"Κρείττων γὰρ ἐπαινετὸς πόλεμος εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ· καὶ διὰ τοῦτο τὸν πραῢν μαχητὴν ὁπλίζει τὸ Πνεῦμα, ὡς καλῶς πολεμεῖν δυνάμενον" Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

Βαρθολομαίος: "Δεν προδίδομεν την Ορθοδοξίαν, ούτε υποστηρίζομεν οικουμενιστικάς αντιλήψεις"

 
Όχι, δεν έχουμε πρωταπριλιά με το παλαιό ημερολόγιο. Τα παραπάνω είναι αληθή, όπως μπορείτε να διαβάσετε και εδώ.
 
Δεν απορήσαμε. Και στο παρελθόν κανείς αιρετικός δεν έλεγε "είμαι Αρειανός" ή "είμαι Μονοφυσίτης" ή "είμαι Εικονομάχος". Όλοι ορθόδοξοι έλεγαν πως είναι.

Στην πράξη όμως φαίνεται το φρόνημα και οι πράξεις του Βαρθολομαίου βοούν.

Δεν είναι τυχαίο πάντως πως αυτά τα είπε στην Βουλγαρία της οποίας η επίσημη Εκκλησία είναι από τις πλέον αντιοικουμενιστικές (έχει αποχωρήσει από το ΠΣΕ).

Ακόμη και η χρήση του χωρίου από τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος («Ἐν τοῖς μέν κακοθελῶς ἡμῖν μαχομένοις ἀπίστοις, ἤ κακοπίστοις, μετά πρώτην καί δευτέραν νουθεσίαν παυσώμεθα. Ἐν δέ τοῖς τήν ἀλήθειαν μαθεῖν βουλομένοις, τό καλόν ποιοῦντες, ἕως αἰῶνος μή ἐκκακῶμεν. Πλήν, καί πρός στηριγμόν ἡμῶν τῆς καρδίας ἐν ἀμφοτέροις χρησώμεθα» (Κλῖμαξ, Λόγος ΚΣΤ΄, περί διακρίσεως, 2,11)) δεν δικαιολογείται, διότι οι ηγέτες των αιρετικών της Δύσεως, με τους οποίους διαλέγεται ο Βαρθολομαίος, δεν επιζητούν να μάθουν την αλήθεια.
 
Ας μας ενημερώσει ο πατριάρχης σχετικώς με το πόσους ετεροδόξους επανέφερε στην Ορθοδοξία με τους Διαλόγους, για να αποδείξει την αναγκαιότητά τους. 

 
Στάχτη στα μάτια λοιπόν από έναν αποδεδειγμένα αιρετικό.

Άλλωστε η υποκρισία ξεκάθαρα φαίνεται και από το γεγονός πως ενώ δηλώνει ότι δεν υποστηρίζει οικουμενιστικές αντιλήψεις, από την άλλη, δικαιολογεί την οικουμενική κίνηση (όπως αποκαλούν οι ίδιοι οι οικουμενιστές τον Οικουμενισμό) λέγοντας πως "δέν ἐπιδιώκεται διά τῆς λεγομένης οἰκουμενικῆς κινήσεως ἡ ἀποδοχή μιᾶς «χριστιανικῆς συγκρητιστικῆς ὁμολογίας», ἀλλά ἡ ἐμβάθυνσις εἰς τήν Χριστιανικήν Ὀρθόδοξον πίστιν". Προσπαθεί δηλαδή να αποδείξει πως ο Οικουμενισμός είναι όχι απλά ορθόδοξη πρακτική διαλόγου, αλλά και ορθόδοξη ομολογία! Η διαστροφή σε όλο της το μεγαλείο.
 
Η μόνη λύση είναι η συνοδική καταδίκη της οικουμενιστικής διδασκαλίας και ο αφορισμός από την Εκκλησία όσων παραμείνουν αμετανόητοι οικουμενιστές.
 
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΟΣ

6 σχόλια:

  1. @Η μόνη λύση είναι η συνοδική καταδίκη της οικουμενιστικής διδασκαλίας και ο αφορισμός από την Εκκλησία όσων παραμείνουν αμετανόητοι οικουμενιστές.



    Ποια Σύνοδο εννοεί άραγε ο γράφων, και ποιο αφορισμό από την Εκκλησία;

    Η Εκκλησία έχει ήδη κάνει τον αφορισμό και αναθεματισμό.

    Εκτός αν εννοεί τις συνόδους των τοπικών λεγομένων ορθοδόξων "Εκκλησιών", οπότε θα πρέπει να περιμένει "άχρι καιρού" (Επ. Θεοδωρόπουλος)....


    Νάστε πάντα καλά, η Κυρία Θεοτόκος σκέπη και καταφυγή μας!

    Εν Χριστώ,
    Κωνσταντίνος Αργυρακόπουλος
    Μόντρεαλ-Καναδά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλέ μου εν Χριστώ αδελφέ Κωνσταντίνε, αγωνιστή της Πίστεώς μας, πότε συνήλθε σύμπασα η Εκκλησία και καταδίκασε τον οικουμενισμό, αφορίζοντας τους εμμένοντας σε αυτόν;
      Π.χ. για τον αρειανισμό το 325, για τον μονοθελητισμό το 680, για την εικονομαχία το 787.
      Για τον οικουμενισμό πότε;
      Βοήθειά μας η Θεοτόκος
      Νικόλαος

      Διαγραφή
  2. Ιδού ολίγα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο κ. Βαρθολομαίος ψεύδεται:

    (1) Το 1995 έδωσε «κοινήν μαρτυρίαν πίστεως» με τον «πάπαν» («Άγιος Αγαθάγγελος Εσφιγμενίτης», τ. 150, Ιούλ.–Αύγ. 1995, σ. 2.)

    (2) Στη σελίδα 73 της διδακτορικής του διατριβής (1970) γράφει τα εξής εκπληκτικά: «Δέν δύνανται να εφαρμοσθούν σήμερον και πρέπει να τροποποιηθούν αι διατάξεις αι κανονίζουσαι τας σχέσεις των Ορθοδόξων Χριστιανών προς τους ετεροδόξους και ετεροθρήσκους. Δεν δύναται η Εκκλησία να έχη διατάξεις απαγορευούσας την είσοδον εις τους ναούς των ετεροδόξων και την μετ’ αυτών συμπροσευχήν καθ’ ην στιγμήν αύτη διά των εκπροσώπων αυτής προσεύχεται από κοινού μετ’ αυτών διά την τελικήν ένωσιν εν τη πίστει, τη αγάπη και τη ελπίδι.»

    (3) Εις το Παγκόσμιον Συνέδριον κατά του ρατσισμού, των φυλετικών διακρίσεων και της ξενοφοβίας, 17-3-2001, Durban Ν. Αφρικής εδήλωσε τα εξής: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν επιδιώκει να πείση τους άλλους περί συγκεκριμένης τινός αντιλήψεως της αληθείας ή της αποκαλύψεως, ούτε επιδιώκει να τους μεταστρέψη εις συγκεκριμένον τινά τρόπον σκέψεως . . . Οποτεδήποτε οι άνθρωποι αντιδρούν εις τας τοποθετήσεις και τα πιστεύω των άλλων με βάσιν τον φόβον και την αυτοδικαίωσιν, παραβιάζουν το θεόσδοτον δικαίωμα και την ελευθερίαν των άλλων να γνωρίσουν τον Θεόν και τον συνάνθρωπόν των με τρόπον που προσιδιάζει εις την ταυτότητά των ως λαών». Με τον λόγον αυτόν, ο κ. Βαρθολομαίος αρνείται ενώπιον ολοκλήρου της ανθρωπότητος την Δεσποτικήν εντολήν: «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα όσα ενετειλάμην υμίν» (Ματθ. 28:19-20). Επίσης, σχετικοποιεί τας εννοίας «Θεός», «Αλήθεια» και «Αποκάλυψις». Η αίρεσις αυτή έχει ως σκοπόν την προώθησιν της σχεδιαζομένης πανθρησκείας.

    (4) Εις την 6ην Παγκόσμιον Συνάντησιν Θρησκείας και Ειρήνης στην πόλιν Riva Del Garda την 4-11-1994 εδήλωσε: «Οι θρησκευτικοί ηγέται οφείλουν να παίξουν ένα κεντρικόν και πνευματικόν ρόλον – είμεθα ημείς αυτοί που πρέπει να φέρωμεν εις το προσκήνιον τας ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΣ ΑΡΧΑΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, της αδελφωσύνης και της ειρήνης . . . Αλλά τούτο δυνάμεθα να το επιτύχωμεν μόνον αν είμεθα ΗΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝ ΤΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΘΕΟΥ, “Δημιουργού των πάντων, ορατών τε και αοράτων.” Καθολικοί και Ορθόδοξοι, Προτεστάνται και Εβραίοι, Μουσουλμάνοι και Ινδουϊσταί, Βουδδισταί και Κομφουκιανοί – είναι καιρός όχι μόνον διά συμφιλίωσιν, αλλ’ ακόμη και διά συμμαχίαν και συνεργασίαν, διά να συντελέσωμεν εις την απομάκρυνσιν της ανθρωπότητος από τους ψευδοπροφήτας του εξτρεμισμού και της μη ανεκτικότητος». (Η έμφασις του γράφοντος.) Έτσι, ο κ. Βαρθολομαίος εκήρυξεν απροκαλύπτως εις όλα τα μήκη και πλάτη της γης τον πανθρησκειακόν Οικουμενισμόν και διέβαλε ως «ψευδοπροφήτας του εξτρεμισμού και της μη ανεκτικότητος» όχι μόνον τους σημερινούς ομολογητάς της Ορθοδόξου Πίστεως, αλλά και όλους τους διδασκάλους της Εκκλησίας, οι οποίοι, με βάσιν την Αγίαν Γραφήν και την Ι. Παράδοσιν, ανεθεμάτισαν το ψεύδος και τους κήρυκάς του.

    (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ)

    (5) Εις το Ιράν, ο κ. Βαρθολομαίος εκήρυξεν επίσης τόν πανθρησκειακόν Οικουμενισμόν, ομιλήσας απεριφράστως διά την «ιερότητα και ισότητα των «Ιερών Γραφών», δηλαδή της Αγίας Γραφής και του Κορανίου» («Ορθόδοξος Τύπος», 15-3-02, σ. 5.).

    (6) Βαρθολομαίος: «Είμεθα όλοι παιδιά του ιδίου Ουρανίου Πατρός. Του ενός Θεού. Ο ένας τον βλέπει έτσι, ο άλλος αλλιώς» («Ορθόδοξος Τύπος», 8-1-1999, σ. 5.). Εν ακόμη κήρυγμα του κ. Βαρθολομαίου υπέρ του πανθρησκειακού Οικουμενισμού.

    (7) Βαρθολομαίος πρός «πάπαν»: «Δοξάσωμεν τον Θεόν ότι, μετά παρέλευσιν αιώνων διχασμού και φανατισμού σήμερον “εν εσμέν ... ζώμεν σήμερον εν θαύμα “ό ετέραις γενεαίς ουκ εγνωρίσθη τοις υιοίς των ανθρώπων” (Εφ. 3,5). Εις τούτο συνετέλεσαν όχι μόνον οι πρωτεργάται του θαύματος αείμνηστοι Πάπαι Ιωάννης ο ΚΓ´ και Παύλος ΣΤ´ και Πατριάρχης Αθηναγόρας, ..., αλλά και οι συνεχισταί του έργου αυτών, οι κρημνίζοντες τα διάφορα “τείχη του αίσχους,” ων φοβερώτερον το χωρίζον τους χριστιανούς ...» («Επίσκεψις», αρ. 423, 15-7-1989, σ. 6-7, η έμφασις του γράφοντος). Με τον λόγον αυτόν ο κ. Βαρθολομαίος εβλασφήμησεν την Αγίαν Γραφήν, τας Συνόδους και τους Πατέρας της Εκκλησίας που εθέσπισαν τους Ιερούς Κανόνας και καθυπέβαλον τους αιρετικούς εις αναθέματα, βάσει των οποίων απεκόπη ο Παπισμός από το σώμα της Εκκλησίας. Προφανώς, «τείχη του αίσχους» θεωρεί ο κ. Βαρθολομαίος τους Ιερούς Κανόνας και τα αναθέματα κατά του Παπισμού, τα οποία δήθεν εκρήμνισαν ο Αθηναγόρας και ο Παύλος ΣΤ´ με την ψευδο-άρσιν των αναθεμάτων του 1965.

    (8) Το 1998 ο Βαρθολομαίος εδήλωσε τα εξής δια του ανθενωτικούς αγίους της Εκκλησίας (Άγ. Γρηγόριος Παλαμάς, Μάρκος Ευγενικός, Κοσμάς Αιτωλός, Αθανάσιος Πάριος, Νικόδημος Αγιορείτης κ.ά.): «Οφείλομεν από τούδε ... να αναθεωρήσωμεν την τακτικήν ημών, να εκκαθάρωμεν την παλαιάν ζύμην, να γίνωμεν νέον φύραμα ... Η μετάνοια ημών διά το παρελθόν είναι απαραίτητος ... Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν προπάτορες ημών υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως και ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού» (βλ. «Ορθόδοξος Τύπος», 23-7-1999).

    (9) Το 2006 ο Βαρθολομαίος έκανε συλλείτουργο με τον «πάπαν» εις το Πατριαρχείον Κων/λεως, όπου ο ιερεύς εμνημόνευσεν τον «πάπαν» ως «αγιώτατον επίσκοπον Ρώμης», οι «ορθόδοξοι» του έψαλλον το «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου» κ.λπ.

    (10) Το 2009 ο Βαρθολομαίος πήγε στην Εβραϊκή Συναγωγή της Ν. Υόρκης, όπου είπε ότι οι σημερινοί Εβραίοι είναι «τέκνα του Αβραάμ», «διαψεύδοντας» έτσι τον Χριστόν (βλ. Ιω. 8:44), ότι δήθεν πιστεύομεν εις τον ίδιον Θεόν με τους Εβραίους κ.λπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @πότε συνήλθε σύμπασα η Εκκλησία


    Aδελφέ Νικόλαε, πως εννοείς το "σύμπασα η Εκκλησία";

    Δεν είναι σαφές της Αγίας Εβδόμης Οικουμενικής Συνόδου το «Όλοις τοις Αιρετικοίς, ανάθεμα!» και «Άπαντα τα παρά την Εκκλησιαστικήν Παράδοσιν και την διδασκαλίαν των αγίων και αοιδίμων Πατέρων καινοτομηθέντα, ή μετά τούτο πραχθησόμενα, ανάθεμα!».

    Δεν είναι αρκετό το της ROCOR ανάθεμα;
    Τοις βάλλουσι κατά της Εκκλησίας του Χριστού και διδάσκουσιν ότι η του Χριστού Εκκλησία μεμέρισται εν ούτω καλουμένοις «κλάδοις», οίτινες διαφέρουσιν αλλήλων εν διδασκαλία και τρόπω ζωής, ή ότι η Εκκλησία ούχ υφίσταται ορατώς, αλλ' απαρτισθήσεται εν τω μέλλοντι, όταν άπαντες οι «κλάδοι» ή τμήματα ή όμολογίαι ή προσέτι και θρησκείαι ενωθώσιν εν ενί σώματι• και οίτινες ου διακρίνουσι την ιερωσύνην και τα μυστήρια της Εκκλησίας από την ιερωσύνην και τα μυστήρια των αιρετικών, αλλά λέγουσιν ότι το βάπτισμα και η ευχαριστία των αιρετικών εισίν ικανά προς σωτηρίαν• ωσαύτως, τοις κοινωνούσιν εν γνώσει τοις προμνημονευθείσιν αιρετικοίς ή συνηγορούσι, διαδίδουσι, ή υπεραμυνομένοις της καινοφανούς αυτών αιρέσεως του οικουμενισμού εν προσχήματι αδελφικής αγάπης, ή υποτιθεμένης ενώσεως των διαχωρισθένων Χριστιανών,
    ΑΝΑΘΕΜΑ!

    Μήπως περιμένεις-όπως και οι αντιοικουμενιστές του νέου- να υπάρξει κάποτε αλλαγή των προκαθημένων των τοπικών ορθοδόξων "Εκκλησιών" την δε θέσιν των να καταλάβουν Ορθόδοξοι και μετά ταύτα να έχουμε οικουμενική σύνοδο για καταδίκη του οικουμενισμού;
    Εάν ναι-αν και δεν έχω προφητικό χάρισμα-νομίζω θα έχεις να περιμένεις πολύ...

    Καλό αγώνα αγαπητέ αδελφέ Νικόλαε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αδελφέ μου, αν αρκούσε εις το διηνηκές, όπως το εννοείς, το "Όλοις τοις αιρετικοίς, ανάθεμα" της Ζ΄ Συνόδου, δεν έπρεπε να ξαναγίνει ποτέ Πανορθόδοξος Σύνοδος για να καταδικάσει αιρετικούς. Όμως γνωρίζουμε πως έγιναν πάρα πολλές ακόμη Μέγαλες Σύνοδοι, που καταδίκασαν τις μετέπειτα αιρέσεις και τους αιρετικούς.
      Όσο για το ανάθεμα μιας Τοπικής Εκκλησίας, συγκεκριμένα της ROCOR (το οποίο μάλιστα είναι "ανάθεμα δοξασίας" και όχι προσωπικό αφού κανέναν δεν κατονομάζει) μπορείς να διαβάσεις στο τεύχος 637 του "Ορθοδόξου Τύπου" ότι και οι ίδιοι παραδέχονται σε διασαφητικό κείμενο τους πως "το δικαίωμα της καταδίκης ψευδοδιδασκαλιών και του αναθεματισμού αιρετικών ανήκει εν γενική εννοία εις τας πανορθοδόξους-οικουμενικάς Συνόδους, αι οποίαι συνεκλήθησαν νομίμως και ανεγνωρίσθησαν υπό του πληρώματος της καθόλου Εκκλησίας".
      Ναι, περιμένω Σύνοδο Ορθοδόξων, αλλά και να μην γίνει όσο ζω, δεν ζημιώνομαι εφόσον έχω ΔΙΑΚΟΨΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ με τους οικουμενιστές, όπως επιβάλλουν οι Ιεροί Κανόνες και η πράξη των Αγίων Πατέρων.

      Διαγραφή