλησεν εἰς τοὺς Εὐαγγελικοὺς διὰ τὰ χρήματα, ποὺ παίρνει"): 
"Σὲ ἱερατικὴ σύναξη τῶν Ἑλλήνων (ὀρθοδόξων) κληρικῶν (1975) ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς προτεσταντικῆς Innere Mission Dr. Schober δὲν παρέλειψε νὰ μᾶς ὑπενθυμίσει τὴν γενναιόδωρη οἰκονομικὴ συμβολή τους στὴν ἀνέγερση τῆς «Ὀρθοδόξου Ἀκαδημίας» στὸ Κολυμπάρι τῆς Κρήτης!". 
Υπήρχε λοιπόν περίπτωση στο Κολυμπάρι, να ονομάσουν, ως όφειλαν, αιρετικούς τους Προτεστάντες και να καταδικάσουν τις αιρέσεις τους;

Χριστοκεντρική Εκπαίδευση Κατ’ Οίκον στην Ελλάδα του 21ου αιώνα

Μια ελληνική οικογένεια αποφάσισε να μη στείλει τα 4 παιδιά της στο σχολείο. Τι έγινε μετά;
Ο Χρήστος Καραλιάς κατέγραψε στο ντοκιμαντέρ ΙΧΘΥΣ την ιστορία μίας εντελώς αντισυμβατικής οικογένειας που δεν είχε καμιά εμπιστοσύνη στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και προτίμησε την κατ’ οίκον εκπαίδευση. Η ταινία θα παρουσιαστεί στη Θεσσαλονίκη στις 9 & 10/3/2017. Επάνω μπορείτε να δείτε το trailer της ταινίας.
«Το ντοκιμαντέρ ΙΧΘΥΣ ξεκίνησε ως ένα σπουδαστικό πρότζεκτ, []  και ήρθα σε επαφή με αυτή την οικογένεια εντελώς τυχαία» λέει ο Χρήστος Καραλιάς, σκηνοθέτης της ταινίας και ένας εκ των δύο δημιουργών της (την έφτιαξε μαζί με τον Παναγιώτη Ποντικίδη, που έκανε την παραγωγή). «Είχαμε πάει αρχικά για τον μεγαλύτερο γιο της οικογένειας, τον Αθανάσιο, ο οποίος το 2014 είχε κερδίσει το διαγωνισμό cosplay στο Comic Con, εδώ, στην Αθήνα. [] είχαμε πάει να του πάρουμε συνέντευξη για να κάνουμε ντοκιμαντέρ αυτό το θέμα. Αυτός μας κάλεσε στο σπίτι του για τη συνέντευξη [] και όταν πήγαμε εκεί και είδαμε την κατάσταση στο σπίτι, τον τρόπο που οι γονείς έχουν διαχειριστεί τη ζωή των παιδιών τους, αποφασίσαμε ότι θέλουμε να ασχοληθούμε με αυτό το πράγμα. Τους το είπαμε και μας είπαν «κάντε ό,τι σας φωτίσει ο θεός». Είναι μία εξαμελής οικογένεια, ο πατέρας είναι γιατρός σε μεγάλο νοσοκομείο και η μητέρα πριν έρθουν στην Ελλάδα δούλευε ως δασκάλα. Έχουν έρθει από την Αμερική, ο πατέρας είναι ελληνικής καταγωγής, η μητέρα κατάγεται από τη Σερβία, αλλά τα παιδιά έχουν γεννηθεί όλα στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια οικογένεια αρκετά θρησκευόμενη με τέσσερα παιδιά: τον Αθανάσιο, τον Αρσένιο, τον Αλέξιο και την Αγάπη.
Ακολουθούν αποσπάσματα συνέντευξης με τον σκηνοθέτη της ταινίας ΙΧΘΥΣ.


[] Η δική μου άποψη είναι ότι τα παιδιά αυτά είναι πάρα πολύ επιδέξια, πάρα πολύ έξυπνα και πολύ χαρούμενα επίσης. Οι ανάγκες που μπορεί να έχουν από την πλευρά της κοινωνικοποίησης καλύπτονται. Είναι τέσσερα αδέρφια έτσι κι αλλιώς, έχουν σχέση με τους γείτονες που έχουν και αυτοί πολλά παιδιά, είναι νορμάλ παιδιά με φίλους… Το πολύ βασικό είναι ότι μπαίνεις στο χώρο τους και βλέπεις ένα χαρούμενο σπίτι που είναι πολύ δύσκολο να το δεις γενικά. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια αντισυμβατικότητα πολύ περίεργη, η οποία δεν είναι απαραίτητα καλή ή κακή. Σίγουρα, όμως, είναι μακριά από την νεοελληνική αντίληψη του πώς μεγαλώνεις παιδιά.
[] Είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και οι δύο γονείς. Ο πατέρας της μαμάς, μάλιστα, ήταν παπάς ορθόδοξος στη Σερβία.   — Θρησκευόμενοι, που ζουν απομονωμένοι, το πρώτο πράγμα που μου φέρνουν στο μυαλό είναι οι Άμις. Δεν είναι, καμία σχέση. [] Απλά έχουν μια πιο πρωτοχριστιανική ορθόδοξη αντίληψη για τη θρησκεία. [] Δεν υπάρχουν απαγορεύσεις. Τα παιδιά έχουν μεγαλώσει σε ένα σπίτι, όμως, που η πίστη στο Χριστό είναι πολύ έντονη. Το κέντρο της ζωής τους είναι η ενορία.


[] Εμείς που παρακολουθήσαμε για λίγο την όλη διαδικασία του home schooling ήταν εντυπωσιακή. Η μαμά μπορούσε να διδάσκει μαθηματικά φτιάχνοντας πίτα και βάζοντας να υπολογίσουν τα ml, τα κιλά και τα γραμμάρια. Με διαδραστικούς τρόπους. Φυσικά το home schooling δεν είναι κάτι που έχει πέσει από τον ουρανό, στην Αμερική και σε κάποιες αγγλοσαξονικές χώρες υπάρχουν πολλά παραδείγματα. [] Το έκαναν αυτό γιατί δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, γενικότερα στα εκπαιδευτικά συστήματα με τον τρόπο που είναι δομημένα, δηλαδή σου λένε σαν επιχείρημα ότι είναι αντιανθρώπινο να βάζεις όλα τα παιδιά να μαθαίνουν το ίδιο πράγμα στην ίδια χρονική στιγμή, απλά επειδή έτυχε να γεννηθούν τον ίδιο χρόνο. Η μητέρα μας περιγράφει πώς ήταν η εμπειρία να διδάσκει τα παιδιά της στο σπίτι και πόσο διαφορετικό είναι από την εμπειρία του σχολείου.
[] Εκτός από τα μαθήματα, τι άλλο κάνουν για να περάσουν την ημέρα τους; [] Υπάρχουν διάφορες δραστηριότητες, γυρνάνε ταινίες, φροντίζουν το σπίτι και το κτήμα, έχουν ζώα, κότες, κατσίκες, μποστάνι, παίζουν μουσική, διαβάζουν, ζουν σε ένα τεράστιο κτήμα. Είναι οι ιδανικές συνθήκες να μεγαλώνει ένα παιδί, πάρα από την πεπατημένη.
Διαβάστε όλη την συνέντευξη στο Lifo.

ΠΗΓΗ: http://istologio.org/?p=7884

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΕΜΙΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΝΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΙΕΒΟΥ ΜΙΧΑΗΛ (4-5-1591)


Ἱερεμίας ἐλέῳ Θεοῦ ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως νέας Ῥώμης καὶ οἰκουμενικὸς πατριάρχης.
Ἱερώτατε μητροπολῖτα Κυέβου, ὑπέρτιμε καὶ ἔξαρχε Γαλίτζης καὶ μικρᾶς Ῥωσίας, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ἀγαπητὲ ἀδελφὲ καὶ συλλειτουργὲ τῆς ἡμῶν μετριότητος, και θεοφιλέστατοι ἐπίσκοποι, ἐντιμότατοι κληρικοὶ, εὐλαβέστατοι ἱερεῖς, χρησιμώτατοι ἄρχοντες, καὶ ἅπας ὁ τοῦ Κυρίου χριστώνυμος λαός, χάρις εἴη ὑμῖν καὶ εἰρήνη καὶ ἔλεος ἀπὸ Θεοῦ Παντοκράτορος καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καλῶς οἴδατε πάντες, ὅτι ὄντος μου ἐν Μοσχοβίᾳ, γράμμα τίμιον ἐδέξατο ἡ μετριότης ἡμῶν τοῦ ἐλλογιμωτάτου Κρουσίου Τυβιγγῆθεν, ὅπερ μοι τινὲς τῶν φίλων ἐκομίσαντο, δι οὗ ἔγνων, ὅτι τὴν αὐτὴν εὔνοιαν καὶ ἀγάπην, ἥνπερ καὶ πρότερον εἶχε πρὸς ἡμᾶς, καὶ νῦν ἔχει. Εἰ γὰρ μὴ οὕτως ἐτύγχανε ὤν, οὐκ ἂν ἔγραψε τὴν ψευδεπίπλαστον φήμην τοῦ καλοῦ κἀγαθοῦ ἰησουΐτου, ἣν καθ’ ἡμῶν περὶ τοῦ παραλόγου γενομένου νέου καλανδαρίου, ὅπερ μὴ ὤφειλε γενέσθαι πολλῶν ἕνεκα ψευδῶν, συῤῥάψας ἐν τοῖς αὐτόθι μέρεσι καὶ πανταχοῦ ἀναιδῶς διεφήμισε [1], δηλῶσαι ἡμῖν ἔσπευσε. Καὶ ταῦτα περὶ δευτέρας ἀπολογίας, ἢ μᾶλλον εἰπεῖν συγκαταθέσεως τὸ παράπαν εἴδησιν μὴ ἔχοντα, ὡς αὐτὸς ὁ του ψεύδους καταγγελεὺς καταψευσάμενος καὶ λυττήσας ἐφθέγξατο. Τὸ γὰρ σαπρὸν δένδρον ἐκ τοῦ καρποῦ γινώσκεται, καὶ ὁ πονηρὸς ὁμοὶ ὡς ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ, ὥσπερ καὶ τοὐναντίον κατὰ τὴν Κυριακὴν φωνήν. Καὶ τοῦτο οὐδὲν θαυμαστὸν, ἐπεὶ καὶ τῶν δαιμόνων ἴδιόν ἐστιν, ὁπόταν κακῶσαί τινας βούλωνται, ἢ εἰς σχῆμα ἀγγέλου μεταβάλλονται, ἢ δι’ ἀνθρώπου τοῦτο πράττουσιν, ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ ἀρχισυναγώγου ἐγένετο. Εἰ γὰρ καινοτομίας ἀτόπους, καὶ παραβάσεις βλασφήμους, καὶ ζηζάνια (sic) οὐ τὰ τυχόντα κατὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας διασπείρειν καθ’ ἑκάστην οὐ φρίττουσιν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν παραχαράκτην, ξένην καὶ ἀλλοτρίαν φωνὴν τῷ θείῳ πνεύματι προσάπτουσι, καὶ μήτε ταῖς τῶν ἁγίων καὶ οἰκουμενικῶν συνόδων ἀποφάσεσι πειθαρχεῖν ἐθέλουσιν, οὔτε μὴν ἀναθέματι, ᾧ ἡ τρίτη καθυποβάλλει τοὺς τολμῶντας προσθεῖναί τι ἢ ἀφαιρεῖν παρὰ τῷ ἁγίῳ συμβόλῳ τῆς εὐσεβοῦς καὶ ὀρθῆς ἡμῶν πίστεως εἰς νοῦν τελείως λαμβάνουσι, ἀλλὰ πάντα λίθον ἐκίνησαν καὶ κινοῦσι, κατὰ τὴν παροιμίαν, στῆσαι τὸ μοχθηρὸν καὶ ἄθεσμον αὐτῶν θέλημα οὐ παύονται, πόσῳ γε μᾶλλον περὶ ἐμοῦ οἱ δεινοὶ σοφισταὶ καὶ τῆς ἀληθείας ἐχθροὶ ἀληθεύειν δυνήσονται. Οἶμαι δὲ καὶ τοὺς εἰς λόγους μετ’ αὐτῶν συνελθόντας ἐν οἳα δή τινι ὑποθέσει, ἢ οἰκειότερον εἰπεῖν, περὶ ὀρθῶν δογμάτων τῆς ἡμῶν πίστεως, τοῦτο οὐκ ἀγνοεῖν. Ἄνωθεν γὰρ ἐν αὐτοῖς τὸ συκοφαντεῖν τε καὶ ψεύδεσθαι, οἷά τις κλῆρος παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτῶν κεχάρισται, ὅπερ οὐ μόνον κατ’ ἐμοῦ τοῦτ’ ἐνάγχως χρησάμενοι, ἀλλὰ καὶ πάλαι κατὰ πάντων τῶν τὴν ἀλήθειαν φθεγξαμένων κατέσπειρειν οὐ διέλιπον. Ἡμεῖς δ’ οὐκ εἰώθαμεν τρέφειν τὸ τοιοῦτον θηρίον, ἁλιέων γάρ ἐσμεν μαθηταί. Ἀλλ’ οὐδ’ ἐκεῖνα, ἅπερ πρότερον ὡς ἀχρεῖα μετὰ σκέψεως ἐξουθενήσαμεν, πάλιν ὡς εὔχρηστα ἀνθεξόμεθα. Εἰ γὰρ τοῦτ’ αὖθις ἀντιποιεῖσθαι ἁλῶμεν, ὡς ἐκεῖνος ὁ ἐπίτριπτος ἰησουΐτης, ἢ οἰκειότερον εἰπεῖν ἀντιχρίστης δολίως ἀπεφήνατο, οὐ μόνον πρὸς τοὺς ἐντυγχάνοντας τοῦ πρώτου ψόγου, οὗ ἐγγράφως κατὰ τοῦ ῥηθέντος καλανδαρίου ἐξεδώκαμεν, ἀληθεύειν δόξομεν, ἀλλὰ καὶ τὸ τοῦ φιλοσόφου γνωμάτευμα χώραν καθ’ ἡμῶν ἕξει, τὸ φάσκον, ὁ τὸν αὐτὸν ἐπαινῶν καὶ ψέγων ἀνὴρ οὐκ ἀγαθός. Ὅπερ ἀπεύχομαι. Τὸ δ’ ἀληθὲς οὕτως ἔχει. Ἐν τῷ ᾳφπβω΄  ἔτει, μηνὶ ἰουλλίῳ ἰνδικτιῶνος ια΄, ἄνθρωπός τις παρεγένετο πρὸς ἡμὰς παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Γρηγορίου πάπου (sic), φέρων καὶ μεθ’ ἑαυτοῦ γράμμα τίμιον ἐκείνου, ἐν ὢ καὶ περὶ τοῦ νέου καλανδαρίου φιλικῶς ἡμῖν ἔγραφε θεωρῆσαι αὐτὸ μετὰ σκέψεως, καὶ εἰ ἀρεστὸν ἡμῖν δόξῃ, κυρῶσαι τοῦτο καὶ μεταδοῦναι κατὰ πάσας τὰς ἐνορίας τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας κρατεῖν αὐτό. Ἡμεῖς δὲ καλῶς συνδιασκεψάμενοι περὶ τούτου, ὡς οἷόν τε ἡμῖν ἦν, συγκρίναντες αὐτό, οὐ μόνον μετὰ τοῦ ἀληθοῦς πασχαλίου, ὃ οἱ θεοφόροι πατέρες πανσόφως θεσπίσαντες τῇ Καθολικῇ Ἐκκλησίᾳ ἐξέδωκαν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τοὺς τὴν ἐπιστήμην τὴν ἀστροθεάμονα δεινούς, τὸν μέγαν Πτολεμαῖον καὶ ἄλλους, ἐσφαλμένον εὕρηται, μηδόλως συνάδον τῇ τῆς ἐκκλησίας κοινῇ δόξῃ. Ἄλλως γὰρ ὡς φαίνεται ἐκεῖνος ἐσκόπει τὰ πράγματα, καὶ ἄλλως αἱ τῶν θεοφόρων πατέρων γνῶμαι. Τοίνυν καὶ ἡμῖν δυοῖν ἕνεκα οὐκ ἀρεστὸν ἔδοξεν, ἓν μέν, ὅτι ὁπότ’ ἐκεῖνος μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν σοφιστῶν τὰ περὶ τούτου σκοπεῖν ἤρξατο, οὐδόλως ἡμᾶς συμβούλους ἐχρήσαντο. Δεύτερον δ’ ὅτι ἡμεῖς τὴν τῶν Πατέρων ὀρθὴν πίστιν, ἢν περὶ τοῦ πασχαλίου ἐχρησμοδότησαν θείᾳ ἐμφάσει κρείττω ἡγησάμενοι ὡς ἀληθῆ καὶ ἄπταιστον καὶ ἀεὶ ὡσαύτως διαμένουσαν, τὴν δὲ τοῦ νέου καλανδαρίου ὡς ἐσφαλμένην καὶ οὐτιδανὴν μακρὰν ἀφ’ ἡμῶν ἀπεσκορακίσαμεν. Πλὴν εἰ καὶ φορτικῶς δόξομεν τοῖς ἐντευξομένοις τὴν παροῦσαν μου γραφὴν  κατὰ τὸ ποσὸν, ἀλλ’ οὖν γε κατὰ τὸ ποιόν πλέον αὐστηρότερον ἔδει κατὰ τῶν συκοφαντῶν γράψαι, ὡς ὁ περὶ τῆς συκοφαντίας θεσμὸς βούλεται, ὅπερ διὰ τὸ αἰδεσιμώτερον παρητησάμεθα. Διὰ τοῦτο ἀπὸ τοῦ νῦν δίδομι καὶ ὑμῖν εἴδησιν μὴ ἐπακούειν τοὺς ψευδεπιπλάστους καὶ μυθώδεις λόγους τῶν ἰησουϊτῶν τῶν βουλομένων ἀπατᾶν ὑμᾶς διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ καινῆς ἀπάτης αὐτῶν, οὐ μόνον περὶ τοῦ ψευδεπιπλάστου νέου καλενδαρίου, ὡς εἴρηται, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν λοιπῶν καινοτομιῶν αὐτῶν, ἵνα μὴ ὑποκελισθῆτε καὶ ὑμεῖς ὑπ’ αὐτῶν. Αἱρετικόν γάρ φησιν ὁ θεῖος Παῦλος μετά πρώτην καί δευτέραν ομιλίαν παραιτοῦ. Ἵνα καὶ ἡ τοῦ Θεοῦ χάρις καὶ τὸ ἄπειρον καὶ ἡ ευχὴ καὶ ἡ εὐλογία τῆς ἡμῶν μετριότητος εἴη μετὰ τῆς σῆς ἱερότητος σὺν τοῖς θεοφιλεστάτοις έπισκόποις καῖ τοῖς λοιποῖς χριστιανοῖς. Ἀμήν.

Ἐν μηνὶ μαΐῳ ἰνδικτιῶνος δ΄.

[1] Και με την επιστολή αυτή (είχε προηγηθεί ακόμη μία προς τους Γερμανούς προτεστάντες) ο Ιερεμίας καταγγέλλει ως πλαστή την φήμη του διαβόητου Ιησουΐτη Antonio Possevino ότι δήθεν αποδέχτηκε το Γρηγοριανό ημερολόγιο.



ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΡΩΣΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ: Η ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ ΜΕ ΤΟΝ π. ΘΕΟΔΩΡΗΤΟ ΜΑΥΡΟ!


ISBN:978-960-91347-1-2

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΕΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ!

Από τον πρόλογο του εκδότου
Μὲ ἰδιαίτερη συγκίνηση παραδίδω, στὸ φιλορθόδοξο ἀναγνωστικὸ κοινό, τὴν ἀλληλογραφία (κατ’ ἀκρίβειαν τὸ μεγαλύτερο μέρος αὐτῆς) δύο ἐκ τῶν μεγαλυτέρων συγχρόνων Ἑλλήνων θεολόγων, καὶ φίλων μεταξύ τους, τοῦ ἀλησμόνητου Ἱερομονάχου π. Θεοδωρήτου (+2007) καὶ τοῦ γεραροῦ Πρωτοπρεσβυτέρου καὶ Καθηγητοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ.
Μέσα ἀπὸ αὐτὴν φανερώνεται ἡ μεγάλη ἀγωνία τῶν δύο ἀλληλογράφων, ποὺ δὲν ἦταν ἄλλη ἀπὸ τὴν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδοξίας τῶν Ἁγίων σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τοῦ ἀνθρωπίνου βίου τὸν ἰδιωτικό, τὸν κοινωνικό, τὸν ἐκκλησιαστικό. Ἠ στάση τους αὐτὴ εἶχε φυσικὰ συνέπειες. Ὁ π. Γεώργιος πολλάκις βρέθηκε ἀντιμέτωπος μὲ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἐξουσία, ἐνῷ ὁ π. Θεοδώρητος πλήρωσε τὸ βαρὺ ἀντίτιμο, τὸ ὁποῖο πληρώνουν ὅσοι δὲν βάζουν (ὄχι ἀπὸ σκληρότητα, ἀλλὰ ἀπὸ ἀγνὴ ἀγάπη πρὸς τὴν ἀλήθεια) οὕτε μιὰ σταγόνα νερὸ στὸ κρασί τους: διώξεις, λοιδωρίες, περιφρόνηση.
Ἡ παροῦσα ἔκδοση ἔρχεται νὰ διορθώσει τὴν ἀδικία αὐτὴ καὶ νὰ συντελέσει στὸ νὰ ἀποδοθεῖ ἡ πρέπουσα θέση καὶ τιμὴ στὸν μακαριστὸ π. Θεοδώρητο. Καὶ αὐτὸ θὰ ἐπιτευχθεῖ ὅταν ὁ πιστὸς - πλὴν ἀκατήχητος γενικῶς – λαός τοῦ Κυρίου, γνωρίσει, διὰ τῆς διδασκαλίας τοῦ μακαριστοῦ πατρός, τὴν δέουσα στάση ἀπέναντι στὴν ὕπουλη παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μπρὸς στὴν ὁποῖα μένει δυστυχῶς - ὄχι μόνο ἀπὸ δική του ἀμέλεια, ἀλλὰ καὶ ἀπό τὴν ἀδιαφορία τῶν ποιμένων - ἀδιάφορος καὶ ἀδρανής. Καὶ ἡ δέουσα στάση εἶναι φυσικὰ ἡ ἐμμονὴ στὴν Ὀρθοδοξία τῶν Ἁγίων. [...] Οἱ ἐπιστολὲς ποὺ περιλαμβάνονται στὸ παρὸν βιβλίο ξεπερνοῦν τὶς 70 (59 τοῦ π. Γεωργίου καὶ 15 τοῦ π. Θεοδωρήτου) καὶ καλύπτουν μιὰ μεγάλη χρονικὴ περίοδο τῆς νεότερης ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας (1960-2005).[...] Τέλος, στὴν ἔκδοση συμπεριέλαβα καὶ ἕνα ἐνδιαφέρον φωτογραφικὸ παράρτημα σχετικὸ μὲ τοὺς ἀλληλογράφους καὶ τὶς ἐπιστολές τους.

Από την εισαγωγή του π. Γεωργίου Μεταλληνού
Μὲ τὸν μακαριστὸ π. Θεοδώρητο (κατὰ κόσμον Ἰωάννην Μαῦρον, 1935-2007) γνωρισθήκαμε τὸ Φθινόπωρο τοῦ 1958 ὡς πρωτοετεῖς φοιτηταὶ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Τότε ἄρχισε καὶ ὁ φιλικὸς καὶ ἀδελφικός μας σύνδεσμος.[...] Ὅταν διαπιστώθηκε ἡ ταύτιση τῶν ἐνδιαφερόντων μας καὶ ἡ κοινή μας βούληση νὰ σπουδάσουμε τὴν Θεολογικὴ Ἐπιστήμη, γιὰ νὰ διακονήσουμε τὴν Πίστη τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸν Λαό Του, συνδεθήκαμε μὲ ἀδελφικὴ φιλία καὶ ἀγάπη, συναντώμενοι καὶ ἐκτὸς τῆς Σχολῆς, κυρίως στὸ σπίτι του. Συζητούσαμε τὰ τρέχοντα προβλήματα καὶ ἀνταλλάσσαμε ἀπόψεις, κυρίως ὑποσχόμενοι - αὐτὸ μοῦ ζητοῦσε ἐκεῖνος πολὺ συχνά - ὅτι δὲν θὰ προδώσουμε τὴν πίστη τῶν Ἁγίων μας Πατέρων.[...] Αὐτὸ ὅμως ποὺ ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ μὲ ἔφερε κοντὰ στὸν Ἰωάννη, τὸν συμφοιτητή μου, ἦταν ἡ ἀγνότητα καὶ ἡ καλοσύνη του, ἀλλὰ πρὸ πάντων ἡ μόνιμη ἐνατένισή του πρὸς τὸν μοναστικὸ βίο καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Ὁ Ἰωάννης ἦταν γεννημένος γιὰ τὴν ὁδὸ ποὺ ἐπέλεξε, παρὰ τὴν ἔντονη ἐπιθυμία τῆς Μητέρας του, νὰ μείνει ὁ Ἰωάννης, ὡς τελευταῖο παιδί της, κοντά της στὸν κόσμο, μιμούμενη σ’ αὐτὸ τὴν μητέρα τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου Ἀνθούσα. Ὁ Ἰωάννης ὅμως, χαριτωμένη ψυχὴ ἐκ κοιλίας μητρός, ἐτρέφετο συνεχῶς μὲ τὸν λόγο καὶ τὴν ἀσκητικὴ ἐμπειρία τῶν Ἁγίων μας. Εἶχε μεγάλον ἔρωτα πρὸς τὴν ἄσκηση καὶ αὐτὸ ὑπῆρξε σημαντικὸ καὶ γιὰ μένα, διότι μὲ βοηθοῦσε στὸν πνευματικό μου ἀγώνα. Ὁ Ἰωάννης ἦταν τὸ παράδειγμά μου, παρ’ ὅλο ποὺ ἐγὼ ἔκλινα πρὸς τὸν ἔγγαμο βίο καὶ τὴν δημιουργία οἱκογένειας. Εὐχαριστῶ, ἔτσι, ἐκ βάθους καρδίας τὸν ἀγαπητό Ἀδελφὸ καὶ Συνάδελφο Ἐκπαιδευτικό, κ. Νικόλαο Μάννη, ὁ ὁποῖος μοῦ ἔκαμε τὴν ἀπρόσμενη πρόταση νὰ δημοσιευθεῖ ἡ ἀλληλογραφία μου μὲ τὸν μακαριστὸ ἀδελφικό Φίλο Ἰωάννη – Θεοδώρητο. Ἄκουσα μὲ δέος καὶ μεγάλο δισταγμό - τὸ ὁμολογῶ - τὴν φιλικὴ πρότασή του, διότι δὲν γνώριζα - καὶ οὔτε γνωρίζω - πῶς θὰ ἐκληφθεῖ αὐτὸ τὸ τόλμημα. Ἐξ ἄλλου, στὰ Γράμματά μας θίγονται πράγματα καὶ καταστάσεις, ἀλλὰ καὶ κρίνονται καὶ οἱ συμπεριφορὲς προσώπων, πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα εἶναι ἐν ζωῇ καὶ δὲν θὰ ἤθελα μὲ κανένα τρόπο νὰ ὁδηγηθῶ σὲ περιπέτειες, προκαλώντας ἴσως τὴν ἀντίδρασή τους. Τοὺς δισταγμούς μου διέλυσε μὲ τὰ ἐπιχειρήματά του ὁ κ. Μάννης, ἐνισχύοντας τὴν θετικὴ ἀπόφασή μου μὲ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν σύνεσή του. Ὁ κ. Μάννης ἀνέλαβε τὴν πληκτρολόγηση τῶν κειμένων καὶ τὴν ἐπιμέλεια τῆς ἐκδόσεως καὶ τοῦ εἶμαι βαθύτατα εὐγνώμων. Διότι λόγῳ τῆς ἀγάπης καὶ τοῦ σεβασμοῦ του πρὸς τὸν π. Θεοδώρητο μὲ ἔπεισε νὰ συμμετάσχω σ’ αὐτὸ τὸ ἐγχείρημα. Συγκατένευσα ὅμως, ὅταν κατενόησα, ὅτι μέσω τῆς ἀλληλογραφίας μας μὲ τὸν π. Θεοδώρητο θὰ ἐξαρθεῖ ἡ προσωπικότητά του. Διότι τὰ Γράμματά μου πρὸς ἐκεῖνον ἔχουν ὡς ἀφορμὴ τὶς δικές του σκέψεις καὶ ἀνησυχίες, ποὺ συναντοῦσαν τὶς δικές μου. Ἔκρινε μὲ ἀγάπη συνεχῶς τὶς ἐνέργειές μου, βοηθώντας με νὰ λαμβάνω ὀρθὲς ἀποφάσεις. Ἀλλὰ καὶ σὲ μὲ ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία νὰ ἐρεθίζω δημιουργικὰ τὴν δική του σκέψη, ὥστε νὰ θέτει συνεχῶς προβλήματα μὲ τὰ ἐρωτήματά του πρὸς τὴν ταπεινότητά μου καὶ νὰ μὴ παύει νὰ μοῦ συμπαρίσταται στὸν ἀγώνα μου, τόσο στὴν Ἑλλάδα, ὅσο καὶ στὴ Δ. Γερμανία, κατὰ τὸν χρόνο τῶν ἐκεῖ σπουδῶν μου (1969-1975) καὶ τῆς ἱερατικῆς μου διακονίας ἀπὸ τὸ 1971. Μέσω, λοιπόν, τῶν δικῶν μου Γραμμάτων φωτίζεται ἡ προσωπικότητα καὶ ἐκείνου, καὶ ἀναδύεται τὸ ἦθος καὶ τὸ ὀρθοδοξοπατερικὸ φρόνημά του. Διότι τὰ γραφόμενα ἀπὸ τὴν ταπεινότητά μου προκαλοῦνται ἀπὸ τοὺς λόγους καὶ τὰ γραφόμενά του ἢ ἀπαντοῦν σὲ προβληματισμοὺς ποὺ ἐκεῖνος ἔθετε. Εἶναι αἰσθητὴ δε, ὅπως πιστεύω, ἡ ἀγαθὴ ἐπιρροὴ τοῦ π. Θεοδωρήτου στὶς ἀποφάσεις καὶ ἐνέργειές μου. Γι’ αὐτὸ τὸν ἔβλεπα πάντοτε μὲ σεβασμὸ καὶ ἐμπιστοσύνη, ὅπως καὶ ἐκεῖνος ἐμέ, ὅπως θέλω νὰ πιστεύω, ἔστω καὶ ἂν ἀνθρωπίνως σὲ κάποια σημεῖα, τακτικῆς κυρίως, ἀναφαινόταν καὶ κάποια ἀσυμφωνία μεταξύ μας. Ἡ ἀμοιβαία ἀγάπη ὅμως ἐξομάλυνε τὶς ἀντιθέσεις, ἀπομακρύνοντας κάθε ἀνεπιθύμητη διάσταση ἢ σύγκρουση.[...] Ἡ δημοσίευση τῆς ἀλληλογραφίας τῶν δύο Κληρικῶν καὶ Θεολόγων ἂς εἶναι εὐλαβικὸ μνημόσυνο τοῦ μακαριστοῦ π. Θεοδωρήτου. Στὰ μάτια καὶ τὰ ὦτα μου θὰ ἠχοῦν, ὅσο ἀναπνέω τὸν ἀέρα αὐτοῦ τοῦ κόσμου, οἱ καταληκτήριοι λόγοι τῶν Ἐπιστολῶν του: «Μὲ ἀγάπη καὶ εὐχές, ὁ φίλος σου…». Αἰωνία σου ἡ μνήμη παμφίλτατε ἀδελφὲ π. Θεοδώρητε!


Αποσπάσματα επιστολών
"Ἱερὰ συγκίνησις μᾶς κατέλαβε ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τοῦ γράμματός σου, βλέποντες τὸν συμφοιτητήν μας καὶ παλαιὸν φίλον Ἰωάννην νὰ ὑψοῦται εἰς ὕψος πατερικὸν καὶ νὰ μεταβάλλεται εἰς πρόμαχον τῆς Ὀρθοδοξίας, ἥτις πράγματι βάλλεται πανταχόθεν καὶ δὴ καὶ ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους της. Μεῖνε ἐκεῖ, ἀδελφέ μας ἀγαπητὲ καὶ σεβαστὲ πάτερ. Μεῖνε ἐκεῖ ὑψηλὰ ἀγωνιζόμενος. Εἴμασθε εἰς τὸ πλευρόν σου. Ἤδη εἴμεθα ἐν τῷ αὐτῷ στρατοπέδῳ, διότι οὐχὶ τὸ πεδίον μάχης ἀλλ̉ ὁ ἀγὼν κατατάσσει τινὰ εἰς ἕν στρατόπεδον. Καὶ ἐδῶ μαχόμενοι, εὑρισκόμεθα εἰς τὸ αὐτὸ μὲ ἐσὲ στρατόπεδον. Πίστευσόν μοι, ἀδελφέ! Δὲν θὰ μείνωμεν πολὺ ἐδῶ∙ δὲν θὰ μᾶς ἀφήσουν πολύ. Θὰ μείνωμεν ὅμως, ὅσον δυνάμεθα. Πρέπει νὰ ὑποστῇ φθορὰν ὁ αντίπαλος καὶ ἐδῶ. Καὶ χρειάζεται πόλεμον εἰς τὸ στρατόπεδόν του. Βλέποντες σὲ καὶ τοὺς ἡρωϊκοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ νὰ μὴ κλίνετε γόνυ εἰς τοὺς ἰταμοὺς διώκτας σας, ἀναφωνοῦμεν μετὰ δακρύων: Ναί, «οὐκ ἐπιλείψουσι τῷ Θεῷ στρατιῶται πρέποντες Ἐκκλησίᾳ...». Ποτέ, ποτέ. Οὔτε οἱ Στουδῖται, οὔτε οἱ Δαμασκηνοί, οὔτε οἱ Παλαμᾶδες, οὔτε οἱ Νικόδημοι ἐξέλιπον. Ζοῦν, διότι ζῇ Χριστός. Ζοῦν εἰς τὰ πρόσωπά σας, τίμιοι μαχηταὶ τῆς ὀρθῆς πίστεως!"
(π. Γεώργιος Μεταλληνὀς προς π. Θεοδώρητο, 16.11.1973)

"Τὸν "Ἁγιορείτην" τὸν διαβάζω μὲ πολλὴ εὐχαρίστηση. Ξέρεις, ὅτι συμφωνῶ μὲ αὐτὴν τὴν γραμμήν, παρ̉ ὅλο ποὺ κατηγορεῖται σὰν ὑπερζηλωτικὴ (πρβλ. π. Ἐπιφάνιον Θεοδωρόπουλον). Τὸ λέγω πάντοτε: οἱ ζηλωταὶ δὲν ἔβλαψαν ποτὲ τὴν Ἐκκλησία, ὅσο οἱ χλιαροὶ καὶ περιφρονηταὶ τῶν πάντων «προοδευτικοί». Τὸ ἔγραψα αὐτὸ πρόσφατα καὶ στὸν π. Θεόκλητο. Τοῦ ἔστειλα ἕνα βαρὺ γράμμα, ἐξ ἄλλης ἀφορμῆς κινηθείς. […] Ἔξω μιλοῦν γιὰ ἅλωση τοῦ ἁγίου Ὄρους καὶ ὅτι ἡ Ἐπιστασία «πουλήθηκε». Καὶ αὐτοὶ οἱ ἑτερόδοξοι εἶναι ἐνθουσιασμένοι μὲ τὴν «εὐπιστία» τῶν Μονῶν ἔναντι Πατριαρχείου – Οἰκουμενισμοῦ. Κάποιο παιχνίδι παίζεται! Γι’ αὐτὸ συνέχισε, ἀδελφέ. Ἂς δίνωμε τὴν μάχη μας, ὅπου καὶ ὅπως μποροῦμε ὁ καθένας. Ἔρχονται πολὺ δύσκολες μέρες. Ὁ Παπισμὸς μὲ τὴν κοσμικὴ δύναμή του καλπάζει ἐναντίον μας. Σὰν ἀποκαλυπτικὸν θηρίον. Ἔρχονται καταστροφαί. Ἄς ἑτοιμασθοῦμε νά σταθοῦμε σὺν Θεῷ ἐνάντια στὸ κῦμα. Πιστεύοντες στὴν ὑλική των δύναμιν, θεωροῦν ἐμᾶς τοὺς ἀνθισταμένους σὰν ἄχυρα, διότι, ὅπως μοῦ εἶπαν κατάμουτρα, οἱ «μεγάλοι» μας ἔχουν ἤδη ξεδοντιασθῆ καὶ ὑποδουλωθῆ στὸν Οἰκουμενισμό!"
(π. Γεώργιος Μεταλληνὀς προς π. Θεοδώρητο, 8.4.1980)

"Ἂν διαβάσωμε καλῶς τὴν ἱστορία καὶ τοὺς λόγους τῶν πατέρων μας διὰ τὴν ἐποχήν μας, τότε πολλὰ θὰ ἑρμηνεύσωμεν εὐκόλως καὶ διὰ πολλὰ ποὺ ἐκπλησσόμεθα θὰ βροῦμε τὴν δέουσαν ἀπάντησιν. Ἐννοῶ τὸ ἑξῆς: Ἀφοῦ ἐγγίσαμε τὰ προπύλαια τοῦ Ἀντιχρίστου, τί περιμένεις; Ὁ Μ. Ἀντώνιος δὲν εἶπε ὅτι οἱ τότε ἄνθρωποι θὰ μαίνωνται; Ἄλλοι Ἅγιοι δὲν ἔγραψαν περὶ γενικῆς ἀπιστίας τῶν χρόνων μας, ἀστοργίας, ἐκφυλισμοῦ; Ἂν σ̉ αὐτὰ προσθέσῃς τὸν ἐπάρατον ἐγωισμὸν καὶ τὴν φιλοδοξίαν, τότε θὰ καταλάβουμε, γιατὶ ὁ κλῆρος ξέπεσε τόσο χαμηλά, γιατὶ ἐχάθησαν τὰ ἰδανικὰ καὶ γιατὶ προχωράει ἡ αἵρεσις τόσο πολύ"
(π. Θεοδώρητος προς π. Γεώργιο Μεταλληνό, 18.7.1980)

"Δὲν ζοῦμε στὸ Βυζάντιο, ἀλλὰ στὴν πλάνη καὶ διάλυση τῶν ἐσχάτων. Τὸ μόνο, ποὺ μοῦ μένει: ἡ μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ ὁμολογία (μπροστά τους μάλιστα) καὶ ἡ ἐσωτερικὴ μὴ ταύτιση (δηλαδὴ ἐσωτερικὴ ἀπόσχιση). Ἐπαναλαμβάνω: δὲν κρίνω τοὺς ἄλλους. Μιλῶ γιὰ τὸν ἑαυτό μου. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιλογή μου. Πλησιάζει δὲ ὁ καιρὸς τῆς συναντήσεως ὅλων μας σὲ μιὰν ἑνότητα. Διότι ὁ Πάπας προαλείφεται γιὰ πνευματικὸς ἀρχηγὸς τῆς Εὐρώπης. Γι̉ αὐτὸ δὲν χρειάζονται βιαστικὲς κινήσεις. Ἐγγίζει ὁ «καιρός»..."
(π. Γεώργιος Μεταλληνὀς προς π. Θεοδώρητο, 10.1.1992)

"Οἱ φωνὲς σὰν τοῦ Κοσμᾶ Φλαμιάτου πρέπει νὰ πυκνωθοῦν. Μόνον ὁ ἀγὼν διὰ τὴν πίστιν ἔχει χυμοὺς ζωῆς ποὺ παραμένουν ἀκμαῖοι καὶ μετὰ τὴν κοίμησιν τοῦ ἀγωνιστοῦ.[…]
Ἡ Ὀρθοδοξία σὲ θέλει γιὰ μεγαλύτερα καὶ αἰώνια…
Συγχώρα με ποὺ σοῦ κάνω τὸν δἀσκαλο, ἀλλὰ στὸ εἶχα ξαναγράψει, σὲ ἤθελα ἕνα νέο π. Κωνσταντίνο! (Οἰκονόμου). 
Τὸ ἀπαιτεῖ ἡ ἐποχή μας.
Ὅλα τὰ ἄλλα παρέρχονται. Σὲ λίγο φεύγουμε…
Πρέπει νὰ στιγματισθοῦν οἱ λυκοποιμένες τῆς Ὀρθοδοξίας"
(π. Θεοδώρητος προς π. Γεώργιο Μεταλληνό, 14/27.5.1994)

Δείγματα φωτογραφιών

Ὁ Ἰωάννης Μαῦρος (μετέπειτα π. Θεοδώρητος) κατὰ τὸ
ἔτος ἀποφοιτήσεώς του ἀπὸ τὴ Θεολογικὴ Σχολή (1963).


Δεῖγμα γραφῆς τοῦ π. Θεοδωρήτου (γρ. ἀρ. 19Α).



Δεῖγμα γραφῆς τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ (γρ. ἀρ. 35).


Λιανική τιμή 15

Κεντρική διάθεση
Βιβλιοπωλείο "Βασιλεύουσα"
κ. Μουντούρη
Λυκούργου 9 (6ος όροφος)
Ομόνοια - Αθήνα
τηλ. 2103244197


email εκδότου: nikolaosmannis@gmail.com

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΤΟΥ ΠΗΓΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΑΓΚΕΛΑΡΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΩΝΟ-ΛΙΘΟΥΑΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΝΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ (1598)


Τῷ λαμπροτάτῳ ἄρχοντι καὶ μέγᾳ καγγελαρίῳ Ἰωάννῃ Ζαμοσκήνῳ, σὺν τοῖς μεγαλοπρεπεστάτοις Ἄρχουσι τῆς ὑπερφυοῦς Συγκλήτου τῆς ὑψηλοτάτης Κορώνας Πολωνίας, υἱοῖς ἐν Κυρίῳ περιποθήτοις, χάριν, ἔλεος καὶ εἰρήνην παρὰ τοῦ Κυρίου καὶ Θεού καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ποιμαίνειν ἐτάχθημεν παρὰ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ οἱ ἀμαρτωλοὶ ἡμεῖς, καὶ δὴ καὶ ποιμαίνομεν τὰ τοῦ Χριστοῦ πρόβατα, κατὰ τὴν παρ’ αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος χορηγηθεῖσαν ἡμῖν καὶ ἰσχῦν καὶ σύνεσιν εἰς σωτηρίαν κοινὴν τῶν ψυχῶν ἡμῶν, εἰς εὐστάθειαν τῶν Ἐκκλησιῶν, εἰς εἰρήνην τοῦ σύμπαντος κόσμου. Διὸ καὶ πρὸς ὑμᾶς ἐπιστέλλομεν, ἐκλαμπρότατοι ἄρχοντες καὶ πᾶσα ἡ ὑπερφυὴς Σύγκλητος, καθὰ δὴ καὶ πρὸς τὸν Γαληνότατον Βασιλέα, ὦ τέκνα τῆς ἡμῶν Μετριότητος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ περιπόθητα, οἱ τὴν τρισόλβιον κατακοσμοῦντες ἀρχὴν τῆς εὐδαιμονεστάτης Πολωνίας δικαιοσύνῃ τε καὶ τῇ ἄλλῃ ἀρετῇ. Τῶν δὲ ἡμετέρων γραμμάτων ἡ ταραχὴ καὶ στάσις ἡ κατὰ τὴν ὑμετέραν ἀρχὴν πρὸ πολλοῦ μὲν ἠργμένη, νῦν δ’ εἰς ὔψος ἠρμένη, γέγονεν ὑπόθεσις• ἐξ οὗ γὰρ ἐξεδόθη τὸ Καλενδάριον τὸ Γρηγοριανὸν ἄλλο οἷον μῆλον ἔριδος τὴν οἰκουμένην ἐτάραξε καὶ χειμὼν τις αἰφνίδιος κατέλαβε τὴν ὑπ’ οὐρανὸν• φθάσας καὶ εἰς Σαυρομάτας τὸ κακὸν, τὴν τῆς ὑψηλοτάτης Κορώνας ἀρχὴν οὐ μετρίως παρηνώχλησε καὶ παρενοχλεῖ. Τῆς γὰρ Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας τοὺς μαθητάς, τοὺς Γραικούς φημι τοὺς ὑπὸ τὸ ὑμέτερον διαιτωμένους κράτος, παρ’ οἷς αἰ τῶν Πατέρων Ἀντολικῶν τε καὶ Δυτικῶν παραδόσεις καὶ δόγματα οὕτω κρατεῖται ὁλοψύχως, ὥστε μηδένα νεωτερισμὸν, οὐδεμίαν καινοτομίαν ὅλως ἀνέχεσθαι τῇ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίᾳ παρ’ οὐτινοσοῦν εἰσαχθῆναι• λύμη γὰρ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ νεωτερισμοὶ καὶ καινοτομίαι τυγχάνουσιν οὖσαι• δικαίως καὶ τοῖς Πατράσιν ἐπ’ ἀναθέματι συνοδικῶς ἀπαγορεύεται καὶ τοῖς ἡμετέροις εὐσεβῶς μάλα ἀποδιοπομποῦνται. Τούτους ἐκβιάζοντές τινες τῶν πατρῴων ἐκστῆναι δογμάτων τε καὶ παραδόσεων τὴν ὑμετέραν χειμάζουσιν ἀρχὴν• τοῦτο γάρ ἐστιν ὅπερ διώκουσιν οἱ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης, τοῦτό ἐστι δι’ ὃ καὶ τὴν ἡμετέραν ἀρχὴν ἐκκινοῦσι κατὰ τῶν ἡμετέρων, ἀνατρέψαι τὰ τῆς ἐλευθερίας τῶν ὑπηκόων φιλοτιμούμενοι παρὰ θεσμὸν εὐαγγελικόν, ὃς ἑκουσίως οὐκ ἀκουσίως βούλεται κηρύττεσθαι, καὶ παρὰ θεσμὸν τῆς ὑμετέρας βασιλείας, ἥτις ὅρκῳ πιστοῦται φυλάττειν τὰ τῶν ὑπηκόων προνόμια. Τρισσῶς οὖν ἡμᾶς (λέγω γὰρ ἡμᾶς τοὺς ἡμετέρους ἀδελφούς, τοὺς ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἡμῶν βασιλείας διάγοντας), τρισσῶς οὖν ἡμᾶς ἀδικοῦσιν οἱ καθ’ ἡμῶν τὴν ὑμετέραν ἐκκινοῦντες ἐυστάθειαν• τὸ μέν, ὅτι διδασκαλίας ἀπάγειν εὐαγγελικῆς ἀγωνίζονται, μὴ προσιομένης τὸ βίαιον• τὸ δε ὅτι πατρικῆς νομοθεσίας καὶ ὅρων πατρῴων φιλονεικοῦσιν ἀποσπᾶσασθαι, κολαζόντων τὴν ἀποστασίαν ἀναθέματι• τρίτον, ὅτι καὶ προνομίων τὴν καθαίρεσιν οἰκοδομοῦσι παρ’ ὑμῖν καὶ τῷ γαληνοτάτῳ βασιλεῖ τὰ προνόμια τῶν ὑπηκόων ἀπαρασάλευτα φυλάττειν μεθ’ ὅρκων ὑπισχνουμένοις. Περὶ τούτου οὖν ὑμῶν τὴν λαμπρότητα διὰ γραμμάτων ἠξιώσαμεν, ὥστε μὴ ἀποτυχεῖν ἡμᾶς ἢ φιλανθρωπίας παρὰ ἄρχουσιν ἐπιεικίας ἀντεχομένοις, ἢ δικαιοσύνης πρὸς κριτῶν δικαιοτάτων• έπιστέλλομεν δὲ λατινιστί• χάριτι γὰρ Θεοῦ τὰ τῆς γλώττης ἐπιστάμεθα τῆς λατινικῆς• ἀλλὰ καὶ τοὺς ἡμετέρους λόγους καὶ τὴν καθ’ ἡμᾶς άξίωσιν βουλόμεθα χωρὶς ἑρμηνέως, αὐτηκόους δ’ ὑμᾶς καὶ δεχομένους καὶ ἀκούοντας μὴ ἄπρακτον ἐκπέμπειν, πραῧναι δὲ μᾶλλον τὰς καθ’ ἡμῶν ἐπηρείας, ἐᾶσαί τε τοῖς κόλποις ἡμᾶς τοῖς τῶν πατέρων ἐφησυχάζειν, ἡμᾶς τοὺς παντοδαπὰς ὑφισταμένους ταλαιπωρίας τῆς τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ ὀρθοδόξου πίστεως ἕνεκεν• πατέρες γὰρ ἡμῖν καὶ τὰ δόγματα ἃ πιστεύομεν καὶ τὰς παραδόσεις ἃς κατέχομεν ἐδογμάτισάν τε καὶ παρέδωκαν ἐν ἑπτὰ Οίκουμενικαῖς Συνόδοις, ἐξ Ἑῴας τε καὶ Δυσμῶν διαπρέψαντες• ὧν ταῖς εὐπροσδέκτοις ἐντεύξεσι Χριστὸς ὁ Θεὸς φυλάττειεν ὑμῶν τρισόλβιον καὶ πάντοτε θριαμβεύουσαν τὴν ἀρχὴν ἀεὶ βασιλεύουσαν.
͵ζρστ΄.

(Από το ημέτερο πόνημα "Διπλούς Πέλεκυς κατά του Γρηγοριανού Ημερολογίου", Αθήνα, 2015)

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Ο π.Νικόλαος Μανώλης προς τον μητρ. Θεσ/νίκης κ. Άνθιμο, ‘‘Παραδώσατε τη Θεσσαλονίκη στο μασονικό Οικουμενισμό’’


Πρωτοπρεσβύτερος
Νικόλαος Μανώλης
Ἐφημέριος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ
Ἁγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας
τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Θεσ/νίκης
Ἐν Θεσσαλονίκη τῇ 13ῃ Φεβρουαρίου 2017
                                        
                                                                              Παναγιώτατον
                                                              Μητροπολίτην Θεσσαλονίκης
                                                                              κ. Ἄνθιμον
                                                                              Ἐνταύθα
Παναγιώτατε
Ἀπὸ τότε ποὺ ἤλθατε στὴν Θεσσαλονίκη, δὲν ὑπῆρξε σχεδὸν οὔτε μία περίοδος Νηστείας Χριστουγέννων ἢ Πάσχα, ποὺ νὰ μὴν μοῦ ἀποστείλετε "νουθετήρια", "πατρική", ἀλλά πάντα ἀπειλητικὴ ἐπιστολή. Πῶς μπορῶ νὰ ξεχάσω τὴ Μεγάλη Σαρακοστὴ τοῦ 2015 καὶ "τὰ Πασχάλια δῶρα σας" κατὰ τὸ Σάββατο τοῦ Λαζάρου ἐνόψει τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας! Γι αὐτὸ καὶ ἐφέτος εἶχα τὴν βεβαιότητα πὼς δὲν θὰ μὲ "λησμονήσετε" πρὶν ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα.
Πράγματι, οὐδεμία ἔκπληξη αἰσθάνθηκα ἀπὸ τὸ ὑπ’ ἀρίθμ. 722/10-12-2016 ἔγγραφό σας, τὸ ὁποῖο μοῦ ἀποστείλατε ὡς "πατρικὴ" ἐπιστολὴ μὲ τὴν προειδοποίηση "διὰ τελευταίαν φοράν". Σύμφωνα μὲ τὸν πρόλογο τοῦ ἐγγράφου, ἀφορμὴ γιὰ τὴν σύνταξή του στάθηκαν οἱ ἀναφορές μου «..... περὶ θεμάτων δικαιοδοσίας τοῦ Σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ ἑτέρων Πατριαρχείων καθὼς καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» καί, «ὅτι κατὰ τὸ Σάββατον 3 Δεκεμβρίου» ἀπηύθυνα «ἀντικανονικῶς» «ἀνοιχτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν κ.Ἱερώνυμο γιὰ τὸ ψευδὲς Δελτίο Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου», παραθεωρῶν «μὲ τρόπον ἀντικανονικὸν τὴν οἰκείαν» μου «ἐκκλησιαστικὴν ἀρχήν, καὶ ἐν προκειμένω τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Θεσσαλονίκης, εἰς ἢν καὶ ἀνήκω κανονικῶς καὶ οὐσιαστικῶς ὡς κληρικὸς τῆς Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ». Τὸ ὑπόλοιπο μέρος τῆς ἐπιστολῆς σας ἀναλίσκεται κατὰ κύριο λόγο σὲ θέματα στὰ ὁποῖα ἔχω ἀπαντήσει λεπτομερῶς καὶ ἐμπεριστατωμένα σὲ προηγούμενες ἀπολογίες μου.
Εὐρισκόμενος, λοιπόν, καὶ πάλι στὴν δυσάρεστη θέση νὰ ἀπολογοῦμαι γιὰ τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια, δὲν θὰ σταθῶ ἐπὶ λέξει στὰ ὅσα κατ’ ἐμοῦ διαλαμβάνονται στὸ ὑπόψιν ἔγγραφο. Ἀποτελεῖ ψυχικὸ βάρος γιὰ μένα νὰ ἀπαντῶ κάθε φορά λέξη πρὸς λέξη σὲ κατηγορίες ἀνούσιες λόγου ἢ ψευδεῖς, ὅταν αὐτὰ ποὺ πραγματικά μᾶς χωρίζουν καὶ καθιστοῦν τὴν μεταξὺ μας σχέση προβληματικὴ εἶναι θέματα ἐξαιρετικῆς σημασίας, ζωῆς καὶ θανάτου. Εἶναι ἡ διαφορετική μας πίστη, ἀντίληψη καὶ κατανόηση τοῦ τί εἶναι Ὀρθοδοξία, τί εἶναι Πίστη, τί εἶναι Ἐκκλησία. Γιὰ τοὺς παραπάνω λόγους ἀπαντῶ μὲ εἰλικρίνεια φανερώνοντας τὶς πραγματικὲς αἰτίες καὶ ἀφορμὲς ποὺ σᾶς ὁδήγησαν νὰ μὲ νουθετήσετε «πατρικὰ» γιὰ ἀκόμα μία φορὰ:
1. Λογοκρισία καὶ περιφρόνηση
Μὲ κατηγορεῖτε καὶ πάλι ὅτι ἀναφέρομαι καὶ ὁμιλῶ ἐπὶ "θεμάτων ἁπτομένων τῆς πνευματικῆς δικαιοδοσίας τοῦ Σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ ἠμῶν Πατριαρχείου, ἑτέρων Πατριαρχείων ὡς ἐπίσης καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος". Σᾶς προκάλεσα ἐπανειλημμένως νὰ μοῦ ἀποδείξετε συγκεκριμένα πότε ἀναφέρθηκα σὲ διοικητικὰ θέματα πατριαρχείων, τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, τῆς ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, μητροπόλεων ἢ ἐνοριῶν; Θὰ σᾶς προκαλέσω καὶ πάλι νὰ βρεῖτε μία ἀναφορά μου ὡς πρὸς τὴ διοίκηση, τὴν ἐκλογὴ μητροπολιτῶν, τὰ οἰκονομικὰ θέματα ἑνὸς πατριαρχείου, ἢ ἂν τέλεσα κάποια ἱεροτελεστία σὲ ἄλλη Μητρόπολη, ἂν ἐπενέβην ἐπειδὴ χειροτονήθηκε ἱερέας σὲ ἕνα πατριαρχεῖο καὶ εἶπα τὴ γνώμη μου, ἂν ἐπίσκοπος χειροτονήθηκε κι ἐγὼ διαφώνησα. Ἔχετε κάποια ἀπόδειξη γιὰ τέτοιες ἐνέργειές μου; Φυσικὰ ὄχι! Καὶ ὅμως, ἐπανέρχεστε σὲ κάθε σας γράμμα πρὸς τὸ πρόσωπό μου, χωρὶς νὰ ἀπαντᾶτε στὶς ἐρωτήσεις μου.  
Μὲ αὐτὴν σας τὴν συμπεριφορὰ μὲ ἀδικεῖτε. Ἐνῶ δὲν καταδέχεστε νὰ ἀνταποκριθεῖτε στὰ στοιχειώδη τῆς διοικητικῆς σας ἔστω μέριμνας, ἤτοι στὴν ἀπάντηση τῶν γραπτῶν ἐρωτημάτων μου, ἐπικαλεῖσθε τὴν "πατρικὴ φροντίδα" καὶ "μέριμνα", μὲ προφανή σκοπό την ἐξουθένωση καὶ τὶς τιμωρίες μου. Μὲ περιφρονεῖτε ὡς μικρὸν καὶ ἀνάξιον λόγου. Ἐνθυμηθεῖτε ὅμως τὸ Λόγο τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἀναπροσαρμόστε εὐαγγελικὰ τὴν ὑποχρέωσή σας[1]. Κάποτε σᾶς ἀπέστειλα ἐπιστολὴ διαμαρτυρόμενος γιὰ τὴν παρουσία σας σὲ οἰκουμενιστικὸ συνέδριο στὴ Θεσσαλονίκη[2] καὶ ἀντὶ ἀπαντήσεως, ὕστερα ἀπὸ μερικοὺς μῆνες σὲ μία ἱερατικὴ σύναξη, εἴπατε εἰς ἐπήκοον ὅλων, πὼς δὲν ἀπαντᾶτε "σὲ ἐπιστολὲς μὲ βλακεῖες", λοιδορώντας τὴν ἁγνὴ ἀνησυχία μου γιὰ τὸ κατάντημα τῆς μητροπόλεως Θεσσαλονίκης. Τώρα, στὴν παροῦσα ἐπιστολὴ σας ἀνακαλύψατε ἄλλον, παρεμφερῆ λόγο, γιὰ νὰ δικαιολογήσετε τὴν ἀδικαιολόγητη πρακτική σας. Γράφετε: "… δὲν σᾶς ἀπεστείλλαμεν σχετικὴν ἀπάντησιν κρίνοντες τοὺς προβληματισμοὺς καὶ τοὺς συλλογισμοὺς σας ἀτυχεῖς, οἱ ὁποῖοι μάλιστα καταδεικνύουν τὴν ἐκ μέρους σας ἔλλειψιν διαθέσεως πρὸς κατανόησιν τῶν ὑφ’ ἠμῶν γραφομένων".
Κατὰ τὸ παρελθὸν σᾶς εἶχα ἐπισημάνει τὰ ἑξῆς. "… Ἐκφράζομαι δημόσια, ὁμιλῶ μὲ θάρρος καὶ παρρησία, πάντα «σφραγίζω» τὰ ἔργα μου μὲ τὴν ὑπογραφή μου. Κυκλοφοροῦν 3.500 ὁμιλίες μου στὸ διαδίκτυο, ὑπάρχουν ἄρθρα μου σὲ ὅλα σχεδὸν τὰ ἐκκλησιαστικὰ περιοδικά. Βρεῖτε λοιπὸν κάτι μεμπτὸ νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπὶ συγκεκριμένου. Γιατί μένετε στὰ γενικὰ καὶ ἀόριστα; Πῶς θὰ μὲ κρίνετε μὲ αὐτά;"[3]
2. Ἀφασία καὶ σκευωρία
Ἀλλὰ φυσικά, δὲν ἀναφέρεστε σὲ τέτοιου εἴδους παρεμβάσεις μου, δηλαδὴ διοικητικῆς φύσεως. Αὐτὸ ποὺ σᾶς ἐνοχλεῖ εἶναι οἱ παρεμβάσεις μου σὲ θέματα Πίστεως καὶ αἱρέσεως, στὰ θέματα ἀλήθειας καὶ πλάνης, στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἐπικαιρότητα, στὶς δημόσιες τοποθετήσεις, τὶς ἀντιεκκλησιαστικὲς ἐνέργειες καὶ αἱρετικὲς δράσεις πατριαρχῶν καὶ ἐπισκόπων. Ὅλες αὐτὲς τὶς ἐκτροπὲς τὶς ἐνδύετε μὲ τὴ φορεσιὰ τῆς δῆθεν "πνευματικῆς δικαιοδοσίας". Ἡ ἀλλοίωση τῆς Πίστεως ἀπὸ πατριάρχες καὶ ἐπισκόπους μὲ δημόσια ἔργα καὶ λόγους, γιὰ σᾶς ἀποτελοῦν ἄβατο τόπο, στὸν ὁποῖο κανεὶς δὲ θὰ πρέπει νὰ εἰσέλθει. Ἐπιθυμεῖτε νὰ μὴν ἀκοῦμε καὶ νὰ μὴν βλέπουμε τὰ ὅσα αἰσχρὰ καὶ προδοτικὰ ἐπιχειροῦν καὶ προπαγανδίζουν οἱ αἱρετικοὶ ταγοὶ τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ ἂν τὰ ἀντιλαμβανόμαστε, νὰ μὴν ὁμιλοῦμε, νὰ μὴν ἀντιδροῦμε, ἀλλὰ νὰ ἀφήνουμε νὰ περάσουν τὴν αἵρεσή τους καὶ νὰ μᾶς τὴν ἐπιβάλουν σιγὰ σιγὰ ("λάου λάου"), ὅπως ἄλλωστε εἶναι καὶ ἡ θέση σας.
Αὐτὸ ἐπιχειρεῖτε νὰ ἀποτρέψετε, αὐτὸ κόπτεστε νὰ σταματήσετε. Δὲν ὑποφέρετε νὰ βλέπετε ἕναν ἱερέα τῆς μητροπόλεώς σας νὰ ἔχει ἀντιαιρετικὴ δράση πρὸς τοὺς αἱρετίζοντες καὶ αἱρετικοὺς πατριάρχες καὶ ἐπισκόπους. Δὲν ἀνέχεστε νὰ πολεμῶ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ στὸ πρόσωπο τοῦ οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ τῶν σὺν αὐτῶ. Περιστοιχίζεστε ἀπὸ συνεργάτες μὲ διακηρυγμένη ἄποψη περὶ ἀνύπαρκτης αἵρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ὑπὲρ τῶν προδοτικῶν συμπροσευχῶν μὲ τοὺς παπικοὺς καὶ τοὺς ἄλλους αἱρετικούς. Δική σας εἶναι ἡ γραμμὴ αὐτὴν τὴν ὁποία ἀκολουθοῦν ἐν πάση ὑποταγὴ.
Ἐσεῖς, ποὺ ἀδιαφορεῖτε γιὰ τὴν οἰκουμενιστικὴ κατρακύλα τοῦ Φαναρίου καὶ τὸν σκανδαλισμὸ τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν ἀπὸ τὴν ἀντικανονικὴ καὶ ἀντιπατερικὴ δράση τοῦ οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, ἀπειλεῖτε, ἐπιπλήττετε καὶ τιμωρεῖτε ἐμένα.
Μοῦ ἐπιβάλατε τὴν ποινὴ τῆς ἀργίας[4],
μοῦ στερήσατε τὸ λόγο[5],
μὲ τρομοκρατήσατε μὲ ἐπισκοπικὲς ἐπιστολὲς ὅλο "ἀγάπη",
χρησιμοποιήσατε τὴ μέθοδο ἑνὸς ἰδιότυπου "μπουλιγκ" σὲ συνεργασία μὲ τὸν “κατάλληλο” συνεφημέριο στὴν προηγούμενή μου ἐνορία.
Προσπαθήσατε νὰ παρουσιάσετε, μὲ ἀπίθανες μεθόδους καὶ ἀνήκουστες ἀπαγορεύσεις, τὸ "γνωστὸ τοῖς πάσιν" φιλακόλουθο π. Νικόλαο ὡς ἀρχιτεμπέλη καὶ ράθυμο[6].
Ζητήσατε ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τὴν ἀναγκαστική μου μετάθεση ἀπὸ τὴν ἐνορία τῆς χειροτονίας μου, χρησιμοποιώντας ὅλα τὰ μέσα ποὺ εἴχατε στὴν διάθεσή σας γιὰ νὰ πετύχετε τὸν σκοπό σας.
Χρησιμοποιήσατε ἄθλιες καὶ ποταπὲς κατηγορίες ἐναντίον μου, ἀποδίδοντάς μου συμπεριφορὰ σχεδὸν ἀναρχικοῦ καὶ ἀλητήριου ἀτόμου[7].
Φτάσατε στὸ σημεῖο ἀκόμα καὶ τὸν γέροντα πατέρα μου, τὸν π. Χαράλαμπο, ἱερέα τῆς μητροπόλεώς σας, νὰ ἐμπαίξετε μὲ ψεύτικες ὑποσχέσεις, μὴ σεβόμενος τὴν σοβαρὴ κατάσταση τῆς ὑγείας του. Τὸν ἀναγκάσατε νὰ ἀπευθυνθεῖ σὲ ἐσᾶς, πικραμένος ἀπὸ τὴν σκληρὴ στάση σας, μέσω βιντεοσκοπημένης Ὁμιλίας τὴν ὁποία λάβατε στὸ γραφεῖο σας καὶ βρίσκεται δημοσιευμένη στὸ διαδίκτυο[8]. Σᾶς ἤλεγξε αὐστηρὰ γιὰ τὴν ἄδικη συμπεριφορά σας καὶ προσπάθησε νὰ σᾶς νουθετήσει γιὰ τὴν κατρακύλα ποὺ ἀκολουθήσατε ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια στὴν προσπάθειά σας νὰ μὲ φιμώσετε.
Ὁδηγήσατε μὲ τὶς ἐνέργειές σας τὸν πνευματικό μου πατέρα, τὸν καθηγούμενο τῆς Ἱ. Μονῆς Κωνσταμονίτου γέροντα Ἀγάθωνα, νὰ ἔρθει στὸ γραφεῖο σας νὰ δώσει μαρτυρία περὶ τοῦ προσώπου μου, νὰ σᾶς ἐπιστήσει τὴν προσοχὴ καὶ νὰ σᾶς προειδοποιήσει γιὰ τὴ λάθος κατεύθυνση ποὺ πήρατε μὲ τὴν πολεμική σας πρὸς τὸ πρόσωπό μου.
Θεωρεῖτε πὼς ἀκροβατῶ εὐρισκόμενος στὰ ὅρια τῆς Ὀρθοδοξίας[9]. Θελήσατε μὲ αὐτὸ νὰ ὑποστηρίξετε ὅτι διακατέχομαι ἀπὸ πνεῦμα ταραχῆς καὶ πλάνης. Ὅμως ποῦ βρίσκεται ἡ ταραχὴ καὶ ἡ πλάνη; Σὲ ἐμένα ἢ στοὺς ἐγκάθετους συνεργάτες σας ποὺ δώσατε ἐντολὴ νὰ μοῦ μετατρέψουν τὴ ζωὴ σὲ μαρτύριο; Μὲ ἀποκάλεσαν, τρελλό, πλανεμένο, δαιμονισμένο, εὔχονται νὰ μὲ καθαιρέσετε γιὰ νὰ ἡσυχάσουν[10].
Προσωπικὰ ἔχω γνώση τῆς ἁμαρτωλότητάς μου. Καυχῶμαι ὅμως, πώς, ἂν καὶ ὁ χειρότερος τῶν ἁμαρτωλῶν, ὁ ἀναξιότερος τῶν ἱερέων, βρίσκομαι ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, τὴν ὁποία λατρεύω ὡς σῶμα Χριστοῦ καὶ τὴν διακονῶ μὲ ὅλη μου τὴν ψυχή, μὴ ἀνεχόμενος τὴν ἀλλοίωσή της ἀπὸ τὴν αἵρεση. Μάρτυρές μου οἱ χιλιάδες τῶν πνευματικῶν μου παιδιῶν· ὁρισμένοι ἐξ αὐτῶν κοσμοῦν τὶς τάξεις τῆς ἱερωσύνης καὶ τοῦ μοναχισμοῦ, ἐνδυόμενοι τὸ τιμημένο ράσο.
Καὶ σεῖς, ἀντὶ νὰ μὲ ἐπαινεῖτε, μὲ τιμωρεῖτε. Ἀντὶ νὰ μὲ παροτρύνετε, μὲ συκοφαντεῖτε σὲ ὅποιον λαϊκό σᾶς ρωτήσει γιὰ μένα ἢ διαπιστώσετε πὼς εἶναι πνευματικό μου παιδί. Ἀντὶ νὰ μὲ ἐνθαρρύνετε, διαδίδετε πὼς διακατέχομαι ἀπὸ πνεῦμα πλάνης, πὼς δὲν ξαναείδατε ἄλλον χαρακτήρα τόσο δύστροπο[11], πῶς δὲν θέλετε νὰ ἔχετε καμία σχέση μαζί μου. Ἀντὶ νὰ μὲ προστατεύετε ἀπὸ τὶς ἀπειλὲς πατριαρχῶν καὶ μητροπολιτῶν, ρίχνετε λάδι στὴ φωτιά, ἐνθαρρύνοντας τὶς ἄθλιες ἐπιβουλὲς τους ἐναντίον μου.
3. Ὁ μητροπολίτης Μεσσηνίας καὶ ἡ μεθόδευση τοῦ μητροπολίτου Θεσσαλονίκης

