"Κρείττων γὰρ ἐπαινετὸς πόλεμος εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ· καὶ διὰ τοῦτο τὸν πραῢν μαχητὴν ὁπλίζει τὸ Πνεῦμα, ὡς καλῶς πολεμεῖν δυνάμενον" Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Σάββατο, 23 Μαρτίου 2013

Ο Χριστιανός διά να κληρονομήση την αιώνιον ζωήν, πρέπει:


α. Μ λην του τν ψυχν νὰ γαπ τν Θεν κα νὰ τηρ τὰς ντολάς Του. Νὰ γαπ, σαύτως, τν πλησίον του, πως τν αυτόν του. Διότι Κύριος επε: «Ἐὰν τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε, μενείτε εν τη αγάπη μου». Δηλαδή, «Θ μείνητε πιστο ες τν γάπην μου, ἐὰν τηρήσητε τὰς ντολάς μου» (Ἰω. ιε΄, 10). Καί: «Ἐν τοῦτῳ γνώσονται πάντες, ὅτι ἐμοὶ μαθηταῖ ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχετε ἐν ἀλλήλοις». Δηλαδή: «τσι θ σς ξεχωρίζουν λοι τι εσθε μαθηταί μου, ἐὰν χητε γάπην νας δι τν λλον» (Ἴῳ. γ΄, 35),

β. Νὰ ταπεινώνῃ τν ψυχήν του μπροσθεν το Θεο κα ποτὲ νὰ μ ταπεινώνῃ τν πλησίον του. Διότι «καρδίαν συντετριμμένην κα τεταπεινωμένην Θες οκ ξουδενώσει» (δηλαδὴ, δὲν θ καταφρονήσῃ ὁ Θεὸς συντετριμμένη καὶ τεταπεινωμένη καρδία) (Ψαλμ. ν΄, 19). Νὰ πενθῇ διὰ τὰς μαρτίας του. Νὰ θλίβεται πικρς δι τὰς μαρτίας το πλησίον. Νὰ χαίρεται ταν πλησίον του εναι ετυχισμένος, κα νὰ μ τν φθον δι τν ετυχίαν το. Νὰ δέχεται μ πομονν κα νὰ συμβουλεύει μ καλοσύνην ατος ο ποοι κατεφέρθησαν ναντίον του. Νὰ πιδιώκῃ πάντοτε τν κτέλεσιν δικαίων κα θεαρέστων ργων, τ ποα συντελον ες τν διατήρησιν τς καθαρότητος τς ψυχς.

γ. Νὰ ασθάνηται εσπλαγχνίαν διά τους δυστυχες. Νὰ ργάζηται μ λας του τὰς δυνάμεις δι τν ερήνην, πως τν θέλει Κύριος· διότι τσι θ νομαστ υἱὸς το Θεο (πρβλ. Ματθ. ε΄, 9). Νὰ μὴ δειλιάζῃ ταν βρίζηται, ταν κατηγορήται, ταν κατατρέχηται, κόμη κα ταν θανατοται δι τν δικαιοσύνην το Θεο κα τν μολογίαν τς πίστεως ες τν Θεόν.

δ. Νὰ πολεμ κάθε αρετικν διδασκαλίαν κα νὰ δέχεται τν ρθν πίστιν τς κκλησίας μας περὶ τοῦ Τριαδικο Θεο.

ε. Νὰ γαπ τν λήθειαν κα νὰ μ μολύν ποτ τν γλσσάν του μ τ ψεδος. Νὰ μ κάνη ποτὲ κακὸν εἰς τν πλησίον του.

στ. Νὰ μ κατηγορ, νὰ μ χλευάζῃ, νὰ μ κάμ τίποτε π σα παγορεύει νόμος το Θεο.

ζ. Νὰ δίδῃ λεημοσύνην, στω κα π τ στέρημά του, χωρς νὰ ζητ π λλους νίσχυσιν δι τν καλήν του ατν πρξιν.

η. Νὰ νταποδίδη εχς ταν το δίδουν κατάρας. Ἐὰν κᾄποιος τν πάρῃ γγαρεία δι να μίλι, νὰ τν κολουθήσ δύο (πρβλ. Ματθ. ε΄, 41), δίχως νὰ γογγύζη νὰ κακολογή. Νὰ μ ρκίζηται ποτέ, λλ νὰ φαρμόζη τν παραγγελίαν το Κυρίου: (Ματθ. ε΄, 37) Δηλαδ «τ «ναί» σας νὰ εναι να κα τ «χι» σας νὰ εναι χι».

θ. Νὰ μνολογ τν Θεν κα νὰ προσεύχηται ες Ατν μ κατάνυξιν.

ι. Νὰ συλλογίζηται πάντοτε τν θάνατον, τν μέλλουσαν κρίσιν κα τν πολογίαν τν ποίαν θ δώσ διὰ τὰ ργα του. Νὰ συλλογίζηται πάντοτε τὰς μαρτίας του, παρακαλν τν Θεν νὰ τὰς συγχωρήσῃ.