Τέτοιο παράδειγμα ἄθλιας προπαγάνδας ἐναντίον τοῦ προσώπου μου, ὑπῆρξε ἡ περίπτωση τοῦ μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου. Ὁ συγκεκριμένος μητροπολίτης μοῦ ἐπέρριψε εὐθύνες,[12] ἐξ’ αφορμῆς τῆς δημοσίευσης στόν ἰστότοπο Κατάνυξις, ἄρθρου ἄλλου επωνύμου ἱερέως, πού καταφέρθηκε ἐναντίον οἰκουμενιστικῶν θέσεων καὶ δηλώσεων του[13]. Ἀντὶ νὰ δεῖτε τὴν ἀλήθεια ποὺ σᾶς παρουσίασα προφορικῶς, μὲ στοιχεῖα ἀλλὰ καὶ μὲ ἐπιστολὴ[14], δεχτήκατε ἀσμένως τὴν ἄδικη κατηγορία ἐναντίον μου καί, κινούμενος ἐμπαθώς, βαλθήκατε νὰ μὲ ἐξουθενώσετε μὲ ἐπιστολὲς καὶ κλήσεις σὲ ἀπολογία[15]. Κατόπιν, δῆθεν προτάξατε τὰ στήθη σας νὰ μὲ προστατεύσετε ἀπὸ ἀπειλὴ μηνύσεως τοῦ ἐν λόγω μητροπολίτου ποὺ αἰσθανόταν ἀδικημένος. Στὴν οὐσία ὅμως, ἐκεῖνον προστατεύσατε ἀπὸ ἐνδεχόμενες δικές μου νομικὲς ἐνέργειες γιὰ κατασυκοφάντηση τῆς προσωπικότητάς μου. Καὶ τότε, ὅπως και τώρα, μὲ χαρακτηρίζετε ἀγνώμονα![16] 
4. Ὁ Ἀλεξανδρουπόλεως. Τὰ ἀναθέματα. Ἡ Μασονία. Ἡ εὐχὴ θανάτου
Ὅλη ἡ πολεμική σας ἐναντίον μου ἀναβαθμίστηκε ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἤλεγξα μὲ ἀνοιχτή μου ἐπιστολὴ τὸ ἀγαπητό σας πνευματικὸ παιδί, τὸν μητροπολίτη Ἀλεξανδρουπόλεως κ. Ἄνθιμο[17]. Αὐτός, μὲ περισσὴ ἀναίδεια, καταπατώντας τὴν ἁγιοπατερικὴ Παράδοση, συνεργάστηκε μὲ τοὺς βλάσφημους αἱρετικοὺς Προτεστάντες καὶ τοὺς ἐπέτρεψε νὰ διανείμουν τὴν “ἁγία γραφή” τους στὸ ἀνυποψίαστο ποίμνιό του, καθὼς καὶ ἠχητικὸ καὶ βιντεοσκοπημένο προσηλυτιστικὸ ὑλικό, ποὺ διαφήμιζε τὶς συγκεντρώσεις τους καὶ τὶς Ὁμιλίες τους στὶς προτεσταντικὲς αἴθουσες. Μὲ τιμωρήσατε τότε μὲ ἀργία[18], ἐνῶ “ἀμελήσατε” νὰ νουθετήσετε τὸν παραβάτη τῶν Ἱερῶν Κανόνων ἐπίσκοπο Ἀλεξανδρουπόλεως, ὁ ὁποῖος ἀνέλεγκτος καί, φυσικά ἀτιμώρητος, συνέχισε τὴν οἰκουμενιστικὴ του δράση, μὲ ἀποκορύφωμα τὶς ἐξωφρενικὲς θέσεις του σχετικὰ μὲ τὴν ἵδρυση τμήματος ἰσλαμικῶν σπουδῶν στὴν θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ ΑΠΘ[19].
Ἀπὸ τότε ξεκινήσατε ἐναντίον μου μία σειρὰ "κλήσεων σὲ ἀπολογία", γιὰ ἀπίθανα θέματα καὶ φανταστικὰ γεγονότα! Γιατί, δῆθεν,
ἀναθεμάτισα κατὰ τὴν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη[20],
διένειμα ἔντυπο ὑλικὸ ἀπαγορεύοντας τὸν λαὸ νὰ ἐκκλησιαστεῖ στὸν ἅγιο Δημήτριο κατὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Πατριάρχη στὴ Θεσσαλονίκη,
σᾶς κατηγοροῦσα δημόσια ὡς Μασόνο,
εὐχόμουν τὸν θάνατό σας
καὶ ἕνα σωρὸ ἄλλες ἀνυπόστατες κατηγορίες[21].
Δοξάζω τὸν Θεὸ ποὺ μὲ φώτισε ἐκείνη τὴν ἐποχὴ καὶ διέθετα ἠχητικὸ καὶ βιντεοσκοπημένο ὑλικὸ γιὰ σχεδὸν ὅλες αὐτὲς καὶ ἄλλες τόσες περιπτώσεις καὶ σᾶς ἀποδείκνυα τὴν ἀλήθεια σὲ κάθε περίπτωση[22], χωρὶς ὅμως αὐτὸ νὰ σᾶς ἰκανοποιεῖ. Χρόνια μετά, στὸ ἔγγραφό σας πρὸς τὴ Ἱερὰ Σύνοδο γιὰ τὴν ἀναγκαστικὴ μετάθεσή μου, ἐπανέρχεστε καὶ μὲ κατηγορεῖτε γιὰ τὰ ἴδια γεγονότα![23] Αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ ἀκροθίνιο τῆς κατάχρησης ἐξουσίας ἐκ μέρους σας.
5. Ἐπιστολὲς στὸν Πρωθυπουργὸ καὶ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο.
Ἡ λογοκρισία ποὺ ἀσκήσατε τὰ τελευταία ἔτη στὶς ὁμιλίες καὶ στὴν ἀρθρογραφία μου, ἐκδηλώθηκε ἰδιαιτέρως στὶς ἐπιστολές μου πρὸς τὸν πρωθυπουργὸ κ. Τσίπρα[24] καὶ τὸν μακαριώτατο ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο[25].
Οἱ ἐπιστολές μου αὐτές, τόσο ἡ πρώτη γιὰ τὸ θέμα τοῦ συμφώνου συμβίωσης ὁμοφυλοφίλων, ὅσο καὶ ἡ δεύτερη γιὰ τὸ θέμα τῆς ἀποδοχῆς τῶν ἀποφάσεων τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης ἐκ μέρους τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, προκάλεσαν τὴν ἀρχιερατικήν σας ὀργὴ ἐναντίον μου.[26] [27] Ἀντί, μιμούμενος τοὺς ὁμολογητάς ἁγίους ἱεράρχας, νὰ σηκώσετε τὴν ποιμαντική σας ράβδο κατὰ τοῦ βλάσφημου καὶ ἀρνησίθεου πρωθυπουργοῦ, γιὰ τὴν ἀντιχριστιανική του στάση στὸ θέμα τῆς αἰσχρῆς ὁμοφυλοφιλίας, παραμονὴ Πρωτοχρονιᾶς, μὲ ἐπιπλήξατε σφοδρότατα ἀπειλώντας μὲ[28]. Ἀντὶ νὰ λάβετε θέση εἰς τὴν Ἱεραρχία τοῦ Νοεμβρίου 2016 φροντίζοντας ὥστε νὰ καταδικασθοῦν οἱ ἀποφάσεις τῆς ψευδοσυνόδου ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐσεῖς πατρονάροντας τὴν ψευδοσύνοδο, διαδραματίσατε ἕναν καταλυτικὸ ρόλο, ὥστε νὰ ἀποδεχτεῖ ἡ Ἱεραρχία τὴν εἰσήγηση τοῦ μητροπολίτου Σερρῶν[29]. Καὶ ἐπειδὴ ἐσεῖς ἐπιλέξατε τὴν διπλωματικὴ ὁδὸ τόσο ὡς πρὸς τὸν Πρωθυπουργὸ ὅσο καὶ ὡς πρὸς τὸν ἀρχιεπίσκοπο, δὲν ἀνεχθήκατε τὴν δική μου ὁμολογιακὴ παρέμβαση καὶ πρὸς τοὺς δύο. Ἀλλά φρονῶ, πὼς μὲ τὴν διπλωματία ἀπολέσατε τὴ διάκριση. Διότι ὅπου διπλωματία στὴν Ἐκκλησία ἐκεῖ ὑποκρισία!
Ὄσον ἀφορά στὴν ἐπιστολή μου στὸν μακαριώτατο ἀρχιεπίσκοπο, μὲ κατηγορεῖτε ὅτι παραθεώρησα μὲ τρόπο ἀντικανονικὸ τὴν οἰκεία μου προϊσταμένη ἀρχή, δηλαδὴ τὴν Ἱ. Μ. Θεσσαλονίκης, στὴν ὁποία ἀνήκω κανονικῶς καὶ οὐσιαστικῶς ὡς κληρικὸς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Τοῦ Χριστοῦ. Στὴν προκειμένη περίπτωση δὲν ὑφίσταται ἀντικανονικότητα, καθὼς ἡ ἐπιστολή μου δὲ ἦταν ὑπηρεσιακὸ ἔγγραφο, δὲν εἶχε τὴ σφραγίδα τοῦ ναοῦ, ἀλλά ἀποτελοῦσε προσωπική μου ἀνοιχτὴ ἐπιστολή. Παρὰ τὴν ἰδιότητά μου τοῦ κληρικοῦ συγκεκριμένης μητρόπολης, δὲν παύω νὰ φέρω τὴν ἰδιότητα τοῦ Ἕλληνα πολίτη καὶ τοῦ θεολόγου. Ἀπὸ τὸ Σύνταγμα ἔχω κατοχυρωμένο δικαίωμα νὰ ἀπευθύνω προσωπικὲς ἐπιστολὲς σὲ ὅποιον θέλω[30]. Εἶναι μία προσωπική μου ἐπιστολή. Καὶ προσωπικὴ ἐπιστολὴ μπορῶ νὰ στείλω σὲ ὁποιονδήποτε ἀκόμα καὶ μὲ τὴν... ἄδειά σας, ὅπως σαφῶς διατυπώσατε σὲ προγενέστερο γράμμα σας![31]
Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο φθάσαμε ἀκριβῶς στὸν πυρήνα τοῦ μεταξὺ μας προβλήματος ποὺ προσπαθεῖτε νὰ τὸ καλύψετε μὲ τὴν ἐπίκληση τῆς νομιμότητας καὶ τῆς κανονικότητας. Τίθεται ἐπιτακτικὰ τὸ ἐρώτημα: Ἐπιτρέπουν οἱ κανόνες τὸν ἔλεγχο τῶν αἱρετικῶν Πατριάρχων καὶ Ἐπισκόπων πέρα ἀπὸ κάθε τοπικὴ ἢ ὑπηρεσιακὴ ἁρμοδιότητα; Εἶναι, μὲ ἄλλα λόγια, σύμφωνη μὲ τοὺς Ἱεροὺς κανόνες καὶ τὰ πατερικὰ παραδείγματα ἡ στάση, τὰ λόγια καὶ τὰ ἔργα μου ἀπέναντι στοὺς αἱρετικοὺς Πατριάρχες καὶ Ἐπισκόπους;
6. Ἡ στάση μου ἀπέναντι στοὺς αἱρετικοὺς Πατριάρχες καὶ Ἐπισκόπους εἶναι Ὀρθόδοξη. Πατερικὰ παραδείγματα
Ὡς ἱερέας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Τοῦ Χριστοῦ ἔχω ὑποχρέωση σὲ ζητήματα Πίστεως, βάσει τῶν ἱερῶν κανόνων καὶ τῶν λόγων τῶν ἁγίων Πατέρων, νὰ ἀντιδρῶ σὲ ὅ,τι πολεμᾶ τὴν Ἐκκλησία. Ὡς Ὀρθόδοξος κληρικὸς ἔχω καὶ δικαίωμα καὶ ὑποχρέωση, ὅπου ἀκούγεται αἱρετικὸς λόγος, ὅπου συμβαίνει δημόσια ἐκφερόμενη πλάνη, νὰ ἐκφράζομαι δημόσια. Αὐτὴ εἶναι ἡ γραμμὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴν ἀναλλοίωτη Ὀρθόδοξη συνείδησή τους καὶ στοιχίζεται μὲ τὶς ἀλάθητες ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Στὸ σημεῖο αὐτὸ νὰ θυμίσω τὴ ρήση τοῦ ἁγίου τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας καὶ μεγάλου δογματολόγου Ἰουστίνου Πόποβιτς, ὅτι, ὅταν θὰ ἔλθει καιρὸς ποὺ μία γιαγιὰ δὲ θὰ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐλέγχει τὸν πατριάρχη, θὰ ἔρθει ἡ καταστροφὴ τῆς Ἐκκλησίας.
Ἐσεῖς, ὁ μητροπολίτης μου, ἐκφράζετε μία διαφορετικὴ θέση ἀπὸ ἐκείνη τῶν παλαιοτέρων καὶ ἀναγνωρισμένων ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ὡς ἁγίων Πατέρων στὸ θέμα τοῦ ἐλέγχου τῶν ἐπισκόπων καὶ πατριαρχῶν ἀπὸ κατώτερους σὲ ἱεραρχία κληρικοὺς χωρὶς δέσμευση τοπικῶν ὁρίων, ἀκόμη καὶ ἀπὸ λαϊκούς. Οἱ δικές σας θέσεις ταυτίζονται μὲ τὶς πλάνες ἀπόψεις τῆς μεταπατερικῆς θεολογίας καὶ τῆς οἰκουμενιστικῆς προπαγάνδας, ποὺ συκοφαντούν τὸν παραδοσιακὸ ἔλεγχο τῆς αἵρεσης ὡς ἀπευκταῖες "λεκτικὲς διαμάχες" καὶ ἀπαγορεύουν αὐτὸ ποὺ οἱ ἅγιοι Πατέρες ἐπιβάλλουν[32]. Εἶναι ἀξιοσημείωτο πὼς δὲν ἔχετε στὴν πνευματική σας φαρέτρα Πατερικές θέσεις, γιὰ νὰ στηρίξετε τὴν ἀντορθόδοξη ἄποψή σας.
Παραδείγματα ἁγιοπατερικὰ ἀντιαιρετικῆς καὶ ὁμολογιακῆς δράσης, σᾶς εἶχα καταθέσει γραπτῶς στὴν ἀπολογία μου γιὰ τὴν ὑπόθεση τοῦ μητροπολίτου Ἀλεξανδρουπόλεως[33]. Ἀλλὰ ἐσεῖς χωρὶς νὰ καταδεχτεῖτε νὰ τῆς ρίξετε μία ματιά, μοῦ τὴν ἐπιστρέψατε ὡς ἀπαράδεκτη[34]. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε ἐδῶ, ἀπὸ σεβασμὸ στὸ πρόσωπό σας, νὰ καταγράψω τὰ ἐπιχειρήματα ἐκείνης τῆς ἐπιστολῆς μου "ὄχι ὡς διδάσκων, ἀλλ’ ὡς ὑπομιμνήσκων, καταθέτοντας τὰ ἀκόλουθα περιστατικὰ ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία, τὰ ὁποία στηρίζουν τὴν ἄποψη ὅτι σὲ θέματα Πίστεως ὑπερβαίνονται τὰ ὅρια τῶν ἐκκλησιαστικῶν δικαιοδοσιῶν καὶ ὅτι οὐδεὶς ἐπιτρέπεται νὰ σιωπᾶ «κινδυνευούσης τῆς Πίστεως», ἀκόμη καὶ οἱ ἐκκλησιαστικῶς ὑφιστάμενοι.
[1]. Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας ἤδη πρὸ τῆς συγκροτήσεως τοπικῆς Συνόδου στὴν Ἀλεξάνδρεια (430) εἶχε ἐκφρασθῆ κατὰ τῶν διδασκαλιῶν τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχου Κ/Πόλεως Νεστορίου σὲ ἐπιστολές του πρὸς τοὺς Μοναχούς τῆς Ἀλεξανδρείας[35] καὶ τοὺς κληρικοὺς τῆς Κ/Πόλεως[36] «ἵνα παύσῃ σκάνδαλον οἰκουμενικόν»[37]· μετὰ δὲ τὴν τοπικὴ ἐκείνη Σύνοδό του, συνέστησε στὸ ποίμνιο τοῦ Νεστορίου νὰ δείξει ἀνυπακοὴ καὶ ἀπείθεια στὸν Νεστόριο, ἤδη πρὸ τῆς συγκλήσεως τῆς Γ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου[38]. Ὁ Ἅγιος Κύριλλος ἐπεσήμανε στὸν αἱρετικὸ Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ὅτι ὁ ἴδιος φοβούμενος τὸν σκανδαλισμὸ τῶν πολλῶν ἀπὸ τὴν αἵρεση ἀναγκάζεται νὰ μιλήσει: «... τὸ σκανδαλίσαι καὶ μόνον ἕνα τῶν μικρῶν τῶν πιστευόντων εἰς τὸν Χριστὸν ἀφόρητον ἔχει τὴν ἀγανάκτησιν. Εἰ δὲ πληθὺς εἴη τοσαύτη τῶν λελυπημένων, πῶς οὐχ ἁπάσης εὐτεχνίας ἐν χρείᾳ καθεστήκαμεν πρός γε τὸ δεῖν ἐμφρόνως περιελεῖν τὰ σκάνδαλα καὶ τὸν ὑγιᾶ τῆς πίστεως κατευρῦναι λόγον τοῖς ζητοῦσι τὸ ἀληθές»[39];
[2]. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς, ὄντας λαϊκὸς ἀκόμη Ὑπουργὸς τοῦ Χαλιφάτου στὴ Δαμασκό, περὶ τὸ ἔτος 730, ἀπέστειλλε ἐπιστολὲς κατὰ τῆς Εἰκονομαχίας στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ προέτρεπε τοὺς πιστοὺς νὰ τὶς διαδίδουν, στὶς ὁποῖες ἀναιροῦσε τὴν ἐπιχειρηματολογία τῶν αἱρετικῶν καὶ τοῦ ἰδίου τοῦ Αὐτοκράτορος Λέοντος Γ΄· «καὶ διὰ πάντων ἔσπευδεν ὁ τῆς ἀληθείας νέος ἀθλητὴς, ὡς διὰ κύκλου τινὸς τὰς ἐπιστολὰς ἀπὸ χειρῶν εἰς χεῖρας διαβαίνειν τοῖς πιστοῖς, καὶ κρατύνεσθαι τὸ ὀρθόδοξον»[40].
[3]. Ὁ λαϊκὸς ἀξιωματοῦχος Εὐσέβιος, ἀργότερα Ἐπίσκοπος Δορυλαίου, ἀντέδρασε κατὰ τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχου Νεστορίου καὶ τὸν ἀντιμετώπισε πρόσωπο πρὸς πρόσωπο μέσα στὴν Ἐκκλησία, ὅταν ἐκεῖνος κήρυξε τὴ χριστολογική του αἵρεση κατὰ τῆς θεοτοκίας τῆς Παναγίας μας[41]. Ὁ Εὐσέβιος συνέχισε τὴ δράση δημοσιοποιώντας μὲ τοιχοκόλληση ἕνα λίβελλο κατὰ τοῦ Νεστορίου, ὅπου ἐπεσήμαινε τὴν αἵρεση τοῦ Πατριάρχου[42]. Ὁ Εὐσέβιος αὐτὸς ὄχι μόνο δὲν τιμωρήθηκε, ἀλλὰ προήχθη καὶ σὲ Ἐπίσκοπο καὶ πρωτοστάτησε καὶ κατὰ τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ!
[4]. Ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, μετὰ τὴν κοίμηση τοῦ φίλου του Ἁγίου Σωφρονίου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων, περιῆλθε ὅλη τὴ Βόρειο Ἀφρικὴ καὶ τὴν Ἰταλία ἐνημερώνοντας τοὺς Μοναχοὺς περὶ τοῦ Μονοθελητισμοῦ καὶ κατέληξε στὴ Ρώμη, ὅπου προκάλεσε τὴ σύγκληση τῆς Συνόδου τοῦ Λατερανοῦ (Ὀκτώβριος 649) καὶ τὴν καταδίκη τοῦ Μονοθελητισμοῦ, μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Μαρτίνο Πάπα Ρώμης, τελειωθέντα ἀργότερα στὴν ἐξορία[43].
[5].Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ὁρίζει ὡς ὑποχρέωση πάντων, σπουδαίων καὶ ταπεινῶν, διδασκόντων καὶ διδασκομένων, τὴν ἀντίδραση κατὰ τῶν αἱρετιζόντων: «Ἐντολὴ γὰρ Κυρίου μὴ σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πίστεως [...] Ὥστε, ὅτε περὶ Πίστεως ὁ λόγος οὐκ ἔστιν εἰπεῖν, “ Ἐγὼ τίς εἰμι;” [...] Ὥστε καὶ αὐτὸς ὁ πένης πάσης ἀπολογίας ἐστέρηται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως, μὴ τανῦν λαλῶν, ὡς κριθησόμενος διὰ τοῦτο καὶ μόνον»[44] · καὶ σὲ ἄλλο σημεῖο: «Οὐ μόνον εἰ βαθμῷ τις καὶ γνώσει προέχων ἐστὶν ὀφείλει διαγωνίζεσθαι͵ λαλῶν καὶ διδάσκων τὸν τῆς ὀρθοδοξίας λόγον͵ ἀλλὰ γὰρ καὶ εἰ μαθητοῦ τάξιν ἐπέχων εἴη͵ χρεωστεῖ παρρησιάζεσθαι τὴν ἀλήθειαν καὶ ἐλευθεροστομεῖν. Οὐκ ἐμὸς ὁ λόγος τοῦ ἁμαρτωλοῦ͵ ἀλλὰ τοῦ θείου Χρυσοστόμου͵ ἐπεὶ καὶ ἄλλων πατέρων.»[45]
[6]. Σαφέστερος πάντων ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ἐπ’ ἀφορμῇ τῆς Ἑορτῆς τῆς Συνάξεως τῶν Ἀρχαγγέλων, οἱ ὁποῖοι ἀντέδρασαν στὴν πτώση τοῦ (ἀνωτέρου αὐτῶν) Ἑωσφόρου, γράφει ἐπί λέξει περὶ τῆς ἀντιδράσεως τῶν ὑφισταμένων στὸ κακό: «Τί λοιπὸν ἄτακτον ἢ ἄτοπον ἀκολουθεῖ, ἂν ὁ κατώτερος Μιχαὴλ ὁ μείνας ἐν τῷ ἀγαθῷ, βλέπων τὰς ἀνωτέρω ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας νὰ ἐκπίπτωσι τοῦ ἀγαθοῦ ἐμύησεν αὐτὰς καὶ ἐδίδαξε νὰ μένωσιν ἐν τῷ ἀγαθῷ; βέβαια οὐδέν. Καὶ ἐν τῇ καθ’ ἡμᾶς δὲ [ἀνθρωπίνῃ] ἱεραρχίᾳ, τοῦ ἱερέως καὶ ἱεράρχου ἀτακτούντων καὶ κακῶς φρονούντων, καὶ διάκονος καὶ μοναχὸς εὐτακτοῦντες καὶ ὀρθῶς φρονοῦντες δύνανται νουθετῆσαι καὶ εὐτακτῆσαι αὐτούς, καθὼς τὰ παραδείγματά εἰσι πάμπολλα»[46].
Εἶναι πασιφανές, λοιπὸν, ὅτι μὲ ὅλα ὅσα πράττουν καὶ λέγουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες, μᾶς βεβαιώνουν ὅτι σὲ θέματα Πίστεως δὲν ὑποτασσόμαστε σὲ σφάλλοντες Ἀρχιερεῖς. Ὅταν κινδυνεύει ἡ Πίστη, ὀφείλουν νὰ ἀντιδροῦν ὅλοι οἱ Χριστιανοὶ καὶ ὄχι μόνον οἱ Ἐπίσκοποι. Ἄλλωστε, τὸ εἴδαμε καὶ στὶς παραινέσεις τοῦ Ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, τὸ νὰ ἀγωνίζονται γιὰ τέτοια θέματα ἀκόμη καὶ οἱ ὑφιστάμενοι. Τέλος, εἶναι σαφὲς ὅτι πουθενὰ δὲν παρατηροῦνται στὰ ὡς ἄνω ἱστορικὰ παραδείγματα περιορισμοὶ τοπικῆς δικαιοδοσίας, ὅταν πρόκειται γιὰ αυτὰ".[47] Συνεπῶς, μὴν προσπαθεῖτε νὰ φέρετε προσκόμματα στὴν ἀντιαιρετική μου δράση, γιατί ἀκολουθῶ τὴν Ὀρθόδοξη ἁγιοπατερικὴ μέθοδο ἡ ὁποία μᾶς δείχνει τὸν δρόμο.
7. Ἡ Ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης. Ὁ Οἰκουμενισμὸς στὴν Ι. Μ. Θεσσαλονίκης.
Σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Βουλγαρικῆς Ἐκκλησίας, "οὔτε Ἁγία, οὔτε Μεγάλη, οὔτε Σύνοδος" ἦταν ἡ λεγομένη Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης[48]. Ἡ ἐξήγηση τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς εἶναι σαφέστατη, μὲ ἀτράνταχτα ἐπιχειρήματα ἀπὸ θεολογικῆς καὶ ἐκκλησιολογικὴς ἀξιολόγησης. Ἄλλωστε, ἡ ἀπόφαση αὐτὴ τῆς Βουλγαρικῆς Ἐκκλησίας, στοιχεῖται πλήρως μὲ τὴν Πατερικὴ θεολογία στὴν ἑρμηνεία τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν γένει Συνόδων τῆς Ἐκκλησίας μας. Μὲ ἁπλὰ λόγια ἡ σύνοδος τῆς Κρήτης, εἶναι ψευδοσύνοδος, κατὰ μία ἔννοια Ληστρική, σίγουρα αἱρετική, προδοτική, ἐνδεικτική τῆς κατρακύλας τῆς διοικούσης Ἐκκλησίας. Οἱ μητροπολίτες της σὲ ἀποσύνθεση.
Τί εἴδαμε στὴν ψευδοσύνοδο; Τί ἀποφάσισαν; Τί ἀποδέχθηκαν;
Παρουσία τῶν αἱρετικῶν, ἀπουσία τῶν τεσσάρων μεγάλων Ἐκκλησιῶν.
Καταστρατήγηση τῆς μοναδικότητος τῆς Ἐκκλησίας.
Ἀπώλεια μὲ συνοδικὴ ἀπόφαση τῆς ἀποκλειστικότητας τῆς σωστικῆς ἰδιότητος τῆς μόνης χαριτωμένης Ἐκκλησίας.
Ἡ ψευδοσύνοδος ἀρνήθηκε τὴν ἑνιαία διὰ μέσου τῶν αἰώνων καὶ συνοδικῶς διατυπωμένη ὀρθόδοξη ἐκκλησιολογία, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ προϋπόθεση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας.
Ἀποδέχθηκε ἐκλησιολογικὴ ταυτοποίηση τῶν αἱρετικῶν.
Ἐκκλησιοποίηση τῶν βλάσφημων Προτεσταντῶν.
Συνοδικὴ θεμελίωση τῶν ἀχαρίτωτων μικτῶν γάμων.
Πρωτοφανὴς συνοδικὴ ἐπικύρωση τῆς συμμετοχῆς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν - Αἱρέσεων (ΠΣΕ).
Παποκαισαροποίηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου.
Ἐξευτελισμὸς τῶν ἐν παρουσία ἐπισκόπων μὲ τὴν μὴ δυνατότητα ὑπογραφῆς.
Περιφρόνηση τῶν ὑπολοίπων ποὺ δὲν εἶχαν τὴ δυνατότητα παρουσίας.
Συμμορίες οἰκουμενιστῶν συμμετεχόντων.
Προπαγάνδα ἀστείρευτη μὲ τὴν βοήθεια τῆς κρατικῆς τηλεόρασης[49].
Σὲ πρῶτο πλάνο οἱ προσκυνητὲς τῆς παντόφλας τοῦ Πάπα ἐπίσκοποι τοῦ οἰκουμενικοῦ θρόνου.
Τιμημένοι οἱ ἄτιμοι ἐπίσκοποι τῶν νεοφανῶν αἱρέσεων τῆς βαπτισματικῆς θεολογίας, τῆς μεταπατερικῆς θεολογίας, τῆς θεωρίας τῶν κλάδων, τῆς θεωρίας τῶν δύο πνευμόνων, τῆς ἀγαπητικῆς θεολογίας.
Δὲν κατονόμασε καὶ δὲν καταδίκασε αἱρετικούς.
Ἀξιολογεῖ θετικὰ τὰ κείμενα τῶν Θεολογικῶν Διαλόγων, μερικὰ ἀπὸ τὰ ὁποία εἶναι γεμάτα ἀπὸ ἐκκλησιολογικὲς αἱρέσεις, ὅπως τὰ κείμενα τοῦ Balamand (1993), τοῦ Porto Alegre (2006), τῆς Ραβέννας (2007) καὶ τοῦ Πουσᾶν (2013).
Ἔπρεπε νὰ ἐπιλυθεῖ, μὲ ἐπαναφορὰ τοῦ παλαιοῦ, πατρίου, ἡμερολογίου, τὸ θέμα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἑορτολογίου, τὸ ὁποῖο μεταρρυθμίστηκε πραξικοπηματικά, χωρὶς πανορθόδοξη ἀπόφαση καὶ διασπᾶ ἐπὶ ἑκατὸ περίπου χρόνια τὴν λειτουργικὴ ἑνότητα τῶν Ὀρθοδόξων.
Δὲν καταδίκασε τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ,
καὶ ἄλλα τόσα...
Καὶ ὁ παναγιώτατος μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, τιμητὴς καὶ προαγωγὸς τῶν ἀποφάσεων τῆς Προδοσίας. Ἐ! Αὐτὸ ἂν δὲν εἶναι οἰκουμενισμὸς ἐκ μέρους σας, τί εἶναι; 
Ἡ στάση σας αὐτὴ, ἔναντί τῆς ψευδοσυνόδου καὶ τῶν ἀποφάσεών της, ὑπερτερεῖ ὅλων τῶν προηγουμένων οἰκουμενιστικῶν δράσεών σας. Δὲν εἶναι ἀξιοπερίεργο, ἀλλὰ δυστυχῶς αὐτονόητο, ὡς εἰσηγητὴς τοῦ οἰκουμενιστικοῦ πνεύματος στὴν ἱστορικὴ μητρόπολη τῆς ἁγιοτόκου Θεσσαλονικης, νὰ δηλώνετε πὼς ποτὲ δὲν ἀσχοληθήκατε μὲ τὸν Οἰκουμενισμό, κατὰ συνέπεια οὔτε τὸν πολεμήσατε![50] Ἕρμαιο οἱ Θεσσαλονικεῖς στὶς ὀρέξεις τῆς παναίρεσης… Ἐσεῖς ἀγωνίζεστε, καὶ καλῶς πράττετε βεβαίως, ὑπὲρ τῶν Ἐθνικῶν μας θεμάτων, ὑπὲρ τῆς φιλτάτης Μακεδονίας, καθὼς καὶ ἐπιτελεῖτε καὶ ἕναν ἀντιαιρετικὸ ἀγώνα πολεμώντας τοὺς ψευδομάρτυρες τοῦ Ἰεχωβά. Ἀλλά ὅμως, ὡς γνωστόν, πιὸ ἐπικίνδυνος εἶναι ὁ ἐσωτερικὸς ἐχθρός. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ Οἰκουμενισμὸς γιὰ τὸν ὁποῖο δὲν κάνετε ἀπολύτως τίποτα.
Σὲ καμία ἐνορία τῆς μητροπόλεώς σας δὲν ἀκούγεται ἡ λέξη "Οἰκουμενισμός". Ὀρθόδοξο ἀντιοικουμενιστικὸ κήρυγμα δὲν ἔχει ἀκουστεῖ. Στοὺς δύο μοναδικοὺς Ναοὺς ποὺ ἀκούγεται, οἱ ἱερεῖς ποὺ ἀντιστεκόμαστε στὴν παναίρεση καὶ ὁμιλοῦμε ἐναντίον της, τιμωρούμαστε ἀπό σᾶς. Θὰ μπορούσατε νὰ μᾶς χρησιμοποιήσετε, τὸν πατέρα Θεόδωρο Ζήση καὶ τὸν πατέρα Νικόλαο Μανώλη, στὴν ἐνημέρωση τοῦ ποιμνίου γὶ αὐτὸν τὸν θανάσιμο κίνδυνο. Ἀντί αὐτοῦ, ἐσεῖς καὶ οἱ συνεργάτες σας σφυρίζετε ἀνέμελα καὶ κοιμάστε τὸν ὕπνο τοῦ δικαίου, ἐνῶ ἡ φωτιὰ τοῦ νεοεποχίτικου συγκριτιστικοῦ πνεύματος τῆς πανθρησκείας κατακαίει τὰ σπίτια μας, καταστρέφει τὴν Πίστη μας. Χρυσώνετε τὸ χάπι τῆς αἱρέσεως καὶ μᾶς τὸ σερβίρετε πρὸς κατανάλωση… Γιὰ τοὺς δηλητηριασμένους πιστοὺς ποιὸς θὰ δώσει λόγο στὸ Θεό; Ἐμεῖς ποὺ φωνάζουμε "ΠΡΟΣΟΧΗ, ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ" ἢ ἐσεῖς ποὺ παροτρύνετε "ΥΠΑΚΟΥΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΙΤΕ ΤΟ"!
Δὲν ἦταν τυχαῖες ὅλες οἱ προηγούμενες οἰκουμενιστικὲς σας πράξεις. Οὔτε ἡ παρουσία σας, διὰ τῆς ὁποίας εὐλογήσατε οἰκουμενιστικὰ συνέδρια στὴν πόλη μας ἦταν τυχαία, οὔτε ἡ παρουσία σας σὲ δῆθεν ἀντιαιρετικὸ συνέδριο στὸ Βόλο (πιὸ αἱρετικὸ δὲ γινόταν), ὅπου στεγάζεται ὡς γνωστὸν τὸ κέντρο τῆς μεταπατερικῆς θεολογίας, τῆς Ἀκαδημίας μεταπατερικῶν σπουδῶν, στὴν Ἱ. Μ. Δημητριάδος[51]. Εἶστε ὑπεύθυνος γιὰ τὴν μαύρη ἡμέρα τῆς πόλης μας, ὅταν ὁδηγήσατε τὸν Πατριάρχη τῆς αἵρεσης τῶν Ἀρμενίων ἐντὸς τῶν Ι. Ναῶν τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ καὶ ἁγίου Δημητρίου, καὶ συγκεκριμένα τὸν ὠθήσατε πρὸς προσκύνηση τῶν ἁγίων Τραπεζῶν, καταπατώντας τοὺς ἱεροὺς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας ποὺ ἀπαγορεύουν αὐστηρότατα τέτοιες καταστάσεις[52]. Καὶ δὲν ἀρκοῦσε αὐτὸ ἀλλὰ δεχτήκατε τὴν παρουσία Ἀρμένιου ἐπισκόπου καὶ στὴν χειροτονία τοῦ μητροπολίτου Γρεβενῶν, ἐντός τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Πολιούχου μας, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς θείας Λειτουργίας[53]. Βεβαίως, δὲν ἀντέχει σχολιασμοῦ ἡ δικαιολογία πού μοῦ ἀπευθύνατε μὲ ὀργισμένη ἐπιστολή σας, διότι σᾶς ἐνόχλησε ἕνα δημοσίευμα τοῦ ἰστολογίου "Κατάνυξις" τὸ ὁποῖο τὸ συνδέετε μὲ τὸ πρόσωπό μου καθὼς οἱ διαχειριστὲς του εἶναι πνευματικά μου παιδιά. Ἁπλὰ παραθέτω τὸ συγκεκριμένο ἀπόσπασμα τῆς ἐπιστολῆς σας γιὰ νὰ διαβάσετε τί μοῦ εἴχατε ἀποστείλει τότε καὶ ἴσως μετανοήσετε γιὰ τὰ ἀνυπόφορα αὐτὰ λόγια, ποὺ ἀποτελοῦν κατὰ τὴ γνώμη σας Ὀρθόδοξη ἀπάντηση στὰ ὅσα αἱρετικὰ ἔγιναν ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ἐκ μέρους σας!
 “…Ὁ Πατριάρχης τῶν Ἀρμενίων ἐπεσκέφθη τὸν ἱερὸ Ναὸ τοῦ ἁγίου Δημητρίου καὶ κατὰ τὴν εἴσοδό του στο ἱερὸ Βῆμα, παρόντος ἐμοῦ καὶ πολλῶν ἱερέων, ἔμπροσθεν τῆς Ἁγίας Τραπέζης, ἔκαμε σχῆμα εὐλαβείας κλίνας τὴν κεφαλὴ καὶ ἔκαμε τὸν σταυρὸ του. Καὶ αὐτὸ πάτερ τὸ ἐβάλατε στὸ blog. Τὴν ἴδια ὥρα τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Πατριάρχου, πλῆθος ἐπισκεπτῶν, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, Ἑλλήνων, Ῥώσων, Εὐρωπαίων, Ἀμερικανῶν καὶ πλείστων ἄλλων, ὡς συνήθως εἰσήρχοντο στὸ Ναὸ καὶ προσηύχοντο ἀσπαζόμενοι τὶς εἰκόνες καὶ τὰ λείψανα τοῦ Ἁγίου μας. Χρόνια γίνεται αὐτὸ καὶ δὲν σᾶς ἐπείραξε.
Καὶ γιὰ τὸν ἀρχιεπίσκοπο τῶν Ἀρμενίων, ὁ ὁποῖος ἦτο ἐντὸς τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ ἁγίου Δημητρίου, ὄρθιος, πλησίον τῆς ἐξόδου, κατὰ τὴν Κυριακὴ τῆς χειροτονίας τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γρεβενὼν κ. Δαβίδ, σᾶς εἴπαν ψέμματα, πάτερ οἱ πληροφοριοδότες σας. Πρὸ τῆς Μικρᾶς Εἰσόδου, ὁ Ἀρμένιος Ἀρχιεπίσκοπος ἦλθε σὲ μένα καί μοῦ εἶπε διακριτικά : «Μὲ συγχωρεῖτε, διότι θὰ ἀποχωρήσω γιά νά τελέσω τὴν Θεία Λειτουργία στήν ἐκκλησία μας». «Να πάτε στό καλὸ καὶ καλῇ δύναμη» τοῦ εἶπα. Σεῖς, γιατὶ γράφετε ψέμματα, πάτερ; Καὶ γιατὶ προσβάλλετε μερικὲς χιλιάδες Ἀρμενίων συμπολιτῶν πού ἤλθαν ἀπὸ παλαιὰ στή Θεσσαλονίκη κατατρεγμένοι ἀπὸ τοὺς Τούρκους Ἰσλαμιστές; Καὶ ἂν ἰσχυρίζεσθε ὅτι αὐτὰ δέν τὰ γράφετε σεῖς, τότε γιατὶ δὲν τὰ καταδικάζετε μὲ δημόσια δήλωσή σας, στούς συγκεκριμένους ἰστοχώρους, γιά νά μὴν σκανδαλίζονται οἱ πιστοί; Ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι Ἕλληνες δέν ἔχομε μερικὰ ἑκατομμύρια συμπολιτῶν μας μὲ ἄριστα ὠργανωμένες ἀρχιεπισκοπὲς καὶ Μητροπόλεις πού ἀπολαμβάνουν ἰσοπολιτεία καὶ ἰσονομία, καθὼς καὶ ἀναγνώριση ἀπὸ τὶς κρατοῦσες χριστιανικὲς ὁμολογίες; Καὶ βεβαίως ἀγνοεῖτε ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας καὶ τὸ Κράτος μας δέχεται στίς ἐπίσημες Δοξολογίες τῶν ἐθνικῶν ἐπετείων καὶ τῆς Πρώτης τοῦ ἔτους ὄλες τίς ἀνεγνωρισμένες χριστιανικὲς ὁμολογίες καὶ ὅτι προσφωνεῖ τοὺς ἐκπροσώπους των;…”[54]
Ἐσεῖς κάνετε ὅλες αὐτὲς τὶς αἱρετίζουσες δράσεις καὶ οἱ ἄλλοι σᾶς φταῖνε ποὺ σχολιάζουν ἢ ἀντιδροῦν μὲ ὅλα αὐτά. Ἐσεῖς μᾶς συνηθίζετε σὲ νεοποχίτικα συστήματα, ὅπως ὁ περίφημος χριστουγεννιάτικος ἀστερόκοσμος[55], μὲ μάγους τῆς χριστουγεννιάτικης πλατείας, ἁγιοβασίληδες, ἐργοστάσιο δώρων τοῦ ἀϊ Βασίλη, τὸ γραφεῖο τοῦ ἀϊ Βασίλη, νεράιδες κτλ., καὶ τὴ συμμετοχὴ τῆς μητροπόλεώς σας, ποὺ κατασκεύασε μὲ προτεστάντικη ἔμπνευση τὴν νεοεποχίτικη φάτνη μὲ τὴ λεγομένη “ἁγία οἰκογένεια” τῆς αἱρετικῆς γνωστικῆς διδαχῆς καὶ μὲ "τὰ κρίνα" στὴ μαγγούρα τοῦ φερομένου ὡς “Ἰωσήφ”... Αὐτὰ δὲ σᾶς ἐνόχλησαν, ἀλλὰ ἡ ὀργισμένη ἀντίδραση εὐλαβῶν χριστιανῶν σᾶς ἐνοχλεῖ.
Ὁ κόσμος ὅμως δὲν τρώει κουτόχορτο καὶ δὲν δέχεται νὰ κάνει ὑπακοὴ σὲ ὁτιδήποτε ἀντιβαίνει στὴν Ὀρθόδοξη Πίστη του, στὸ Ὀρθόδοξο βίωμά του, στὰ Ὀρθόδοξα ἤθη καὶ ἔθιμα.
Ἔχετε ἰδέα ἢ ὄχι γιὰ τὸ τί συμβαίνει στὰ κοιμητήρια τῆς Ἀναστάσεως στὴ Θέρμη;
Εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀλήθεια ὅτι μὲ τὶς εὐλογίες σας οἱ ἱερεῖς τῆς μητροπόλεώς σας ποὺ διακονοῦν ἐκεῖ, τελοῦν Τρισάγια καὶ σὲ τάφους Ἀρμενίων καὶ ἄλλων αἱρετικῶν;
Εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἔχετε ἀπαγορεύσει κατὰ τὴ βάπτιση τῶν νηπίων νὰ γίνεται πλήρης βύθισης (βάπτιση) ἐντός τοῦ ὕδατος (μὲ συνέπεια νὰ μὴν βαπτίζεται σωστὰ ὁ κατηχούμενος) καὶ χρειάζεται εἰδικὴ εὐλογία γιὰ νὰ τελεσθεῖ τὸ μυστήριο κατὰ τὴν ἀκριβή τάξη;
Εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἔχετε ἀπαγορεύσει τὴν ἐκφώνηση τῶν αἰτήσεων τῶν κατηχουμένων κατὰ τὴ θεία Λειτουργία;
Ὅτι ἐπίσης ἔχετε ἀπαγορεύσει τὴν ἀνάγνωση τῶν ἀναθεμάτων κατὰ τῶν αἱρετικῶν τὴν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας;
Ὅτι εἶστε πολὺ ἀνεκτικὸς μὲ κάποιους ἐκ τῶν ἱερέων σας ποὺ συμμετέχουν στὴν ἑβδομάδα συμπροσευχῶν στὸν αἱρετικὸ ναὸ τῆς ἀσπίλου συλλήψεως στὴν ὁδὸ Φράγκων;
Ὅτι τιμᾶται ἰδιαιτέρως τοὺς συμμετέχοντες καὶ εμψυχωτές ἐκεῖ καθηγητὲς τοῦ ΑΠΘ, δίνοντας τὴν εὐλογία σας γιὰ κατηχητικὲς Ὁμιλίες στὰ ἐνοριακὰ πνευματικὰ κέντρα διαφόρων Ναῶν σας;
Δὲν εἶναι ἀλήθεια ὅτι οἱ πλέον οἰκουμενιστὲς καθηγητὲς εἶναι συνεργάτες σας στὸ περιοδικὸ τῆς Μητροπόλεως "Γρηγόριος Παλαμᾶς";
Μήπως δὲν εἶστε ἐπίτημος πρόεδρος τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ Ἱδρύματος "Κέντρο Οἰκουμενικῶν, Ἱεραποστολικῶν καὶ Περιβαλλοντικῶν Μελετῶν «Μητροπολίτης Παντελεήμων Παπαγεωργίου» (CEMES), μὲ εἰδικὴ δράση γιὰ τὴν διάδοση τῶν ἀποφάσεων τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης;[56]
Ὅλα αὐτὰ καὶ ἄλλα περισσότερα, τί ἀποδεικνύουν; Κατὰ τὴν ἄποψή μου, τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Θεσσαλονίκης στὸν ἀντίθεο καὶ μασονικὸ Οἰκουμενισμὸ.
8. Κανονικότητα καὶ νομιμότητα
Μέχρι σήμερα σᾶς μνημονεύω κανονικὰ ὡς μητροπολίτη Θεσσαλονίκης σὲ ὅλες τὶς ἱερὲς ἀκολουθίες. Σᾶς ἀναγνωρίζω ὡς νόμιμο ἐπίσκοπο τῆς μητροπόλεως καὶ ὡς κανονικό, παρότι πολλοὶ ἄλλοι ἔχουν ἀντιρρήσεις μὲ τὴν κανονικότητά σας καὶ τὶς ἐκφράζουν δημόσια[57]. Οὐδέποτε ἔθεσα κάποιο τέτοιο ζήτημα. Συνεπῶς δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὴ σύστασή σας νὰ σέβομαι τὴν κανονικότητα καὶ τὴν ἁγιότητα τῆς κατὰ Ἀνατολᾶς Ὀρθοδόξου, Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν νομιμότητα τῆς τοπικῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας. Μὲ ὅλα τὰ ἀνωτέρω νομίζω φαίνεται ξεκάθαρα ποιὸς πρέπει νὰ φροντίζει νὰ σέβεται τὴν κανονικότητα καὶ ἁγιότητα τῆς Ἐκκλησίας.
Θὰ ἔπρεπε ἐπίσης νὰ εἶστε πολὺ προσεκτικὸς, ὅταν μοῦ ἀποδίδετε ἐνέργειες ποὺ σκανδαλίζουν τὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ. Ποιὸς σκανδαλίζει τὸν πιστὸ λαό; Μήπως μπερδέψαμε τὰ πράγματα; Μήπως σκανδαλίζει τὸν πιστὸ λαὸ αὐτὸς ποὺ συμπροσεύχεται, αὐτὸς ποὺ κάνει αἱρετικὲς πράξεις, αὐτὸς ποὺ καταλύει τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες; Περίπου δύο ἑκατοντάδες Ἱεροὺς Κανόνες καταλύει ὁ οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ οἱ σὺν αὐτῶ! Δύο ἑκατοντάδες Ἱεροὺς Κανόνες ἀλλάζει καὶ καταλύει! Τοὺς ἱεροὺς κανόνες ποὺ τοὺς ἀποκαλεῖ "τὰ τείχη τοῦ αἴσχους", γιατί θέτουν ἐμπόδια στὰ ἑωσφορικὰ σχέδια γιὰ τὴν ἕνωση μὲ τὸν ἀμετανόητο Πάπα, στὴν ὑποδούλωση τῆς Ὀρθοδοξίας στὸν ἀντίχριστο παπισμό. Ἕνα πολὺ ὑψηλὸ ποσοστὸ τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, πιστεύουν ὅτι ὁ Πάπας ἔχει ἱερωσύνη καὶ ὅτι ἡ παπικὴ λεγόμενη ἐκκλησία, ἔχει Χάρη Θεοῦ! Τραγικό! Αὐτὴν εἶναι καὶ ἡ δική σας θέση ἀλλὰ καὶ τῶν συνεργατῶν σας ἐφόσον ἀποδέχεστε τὶς ἀποφάσεις τῆς συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου. Εἶναι φοβερὸ αὐτό. Ποιὸς σκανδαλίζει; Ὁ παπα-Νικόλας, ποὺ πολεμᾶ τοὺς αἱρετικοὺς βασισμένος στοὺς ἱεροὺς κανόνες ἢ ἐσεῖς μὲ τὶς αἱρετίζουσες καὶ οἰκουμενιστικὲς θέσεις σας; Εἶπα κάτι ἀντιπατερικό; Εἶπα κάτι ποὺ δὲν εἶναι μέσα στοὺς Ἱεροὺς Κανόνες; Ἔχετε νὰ μοῦ καταλογίσετε κάτι γιὰ ἀντικανονικότητα; Μήπως εἶπα ἢ δίδαξα κάποια αἵρεση; Ἀντὶ νὰ καταδικάσετε τοὺς αἱρετικούς, προσπαθεῖτε νὰ καταδικάσετε ἐμένα;
9. Διακοπὴ μνημοσύνου τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου καὶ Σχίσμα
Φαίνεται ὅμως ἀπὸ τὴν τελευταία φράση τῆς ἐπιστολῆς σας «τὴν δημιουργίαν "ἀποτειχίσεων", "σχισμάτων" καί "ἀνταρσιῶν"», πρᾶγμα πού «τυγχάνει ἀντικανονικὸν καὶ ἐκκλη-σιολογικῶς ἀπαράδεκτον», πὼς δὲν γνωρίζετε δυστυχῶς τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἔννοια τῶν ὅρων ποὺ χρησιμοποιεῖτε. Θὰ ἤθελα στὸ σημεῖο αὐτὸ, γιὰ νὰ μὴ μακρηγορήσω ἔτι, νὰ σᾶς μεταφέρω τὰ ὅσα σχετικὰ ἔγραψα σὲ πρόσφατο ἄρθρο μου μὲ τὸ ὁποῖο ἀνατρέπω τὸ ψευδέστατο κείμενο τῆς Ἱεραρχίας "Πρὸς τὸ λαὸ" σὲ σχέση μὲ τὴν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης, γιὰ τὴ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου τοῦ αἱρετικοῦ ἐπισκόπου καὶ τὴν ἀποτείχιση: "Κανένας ἐχέφρων Ὀρθόδοξος Ἱεράρχης, Ἱερέας, Μοναχὸς ἢ λαϊκός, Θεολόγος ἢ ἁπλὸς πιστός, δὲν προτρέπει σὲ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὴν Μία, Ἁγία, Ἀποστολικὴ καὶ Καθολικὴ Ἐκκλησία μας. Οἱ κανόνες ποὺ δίνουν τὴν δυνατότητα τῆς διακοπῆς μνημοσύνου τοῦ Ἐπισκόπου ποὺ κηρύττει φανερὰ αἵρεση εἶναι σαφεῖς, ὅτι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο προστατεύεται ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ τὰ σχίσματα[58]. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸν ὁ ἱερὸς κανόνας ἀπαγορεύει τὴν τιμωρία ἐκείνου ποὺ προέβη σὲ διακοπὴ μνημοσύνου καὶ ἐπιβάλλει τὸν ἔπαινο αὐτοῦ. Μόνο θεομπαῖχτες ἐπίσκοποι ἀθετοῦν αὐτὴν τὴν ἀποστολικὴ ἐντολὴ καὶ ἐφευρίσκουν τιμωρίες γιὰ τοὺς ἀγωνιστὲς ποὺ διακόπτουν τὸ μνημόσυνο τῶν αἱρετιζόντων καὶ αἱρετικῶν ταγῶν τῆς Ἐκκλησίας.
"Ἀποτείχιση", στὸ Μέγα Λεξικὸ τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσας τῶν Liddell - Scott, σημαίνει τὸν ἀποκλεισμὸ μὲ τεῖχος, ὄχι τὸ νὰ βγεῖ κάποιος ἐκτός τοῦ τείχους, ἐν προκειμένω τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἐσφαλμένα πιστεύουν οἱ περισσότεροι Ἱεράρχες… Ὁ ἀποτειχισθείς, ἕνεκα φανερῆς αἱρέσεως τοῦ ἐπισκόπου, ἱερέας, μοναχὸς ἢ λαϊκός, φτιάχνει ἕνα τεῖχος ἐντός τῆς Ἐκκλησίας ποὺ τὸν χωρίζει ἀπὸ τὸν αἱρετικὸ ἐπίσκοπο, μέχρι νὰ ἔρθει Ὀρθόδοξη Σύνοδος νὰ καθαιρέσει τὸν αἱρετικὸ ἐπίσκοπο ἐὰν δὲν μετανοήσει. Εἶναι ξεκάθαρος ὁ 15ος κανόνας τῆς Πρωτοδευτέρας συνόδου[59], ὅπως αὐτὸς ἑρμηνεύτηκε ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς κανονολόγους καὶ ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας ἀλλὰ καὶ νεωτέρους".[60]
Ἐπίλογος
Ἐλπίζω νὰ ἔγιναν σαφεῖς οἱ ἀπαντήσεις καὶ οἱ θέσεις μου στὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν προβλημάτων ποὺ ἀνέκυψαν διαχρονικὰ στὴν μεταξὺ μας σχέση. Πραγματικά, ἐπιθυμοῦσα καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἦταν διαφορετικὲς οἱ συνθῆκες τῆς συνεργασίας μας. Βαθιὰ μέσα μου εἶμαι πληγωμένος ἀπὸ τὴν δεσποτική σας συμπεριφορά, τὴν τυραννικὴ ἀντιμετώπιση καὶ τὴν παντελῆ ἔλλειψη πατρικῆς ἀγάπης πρὸς τὸ πρόσωπό μου, ποὺ δὲν ἀντιστοιχοῦσε σὲ καμία περίπτωση στὴν δική μου ανυπόκριτη διάθεση ἀγάπης καὶ κατάθεση ἀπεριορίστου σεβασμοῦ στὸ πρόσωπό σας. Ἴσως αὐτὴ ἡ ψυχική μου διάθεση ποὺ ἐπικράτησε στὴν μέχρι σήμερα συνεργασία μας, νὰ μὴν ἔγινε πλήρως ἀντιληπτὴ ἀπὸ τὰ ὅσα προανέφερα στὴν παρούσα ἐπιστολή μου. Ἴσως ἀκόμη καὶ οἱ πληγές μου ἀπὸ τὴν ἀσύδοτη δεσποτοκρατία ποὺ βίωσα ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια στὸ πετσί μου, νὰ μὴν ἔγιναν ἐπίσης ἀντιληπτὲς. Πρόκειται ἀργότερα νὰ κυκλοφορήσει βιβλίο μου, μὲ τὴν περιπέτειά μου κατὰ τὸν χρόνο ποὺ εἴσαστε ἐσεῖς προϊστάμενός μου, ὅπου θὰ ἐκτεθοῦν λεπτομερῶς τὰ γεγονότα. Αὐτὰ ποὺ ἀνέφερα ἐδῶ εἶναι μία ἐνδεικτικὴ καταγραφὴ τῆς ἀλήθειας, ἀποτέλεσμα μίας μακρόχρονης ταλαιπωρίας προσωπικῆς καὶ οἰκογενειακῆς, ποὺ ὑπέστημεν ἀπὸ σᾶς προσωπικὰ καὶ τοὺς στενούς σας συνεργάτες.
Γνώριζα βεβαίως τὸν τρόπο νὰ ἀλλάξουν τὰ πράγματα. Θὰ μπορούσα μὲ δύο ἁπλὲς κινήσεις νὰ σᾶς κάνω νὰ ἀλλάξετε συμπεριφορὰ ἀπέναντί μου, καὶ νομίζω καταλαβαίνετε ἀκριβῶς τί θέλω νὰ πῶ. Ὅμως ἐκ φύσεως δὲν ὑπῆρξα ποτὲ αὐλοκόλακας, γιατί πιστεύω ἀκράδαντα πὼς δὲ χωρεῖ διπλωματία σὲ ζητήματα Ὀρθοδοξίας, ὥστε νὰ παζαρεύω ἀρχὲς καὶ ἀξίες. Εἶμαι ἰδεολόγος ὡς Χριστιανὸς καὶ ἱερεὺς τοῦ Ὑψίστου. Δὲν κάνω πίσω σὲ θέματα Πίστεως. Σᾶς σέβομαι ἀλλὰ δὲ σᾶς φοβᾶμαι. Ξεπέρασα τὸν φόβο μὲ τὴν ἀγάπη στὸν Χριστό. Δὲ σᾶς φοβᾶμαι καὶ αὐτό μοῦ δίνει φτερὰ, νὰ σᾶς κοιτάζω κατάματα καὶ νὰ ὁμολογῶ τὰ πιστεύω μου. Δὲ σᾶς φοβᾶμαι, γιατί ὅλα μπορεῖτε νὰ μοῦ τὰ πάρετε, αὐτὸ ποὺ ἔχω στὴν καρδιά μου ὅμως δὲν μπορεῖτε. Καὶ εἶναι πολὺ μεγάλο πράγμα γιὰ νὰ τὸ διαπραγματευτῶ. Τὸ μόνο ποὺ ἐλπίζω εἶναι νὰ σᾶς φωτίσει ὁ Θεὸς καὶ στὴν ἡλικία καὶ στὴν κατάσταση ποὺ βρίσκεστε, πρὶν μᾶς πάρει, νὰ δεῖτε τὸ κακὸ ποὺ μοῦ προκαλέσατε καὶ νὰ βρεῖτε ἕναν τρόπο νὰ διορθώσετε τὴν ἀδικία. Ὄχι γιὰ δικό μου καλό, ἀλλὰ γιὰ δικό σας.
Μὲ ὅλα τὰ αἱρετικὰ ποὺ συμβαίνουν στὴν μητρόπολή σας, σκέφτομαι πολὺ σοβαρὰ νὰ ἀσκήσω τὸ δικαίωμά μου, ποὺ πηγάζει ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς κανόνες, νὰ διακόψω τὴν μνημόνευση τοῦ ὀνόματός σας ἀπὸ τὶς ἱερὲς ἀκολουθίες. Ἄραγε αὐτή μου ἡ πράξη θὰ σᾶς ταρακουνήσει καθόλου, ὥστε νὰ ἐπαναφέρετε τὴν μητρόπολή σας σὲ Ὀρθόδοξη πορεία; Ἐπίσης, αὐτὴν τὴν φορὰ θὰ μπορέσετε νὰ ἐφαρμόσετε τὸν ἱερὸ κανόνα καὶ νὰ μὲ ἐπαινέσετε γι’ αὐτὸ ἢ θὰ ἀκολουθήσετε γιὰ ἄλλη μία φορὰ ἀντιπατερικὴ διαδρομὴ καὶ θὰ ἀνακαλύψετε προφάσεις γιὰ νὰ μὲ τιμωρήσετε παραβαίνοντας τὸν 15ο κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου;[61] Ὅπως καὶ νὰ ἔχει, ὅταν θὰ ἀποφασίσω τὴν διακοπὴ τῆς μνημόνευσής σας, θὰ σᾶς ἐνημερώσω ἐγκαίρως μὲ ἐπιστολή μου.
Σεβόμενος τὴν ἀρχιερωσύνη σας

Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης
ἐφημέριος του Ἱ.Ν. Ἁγ. Σπυρίδωνος Τριανδρίας

[1] “Ὁρᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς” (Ματθ. 18,10)
[2] "… Διερωτῶμαι λοιπόν, Παναγιώτατε, διατὶ εὐλογήσατε διὰ τῆς παρουσίας καὶ διὰ τῶν λόγων ὑμῶν τό συγκεκριμμένο φιλοπαπικὸν συμπόσιον; Ἀπὸ πότε ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις τῆς ἁγιοτόκου Θεσσαλονίκης, συμμετέχει ἐνεργώς εἰς οἰκουμενιστικάς συναντήσεις, παρουσίᾳ μάλιστα τοῦ Μητροπολίτου αὐτῆς;… Διὰ τοῦτο Παναγιώτατε ἡ καρδία ἠμῶν δὲν ὑποφέρει καταστάσεις ὡς ἡ ἀνωτέρα. Δὲν ἀντέχει νὰ ἒρχεται ἀντιμέτωπη μέ τὴν εἰκόναν ὑμῶν εἰς πλεῖστα παπικὰ καὶ φιλοπαπικὰ δημοσιεύματα ἀφορῶντα τὸ συγκεκριμένον συμπόσιον. Παναγιώτατε πάτερ καὶ Δέσποτα, πολλάκις ἐξεφράσθην εἰς ὑμᾶς καὶ προφορικῶς καὶ γραπτῶς. Καὶ διὰ ζώσης καὶ τηλεφωνικῶς. Αἰσθάνομαι δι’ Ὑμᾶς τιμήν, ἀγάπην καί εὐλάβειαν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον δεχθῆτε τὴν καλόπιστην κριτικὴν ἡμῶν διὰ ἕνα τόσον εὐαίσθητον θέμα…." [ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ κ. ΑΝΘΙΜΟ ΓΙΑ ΤΟ 12ο ΔΙΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ Ἐν Θεσσαλονίκῃ 5ῃ Σεπτεμβρίου 2011]
[3] "Μὲ κάθε εὐκαιρία, μοῦ ἀπευθύνετε τὴν κατηγορία τῆς ἐξυβρίσεως καὶ συκοφαντίας ἐναντίον τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, τριῶν Ἀρχιερέων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καθὼς καὶ ἐναντίον τοῦ προσώπου Σας. Κάθε φορᾶ ὅμως σᾶς ἀπαντοῦσα καὶ προφορικῶς ἀλλὰ καὶ γραπτῶς ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι συκοφαντίες, πὼς ποτὲ δὲν ἐξύβρισα ἢ συκοφάντησα τοὺς προαναφερόμενους, ἀλλὰ οὔτε βεβαίως ἐσᾶς προσωπικὰ ποὺ πάντα σέβομαι καὶ τιμῶ. Ὅμως παρὰ τὶς ἐπίμονες προκλήσεις καὶ παρακλήσεις μου περὶ σαφῶν ἀποδείξεων, μένατε πάντοτε σὲ γενικόλογες ἀναφορές, προϊόντα κακῆς καὶ ἐνδεχομένως ὑποβολιμαίας κακοήθους ἐνημέρωσής σας. Δὲν ὑπάρχουν πουθενὰ δικά μου, λόγος, κείμενο, ἄρθρο, κήρυγμα, ποὺ νὰ εἶναι ἐξυβριστικό, συκοφαντικό, δυσφημιστικὸ ἐναντίον τῶν προσώπων γιὰ τὰ ὁποία μὲ ἐγκαλεῖται. Δῶστε ἐντολὴ στοὺς ἀνθρώπους τῆς Μητροπόλεως ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὸ διαδίκτυο νὰ ἀνακαλύψουν ἕνα δικό μου τέτοιον κατάπτυστο λόγο.
Σᾶς ἔγραψα ἀπολογούμενος καὶ διαμαρτυρόμενος ζητώντας νὰ μοῦ καταθέσετε ἀποδείξεις. Ποτὲ δὲν ἀπαντήσατε, ποτὲ δὲν ἀποδείξατε συκοφαντία, ἐξύβριση, δυσφήμιση ποὺ νὰ ἔχει τὴν ὑπογραφή μου. Δόξα τῷ Θεῶ, εἶμαι πολυγραφότατος θεολόγος, ἀρθρογράφος ἐφημερίδων, περιοδικῶν, γενικότερα ἀρθρογραφῶ στὸν ἔντυπο καὶ ἠλεκτρονικὸ τύπο. Εἶμαι συγγραφέας βιβλίων, ποιητής, θεατρικὸς συγγραφέας, ὑμνογράφος, ἁγιογράφος, ζωγράφος, ὁμιλητῆς, ἱεροκήρυκας, κατηχητής. Ἐκφράζομαι δημόσια, ὁμιλῶ μὲ θάρρος καὶ παρρησία, πάντα «σφραγίζω» τὰ ἔργα μου μὲ τὴν ὑπογραφή μου. Κυκλοφοροῦν 3.500 ὁμιλίες μου στὸ διαδίκτυο, ὑπάρχουν ἄρθρα μου σὲ ὅλα σχεδὸν τὰ ἐκκλησιαστικὰ περιοδικά. Βρεῖτε λοιπὸν κάτι μεμπτὸ νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπὶ συγκεκριμένου. Γιατί μένετε στὰ γενικὰ καὶ ἀόριστα; Πῶς θὰ μὲ κρίνετε μὲ αὐτά;" [Ἔγγραφη καὶ ἐνυπόγραφη ἀπάντηση τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Μανώλη στὴν ἀπὸ 6ης Νοεμβρίου 2014 προσωπικὴ ἐπιστολὴ τοῦ παναγιωτάτου μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κκ. Ἀνθίμου 2-2-2015]
[4] [Ἐπιτίμιον ποινῆς μετ’ ἐπιεικίας, μητροπολιτικὸ ἔγγραφο 585/12-09-2012]
[5] [Μητροπολικὰ ἔγγραφα γιὰ τὴν ἀπαγόρευση Ὁμιλιῶν καὶ περιορισμοῦ τοῦ κηρυγκτικοῦ ἔργου 67/03-02-2015 καὶ 110/20-02-2015]
[6] "Έχετε παρουσιάσει προσωπικῶς καὶ ἄλλα δείγματα περιέργου τακτικῆς, ὅπως ἡ ἀρνηση τελέσεως κηδειῶν στήν ἐνορία σας, ἐνῷ εἶναι ὲμφανής ἐκ τῶν βιβλίων τῆς ὲνορίας ἡ ἀποφυγὴ τελέσεως βαπτίσεων, ἀλλὰ καὶ γάμων". [Προσωπικὴ μητροπολιτικὴ ἐπιστολὴ 6-11-2014]
[7] Αὐτόθι
[8] Ὁ π.Χαράλαμπος Μανώλης πρὸς τὸν Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμο γιὰ τὸν γιὸ τοῦ π.Νικόλαο [ΒΙΝΤΕΟ 2015  https://katanixis.blogspot.gr/2015/02/2015.html, ἀνακτήθηκε τὴν 3/2/2016]
[9] "Κινεῑσθε ἐπισφαλῶς εἰς τα ὅρια τῆς ἐκκλησιαστικῆς κανονικότητος" [Μητροπολιτικὸ ἔγγραφο  923/31-12-2015]
[10] ["Δαιμονισμένο" ἀποκαλεῖ τὸν π. Νικόλαο Μανώλη, Μητροπολιτικὸς Ἀρχιμανδρίτης  https://katanixis.blogspot.gr/2015/02/blog-post_12.html, ἀνακτήθηκε τὴν 4/2/2017]
[11] "Σε κουβέντα που κάναμε με λαϊκό μέλος κοντινό στη μητρόπολη Θεσσαλονίκης μας είπε, ο δεσπότης λέει τάχει χαμένα, με τον π.Νικόλαο, με τον χαρακτήρα του, και πως ποτέ του στα τόσα χρόνια ούτε στη Αλεξανδρούπολη ούτε στη Θεσσαλονίκη δεν συνάντησε τέτοιο «δύστροπο» παπά! Του απαντήσαμε προφανώς δεν είχε συναντήσει ποτέ αληθινό ρωμαιγικο παπά… αν οι ιερείς μας είχαν αυτό το ήθος, δεν θα μπορούσε κανείς Βαρθολομαίος να ασελγεί στο σώμα της εκκλησίας! Μπράβο και πάλι στον π. Νικόλαο." [Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης : Ξεκάθαρη απάντηση στον μητρ. Θεσσαλονίκης Άνθιμο http://trelogiannis.blogspot.gr/2016/12/blog-post_186.html, ἀνακτήθηκε τὴν 4/2/2017]
[12] "Διὰ τοῦτο Εὐσεβάστως ὑποδεικνύω εἰς Ὕμᾱς, ὡς τοῦ κατὰ θεσμόν καί νόμον ὑπευθύνου ἔναντι τῶν Κληρικῶν-Έφημερίων τῆς καθ’ Ὑμᾰς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ὅπως συστήσητε εἰς τόν Κληρικόν-Έφημὲριόν Σας (πρωτοπρ. Νικόλαον Μανώλην), τήν ἀμεσον ἀπόσυρσιν τοῦ προειρημένου συκοφαντικού ρυπαρογραφήματος κατὰ τοῦ προσώπου καί τῆς ἰδιότητος μου, καί τήν ἀνάρτησιν ἐγγράφου συγγνώμης εἰς τόν ἴδιον ἰστότοπον, ἄλλως ἐπιφυλάσσομαι διὰ τήν ἄσκησιν οἰουδήποτε ἔνδικου μέσου, συμφώνως καί πρός ὅσα διαλαμβάνονται εἰς τόν ν. 538311932 σχετικὼς". [Ἔγγραφο μητροπ. μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου πρὸς τὸν μητροπολ. Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμο γιὰ τὸν π. Νικόλαο Μανώλη, 25/15-01-2014]
[13] [http://www.ipaideia.gr, ἀνακτήθηκε τὴν 4/2/2017]
[14] "Πραγματικά, μένω ἔκπληκτος μὲ αὐτὴ Σας τὴν ἐπιμονὴ νὰ μοῦ ἀποδίδετε ἕνα γεγονὸς στὸ ὁποῖο πολλάκις τοποθετήθηκα ἐνημερώνοντάς Σας ὄχι μόνο προφορικὰ ἀλλὰ καὶ γραπτά. Ὁ συγκεκριμένος μητροπολίτης, ἔπεσε θύμα παραπληροφόρησης ἀπὸ ἄνθρωπο τῆς μητροπόλεώς Σας. Σὲ ἐπικοινωνία τους, ἐνημερώθηκε ψευδῶς πὼς τὸ Ἰστολόγιο Κατάνυξις εἶναι προσωπικό μου ἰστολόγιο (ἴσως ὁ ἴδιος ἄνθρωπος νὰ ἔχει πείσει καὶ Σᾶς γιὰ τὸ ἴδιο θέμα). Τότε ὁ σεβασμιώτατος, ἀπευθύνθηκε σὲ Σᾶς μέσω γράμματος καὶ διαμαρτυρήθηκε γιὰ τὴν δημοσίευση στὴν «Κατάνυξη» ἑνὸς ἄρθρου κάποιου ἱερέως. Προσέξτε, γιὰ τὸ ὅσον ἀφορᾶ ἐμένα, διαμαρτύρεται μόνον γιὰ τὴν δημοσίευση στὸ ὑποτιθέμενο προσωπικό μου ἰστολόγιο, μόνο γὶ αὐτὸ. Σὲ καμιὰ περίπτωση ὅμως δὲν ἰσχυρίζεται πὼς συγγραφέας τοῦ ἄρθρου εἶναι ὁ π. Νικόλαος Μανώλης, ὅπως αὐθαιρέτως, ἀπαράδεκτα καὶ ἀν-αληθέστατα ἰσχυρίζεστε ἐσεῖς. Ἀντιθέτως διευκρινίζει πὼς τὸ ἄρθρο εἶναι ἑνὸς ἄλλου ἱερέως… μίας ἄλλης μητρόπολης… Τὸ πραγματικὰ παράδοξο καὶ τραγελαφικὸ συνάμα εἶναι πὼς καὶ ἐσεῖς στὸ ἀρχικό σας ἔγγραφο δέχεστε πὼς τὸ κείμενο δὲν εἶναι δικό μου! Τώρα, πῶς ἀπὸ τὴν μία, τότε δηλώσατε πὼς δὲν διέλαθε τῆς προσοχή Σας ὅτι τὸ κείμενο συνετάγη ὑπὸ κληρικοῦ ἄλλης Μητροπόλεως, ἐνῶ ἀπὸ τὴν ἄλλη, στὸ πιὸ πρόσφατο ἔγγραφό Σας, μὲ κατηγορεῖτε ὅτι τὸ ἴδιο κείμενο εἶναι δικό μου, αὐτὸ εἶναι ἄξιον ἀπορίας!" [Ἔγγραφη καὶ ἐνυπόγραφη ἀπάντηση τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Νικολάου Μανώλη στὴν ἀπὸ 6ης Νοεμβρίου 2014 προσωπικὴ ἐπιστολὴ τοῦ παναγιωτάτου μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κκ. Ἀνθίμου, 02-02-2015]
[15] [Κλήση εἰς ἀπολογία γιὰ τὸ θέμα τοῦ μητροπ. Μεσσηνίας, μητροπολιτικὸ ἔγγραφο 33/22-01-2014]
[16] "…Ὑπομιμνήσκω ἐπίσης τὴν προσπάθειά μου νὰ πείσω τὸν Σεβ. Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο, τὸν ὁποῖο «ἐσυκοφαντήσατε» μὲ κείμενό σας γιὰ νὰ μὴ σᾶς μηνύσῃ γιὰ συκοφαντικὴ δυσφήμηση. Τὸ γράμμα ποὺ κατεθέσατε ὲδῶ δὲν ἡταν ἰκανὸ νὰ σᾶς καλύψῃ. Μοῡ ὀφείλετε, δὲν σᾶς ὀφείλω". [Ἐπιστολὴ τοῦ μητροπολίτου θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου πρὸς τὸν π. Νικόλαο Μανώλη, 06-11-2014]
[17] [Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης, Μητροπολιτικὴ ἄδεια ἁλώσεως " στοὺς Δαναοὺς μὲ τὰ δῶρα" https://katanixis.blogspot.gr/2012/07/blog-post_25.html, ἀνακτήθηκε τὴν 4/2/2017]
[18] [Ἐπιτίμιον ποινῆς μετ’ ἐπιεικίας, μητροπολιτικὸ ἔγγραφο 585/12-09-2012]
[19] [Ὑπὲρ τοῦ τζαμιοῦ καὶ τοῦ τμήματος Ἰσλαμικῶν σπουδῶν στὸ ΑΠΘ ὁ Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος https://katanixis.blogspot.gr/2014/06/blog-post_29.html, ἀνακτήθηκε τὴν 4/2/2017]
[20] [Κλήση εἰς ἀπολογία περὶ ἐκφωνήσεως ἀναθεμάτων, μητροπολιτικὸ ἔγγραφο 348/08-04-2013]
[21] [Προσωπικὴ μητροπολιτικὴ ἐπιστολὴ 6-11-2014]
[22] [Ἀπολογία π. Νικολάου Μανώλη διὰ ἀναθέματα, 15/15-04-2013]
[23] [Μητροπολιτικὸ ἔγγραφο πρὸς τὴ ΔΙΣ 196/02-04-2015]
[24] [Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, “Θὰ μείνετε ὡς ὁ Ἀλέξης Τσίπρας ὁ Κιναιδοκοπρόφιλος” https://katihisis.blogspot.gr/2015/12/blog-post_28.html, ἀνακτήθηκε τὴν 4/2/2017]
[25] [Ἀνοιχτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν κ. Ἱερώνυμο γιὰ τὸ ψευδὲς Δελτίο Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου https://katihisis.blogspot.gr/2016/12/blog-post.html, ἀνακτήθηκε τὴν 4/2/2017]
[26] [Μητροπολιτικὸ ἔγγραφο 923/31-12-2015]
[27] [Ὁ Μητροπολίτης Ἄνθιμος ἀπειλεῖ μὲ ἐπιστολὲς τοὺς ἱερεῖς π.Θεόδωρο Ζήση καὶ π. Νικόλαο Μανώλη (ἐκ τοῦ Ἰστολογίου ''Κατάνυξις'') https://katihisis.blogspot.gr/2016/12/blog-post_16.html, ἀνακτήθηκε τὴν 5/2/2017]
[28] "… οὐδεὶς σᾶς παρεχώρησε τὸ δικαίωμα νὰ τὸν χαρακτηρίζετε μὲ τρόπον ἐπονείδιστον, ὑβριστικὸν καὶ ἀπαράδεκτον. Σᾶς γνωρίζομεν ἐπίσης, ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποία δὲν ἐπανέλθητε ὑπείκων εἰς τὴν κανονικὴν τάξιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἠμῶν, καὶ μὴ πειθόμενος εἰς τὴν προϊσταμένην σᾶς Ἐκκλησιαστικὴν Ἀρχήν, δυστυχῶς θὰ προβῶμεν εἰς τὰς νομίμους ἐκκλησιαστικᾶς διαδικασίας τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Διακαιοσύνης". [Μητροπολιτικὸ ἔγγραφο 923/31-12-2015]
[29] [Τὴν ἄποψη πὼς τὰ κείμενα καὶ οἱ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης δὲν μποροῦν νὰ τεθοῦν ὑπὸ ἀμφισβήτηση, οὔτε καν σὲ συζήτηση, ἐξέφρασαν οἱ μητροπολίτεςΘεσσαλονίκης Άνθιμος καὶ Περιστερίου Χρυσόστομος. http://aktines.blogspot.gr/2016/11/blog-post_936.html, ἀνακτήθηκε τὴν 5/2/2017]
[30] Ἄρθρο 14 παράγραφος 1 τοῦ Συντάγματος: "Καθένας μπορεῖ νὰ ἐκφράζει καὶ νὰ διαδίδει προφορικά, γραπτὰ καὶ διὰ τοῦ τύπου τοὺς στοχασμοὺς του τηρώντας τοὺς νόμους τοῦ Κράτους".
[31] "… ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὴν δημοσίαν ἐπιστολὴ σας εἰς τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς χώρας, ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφράζεται τὰς οἱασδήποτε ἀντιθέσεις ἢ διαφωνίας σας…" [Μητροπολιτικὸ ἔγγραφο 923/31-12-2015]
[32] ["Γίνεται λόγος για έναν οικουμενισμό που «θα έπρεπε να εγκαταλείψει τις λεκτικές διαμάχες για να θεμελιωθεί πάνω σε έναν πειραματικό ρεαλισμό της σωτηρίας: ξαναβυθίζοντας συστήματα και έννοιες, που τελικά δεν είναι παρά ίχνη, μέσα στο σφαιρικό βίωμα της Εκκλησίας, μέσα σε ό,τι καλύτερο έχει η εμπειρία της". Μητροπ. Ναυπαύκτου Ιεροθέου, ΝΕΟΠΑΤΕΡΙΚΗ, ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΕΙΑΚΗ «ΘΕΟΛΟΓΙΑ» http://www.imglyfadas.gr/portal/gr/details.asp?cdPro=%7B6FC7DAB8-662D-4D87-BCD8-7A5D995160BF%7D,  ἀνακτήθηκε τὴν 5/2/2017]
[33] [Ἀπολογία π. Νικολάου Μανώλη διὰ τὴν ὑπόθεση μὲ τὸν μητροπολίτη Ἀλεξανδρουπόλεως, 50/23-08-2012]
[34] "… συνετάξατε μίαν ἀπολογίαν δίκην φροντιστηριακῆς ἐργασίας εἰς τὸ Πανεπιστήμιον… Ἡ ἔγγραφος ἀπολογία σας ἐπιστρέφεται εἰς σᾶς ὡς "ἀπαράδεκτος". [Μητροπολιτικό ἔγγραφο 585/12-09-2012]
[35]. PG 77, 9A – 40B.
[36]. PG 77, 64B – 69A.
[37]. A΄ Ἐπιστολὴ ἁγίου Κυρίλλου πρὸς Νεστόριον, PG 77, 41B.
[38].ACO 1.1.1,113-114 καὶ PG 77, 124-125.
[39]. B΄ Ἐπιστολὴ ἁγίου Κυρίλλου πρὸς Νεστόριον, ACO 1.1.1, 26
[40]. Βίος τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἠμῶν Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, ιδ΄ ,PG 94, 453Α καὶ ἑξῆς.
[41].Πεντάβιβλος Ἀντίρρησις κατὰ τῶν Νεστορίου δυσφημιῶν 1, 5, PG 76, 41ἑ.
[42].ACO 1.1.1,101
[43].Βλ. Φειδα,Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία, τόμ. Α΄, Ἀθῆναι 1994, σελ.740-748.
[44].Ἐπιστολὴ (81) Παντολέοντι Λογοθέτῃ, PG 99, 1321Α.Β
[45].Ἐπιστολὴ (2) Μονάζουσι,PG 99, 1120Β
[46]. Aγiου Νικοδhμου τοyAγιορεiτου, Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν, τόμ. Β (Νοέμβριος-Δεκέμβριος), ἔκδ. «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 1989, σελ.66,67 (ὑποσημ. 40).
[47] [Ἀπολογία τοῦ π. Νικολάου Μανώλη διὰ τὸ θέμα τοῦ μητροπολίτου Ἀλεξανδρουπόλεως, ἀριθμ. πρώτ. 50/23-08-2012] 
[48] [Ἡ Τελικὴ Ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Βουλγαρικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας γιὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης https://katanixis.blogspot.gr/2016/12/blog-post_75.html, ἀνακτήθηκε τὴν 6/2/2017]
[49] [Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Προπαγάνδα καὶ Λογοκρισία στὴν ΕΡΤ  [ΒΙΝΤΕΟ 2016] https://katihisis.blogspot.gr/2016/08/2016.html, ανακτήθηκε τὴν 6/2/2017]
[50] [“Ὅπως καλῶς γνωρίζετε, ὁ Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμος ἔχει συμπληρώσει 41 χρόνια ἀρχιερατείας στὶς Ἱερὲς Μητροπόλεις Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ Θεσσαλονίκης καὶ…οὐδέποτε ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, οὔτε τοῦ Ἀντιοικουμενισμοῦ…” https://katanixis.blogspot.gr/2015/03/blog-post_12.html, ἀνακτήθηκε τὴν 6/2/2017]
[51] [Ξεκίνησε στὸ Βόλο ἡ ΚΕ΄ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη κατὰ τῶν αἱρέσεων https://imd.gr/news/3/1551, ἀνακτήθηκε τὴν 6/2/2017]
[52] [Οἰκουμενισμὸς στὴν Ι. Μ. Θεσσαλονίκης! Ὁ αἱρετικὸς Πατριάρχης τῶν Ἀρμενίων ἀσπάζεται τὴν Ἄγ. Τράπεζα καθοδηγούμενος ὑπὸ τοῦ Θεσ/νίκης κ. Ἀνθίμου! https://katanixis.blogspot.gr/2014/09/blog-post_667.html, ἀνακτήθηκε τὴν 6/2/2017]
[53] [Ἀποκλειστικό! Ἀποχώρησαν ἀπὸ τὸν Ι. Ναὸ τοῦ Ἄγ. Δημητρίου Θεσσαλονίκης, στὴ θέα τοῦ Μονοφυσίτη ἀρχιεπισκόπου κατὰ τὴν ὥρα τῆς ἀκολουθίας https://katanixis.blogspot.gr/2014/10/blog-post_39.html, ἀνακτήθηκε τὴν 6/2/2017]
[54] [Μητροπολιτικὸ ἔγγραφο  06-11-2014]
[55] [Ἀποκλειστικό: Ἡ Ἱ.Μ. Θεσσαλονίκης στὸν (ἀστερὸ)κοσμό της, προβάλλει νεοεποχίτικη ἐκδήλωση! https://katanixis.blogspot.gr/2014/12/blog-post_82.html, ἀνακτήθηκε τὴν 6/2/2017]
[56] [Ἐσεῖς, ὁ μητροπολίτης κ. Ἄνθιμος, εἶστε ἐπίτιμος πρόεδρος (πρόεδρος ὁ καθηγητὴς Γεώργιος Μαρτζέλος) τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ Ἱδρύματος "Κέντρο Οἰκουμενικῶν, Ἱεραποστολικῶν καὶ Περιβαλλοντικῶν Μελετῶν «Μητροπολίτης Παντελεήμων Παπαγεωργίου» (CEMES), ποὺ προέβη στὴν ἀκόλουθη ἀνακοίνωση:
"θεωρώντας ύψιστη υποχρέωσή του να συμβάλει με όλες του τις δυνάμεις στην ευρύτερη ενημέρωση του ελληνικού αναγνωστικού κοινού για το κορυφαίο γεγονός της νεότερης Ορθοδοξίας, την Πανορθοδόξη Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, προβαίνει στην παρούσα ελληνική έκδοση των ομοφώνως εγκριθέντων κειμένων-αποφάσεών της με τίτλο:
ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Η έκδοση αυτή κατ΄ αρχήν απευθύνεται στο εν Ελλάδι χριστεπώνυμο πλήρωμα, τις ιερές μητροπόλεις, τις ιερές μονές και τα λοιπά Ορθόδοξα καθιδρύματα, κυρίως τα εκπαιδευτικά, αλλά και προς πάντα άνθρωπον καλής θελήσεως.
Το βιβλίο αυτό εκδίδεται με επιμέλεια του Ιωάννη Λότσιου, Δρ. Θ. και στοιχειοθεσία του εκδοτικού οίκου ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ" Copyright © 2016 CEMES Publications." http://lotsiosioannis.blogspot.com/2017/02/cemes-11.html, ἀνακτήθηκε τὴν 31/1/2017]
[57] [http://panayiotistelevantos.blogspot.gr/2011/09/blog-post_6284.html,  ἀνακτήθηκε τὴν 31/1/2017]
[58] Πρέπει ἐδῶ, παρά ταῦτα, νὰ γίνει ἡ ὑπενθύμιση, σὲ συσχετισμὸ μὲ τὴν δογματικὴ συνείδηση ὅλων τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας, καὶ τῶν λαϊκῶν, ὅτι ἡ μνημόνευση τῶν Ἐπισκόπων «ἐπ’ ἐκκλησίαις» δὲν εἶναι ἀπροϋπόθετη, ἀλλὰ συναρτᾶται πρὸς τὴν δογματική τους πίστη, καθὼς μνημονεύονται στὴν Θεία Λειτουργία – εἰλικρινῶς καὶ ὄχι ψευδῶς - ὡς «ὀρθοτομοῦντες [=διατυπώνοντας σωστὰ] τὸν λόγον τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀληθείας» ἤ, μὲ ἄλλα λόγια, καὶ ὅπως προϋποθέτει ἡ Ἁγία Γραφή, «ἐπειδὴ αὐτοὶ ἀγρυπνοῦν γιὰ χάρη τῶν ψυχῶν μας». [Πηγή: Στρογγυλὴ Τράπεζα στὴν Μολδαβία: https://katanixis.blogspot.gr/2016/07/1.html, ἀνακτήθηκε τὴν 2/2/2016]
[59] Πρωτοδευτέρα Σύνοδος Κωνσταντινουπόλεως:
Κανὼν ιε’: “Οἱ γὰρ δι' αἱρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην, τῆς πρὸς τὸν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτοὺς διαστέλλοντες, ἐκείνου τὴν αἵρεσιν δηλονότι δημοσίᾳ κηρύττοντος καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ' ἐκκλησίας διδάσκοντος, οἱ τοιοῦτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑποκείσονται, πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτοὺς τῆς πρὸς τὸν καλούμενον ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες, ἀλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οἱ γὰρ ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωσιν τῆς ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ῥύσασθαι”.
[60] [Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Τὰ 11 ψέματα στὸ κείμενο τῆς Ἱ. Συνόδου πρὸς τὸν Λαὸ  https://katihisis.blogspot.gr/2017/02/11.html, ἀνακτήθηκε τὴν 6/2/2017]
[61] [Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Ἀποτείχιση ἀπὸ τὴν αἵρεση - ὄχι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία https://katanixis.blogspot.gr/2017/02/blog-post_28.html, ἀνακτήθηκε τὴν 12/2/2017]

ΠΗΓΗ: https://katanixis.blogspot.gr/2017/02/blog-post_38.html