ια. Νὰ κάμ μ ζλον καλς πράξεις, χωρς μως νὰ καυχᾶται δι’ ατάς, πως Φαρισαος.

ιβ. Νὰ ποφεύγ τν λαιμαργίαν, τν μέθην, τν πιορκίαν, τν σκοπον φλυαρίαν, τν φθόνον, τὰς διαμάχας, τν κακεντρέχειαν, τν πλεονεξίαν, τν ασχροκέρδιαν, τν ργήν, τν πορνείαν, τν μοιχείαν καί, γενικῶς, τν σέλγειαν.

ιγ. Νὰ μ χ καμμίαν σχέσιν μ τν μαγείαν, νὰ μ χρησιμοποι μαγικ κα νὰ μ καταφεύγ ποτὲ εἰς μάγους, μάντεις κα γητευτάς. Νὰ διατηρ δ τν αυτόν του γνόν, στε νὰ μεταλαμβάν ξίως τ Σμα κα τ Αμα το Χριστο.

ιδ. Νὰ συντρέχ τ ρφανά, τὰς χήρας κα τος ξένους. Νὰ μ ρνται τν βοήθειάν του ες κενον ποος τν χρειάζεται. Νὰ δίδῃ δανεικ δίχως τόκον ες κενον ποος το ζητε, διότι σα χει τ χει π τν Θεν κα ες Ατν νήκουν.

ιε. Νὰ λυπται ς ψυχικς νεκρος τος χθρος τς πίστεως κα νὰ γωνίζηται μ λας του τὰς δυνάμεις δι τν φωτισμόν των. Νὰ φεύγ δ μακρν π κείνους ο ποοι μμένουν ες τν τύφλωσίν των.

ιστ. Νὰ παραμέν μ σταθερότητα γαθός, εσεβής, γνς κα φοσιωμένος ες τν Θεόν. Νὰ κατευθύνηται ες κάθε του νέργειαν π τν νθύμησιν κα τ θέλημα το Κυρίου, συμφώνως πρς τ ψαλμικόν: «Προορώμν τν Κύριον νώπιόν μου δι παντός» (Ψαλμ. ιε΄, 8), δηλαδ «Βλέπω τν Κύριον πάντοτε μπροσθέν μου».

ιζ. Νὰ μ διατηρ μνησικακίαν ες τν ψυχήν του, λλ νὰ συγχωρ μέσως κενον ποος το πταίει. Διότι Κύριος επεν: Δηλαδ «ν συγχωρήσητε τος νθρώπους δι τ παραπτώματά των, θ σς συγχωρήσῃ κα σς υράνιος Πατήρ σας».

ιη. Νὰ κρίνῃ μ δικαιοσύνην κα φόβον Θεο. Νὰ μ κατακρίν, νὰ μ περιφρον κα νὰ μ ξουδενώνῃ (ξευτελίζῃ) τν πλησίον δι τ μαρτήματά του. Διότι Κύριος επεν: (Ματθ. στ΄, 14) Δηλαδ «Μ κρίνητε τος συνανθρώπους σας, δι νὰ μ σς κρίν κα σς Θεός».

ιθ. Νὰ σωφρονίζῃ τν πλησίον μ γάπην. Νὰ περασπίζῃ τν δικημένον. Νὰ προστατεύῃ τν δύνατον. Νὰ βοηθ τν νάπηρον. Νὰ νουθετ τν παραστρατημένον.

κ. Νὰ γαπ τν νάγνωσιν πνευματικν βιβλίων, τν κρόασιν το θείου λόγου κα τὰς ψυχωφελες συζητήσεις.

κα. Νὰ τιμ τος γονες το κα νὰ μ τος κακολογῇ ποτέ.

κβ. Νὰ συχνάζῃ ες τὰς ερς κολουθίας, α ποαι τελονται ες τν ναόν. Νὰ μ μφιβάλλ διὰ τὰ θαύματα, τ ποα γίνονται π τν Θεν ες κάθε ποχήν.

    ταν νθρωπος ζ μ τν τρόπον τοτον, χων δι παντς τν Θεν ες τν καρδίαν του μ πίγνωσιν, θ κληρονομήσ τν βασιλείαν τν ορανν, ποία χει τοιμασθ δι τος γίους π τν ρχν το κόσμου κα τν ποίαν εχομαι νὰ κληρονομήσωμεν λοι μας, δι τς χάριτος κα τς φιλανθρωπίας το Κυρίου μν ησο Χριστο. Ες ατν νήκει δόξα κα δύναμις, ες αἰῶνας αώνων. μήν.

 

Ἀνθολόγημα ῥήσεων τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, φιλοπονημένον ὑπὸ τοῦ λογίου Θεοδώρου Δαφνοπάτου (10ος  αἰών).  
 
(ΠΡΟΣΕΦΕΡΘΗ ΕΥΓΕΝΩΣ ΥΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου