"Κρείττων γὰρ ἐπαινετὸς πόλεμος εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ· καὶ διὰ τοῦτο τὸν πραῢν μαχητὴν ὁπλίζει τὸ Πνεῦμα, ὡς καλῶς πολεμεῖν δυνάμενον" Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

ΤΑ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ


Στὴν ερ Παράδοσι τς ρθοδόξου κκλησίας μας γίνεται λόγος γιὰ πτά, κτ ννέα θανάσιμα μαρτήματα. Βεβαίως, τ κατ’ οσίαν θανάσιμο μάρτημα εναι μετανοησία, καθ’ τι ελικρινς κα μπρακτος μετάνοια μετ ξομολογήσεως ξαλείφει πν μάρτημα.

 

ΓΑΣΤΡΙΜΑΡΓΙΑ
ατια κα ποτελέσματα ατς
Φιληδονία, μέθη, ρπαγή, κλοπή, πιορκία, κολακεία,
θέτησις νόμου, λαιμαργία, σωτεία, σέβεια κ.λ.π. 

   Γαστριμαργία εναι ποκριτικ συμπεριφορ τς κοιλίας, ποία, ν εναι χορτασμένη, φωνάζει τι εναι νδεής· ν εναι παραφορτωμένη μέχρι διαῤῥήξεως, νακράζει τι πειν. Ατ εναι φευρέτις τν καρυκευμάτων, πηγ τν τέρψεων το λάρυγγος. χορτασμς εναι πατρ τς πορνείας (γίου ωάννου Κλίμακος)

ρθόδοξα πλα: Νηστεία, γκράτεια, μνήμη θανάτου, καθαρ ξομολόγησι. 

Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι (διότι) αὐτοὶ χορτασθήσονται.

 

ΠΟΡΝΕΙΑ
ατια, ποτελέσματα κα εδη ατς
κρασία, σέλγεια, φοβία Θεο, αμομιξία, ανανισμός, μοιχεία,
παιδοφθορία, ἀρσενοκοιτία, κτηνοβασία, συγκυλισμς κ.λ.π.

   Πορνεία εἶναι κάθε σαρκικὴ μίξις (συνουσία) μὲ ἄλλο πρόσωπον, ἐκτὸς ἐὰν ὑφίσταται έκκλησιαστικὸς γάμος.  

ρθόδοξα πλα: Παρθενία, σωφροσύνη, γκράτεια, γνότης, ταπείνωσις, μνήμη θανάτου, φόβος Θεο, νῆψις, προσοχ διαιτέρως στὴν ρασι κα τν φή, κόμη κα το δικο μας σώματος, καθαρ ξομολόγησι.

Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται.

 

ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ
ατια κα ποτελέσματα ατς
Εδωλολατρία, δόλος, ψεδος, τόκος, σπλαγχνία, εροσυλία,
πλεονεξία, κλοπή, ψευδομαρτυρία, δικία, κ.λ.π.

   φιλαργυρία εναι προσκύνησις εδώλων (το χρήματος), εναι θυγατέρα τς πιστίας. Εναι κα λέγεται ίζα πάντων τν κακν. Διότι ατ δημιούργησε μσος, κλοπές, φθόνους, χωρισμούς, χθρες, ζάλες, μνησικακίες, δικαιολογίες, ντιλογίες, σπλαγχνίες κα φόνους. Ατὸς ποὺ νίκησε τ πάθος τς φιλαργυρίας, περιέκοψε τς βιοτικς μέριμνες. Ατός, μως, πο εναι δεμένος στὸ πάθος ατ οδέποτε θ προσευχηθ καθαρς  (γίου ωάννου Κλίμακος). πιστος γαπ τ χρήματα, γιὰ νὰ τὰ κρύψῃ καὶ τὰ φυλάξῃ, πειδ φοβεται τν πενα τ γηρατει τις σθένειες τν ξενιτεία του π τν πατρίδα του. Κα πολ περισσότερο λπίζει σ ατά, παρ στὸν Θεόν, πο εναι δημιουργς πάσης κτίσεως κα προνοε κα γιὰ τ κατώτερα κα μικρώτερα π τ ζα (γίου Μαξίμου το μολογητο).

ρθόδοξα πλα: κτημοσύνη, ἑκουσία πτωχεία, λεημοσύνη, προσπάθεια (μ προσκόλλησι στὰ γκόσμια), καθαρ ξομολόγησι.

Μακάριοι ο λεήμονες, τι ατο λεηθήσονται.

 

ΟΡΓΗ
ατια κα ποτελέσματα ατς
Θυμός, νοια, σκληρότης, παραφροσύνη, μικροψυχία,
μνησικακία, βλασφημία, βρις, φόνος, κ.λ.π. 

   Τί συμβαίνει, λοιπόν; Τὸ στῆθος βράζει, τὸ στόμα βρυχάται, οἱ ὀφθαλμοὶ πετοῦν φλόγες, τὸ πρόσωπον φουσκώνει καὶ κοκκινίζει, τὰ χέρια τινάζονται σπασμωδικῶς ἐδῶ καὶ ἐκεῖ, τὰ πόδια χοροπηδοῦν μὲ τρόπο γελοῖο, ὁλόκληρος ὁ ἄνθρωπος ὁμοιάζει μὲ τρελό, ἢ μᾶλλον μὲ ἄγριο γάιδαρο, ποὺ κλωτσᾶ καὶ δαγκώνει. Τόσον ἀπρεπής, τόσον ἐξευτελιστικὴ εἶναι ἡ ἐμφάνισι ἐκείνου ποὺ ἔχει κυριευθῇ ἀπὸ τὴν ὀργὴ καὶ τὸν θυμὸ. Ὅταν μᾶς ὑβρίζουν ἀνώτεροί μας (στοὺς ὁποίους δὲν δείχνουμε τὸν θυμό μας ἀπὸ φόβο) ἢ κατώτεροί μας (στοὺς ὁποίους δείχνουμε τὸν θυμό μας) γιατὶ δὲν σκεπτόμαστε ὅτι καὶ στὶς δύο περιπτώσεις ὁ Θεὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ παραχωρεῖ τὴν προσβολὴ, ὁ Θεὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ μᾶς δίνει ἕνα πικρὸ ἄλλὰ σωτήριο φάρμακο, γιὰ νὰ μᾶς θεραπεύσῃ ἀπὸ τὸν ἐγωισμό; (ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου).

ρθόδοξα πλα: Μακροθυμία, οργησία, πραότης, γάπη, σιωπὴ, ὑπομονὴ, συγχωρητικότης, ταπείνωσις, καθαρ ξομολόγησι.

Μακάριοι ο πραες, τι ατο κληρονομήσουσι τν γν.

 

ΛΥΠΗ (κατ κόσμον)
ατια κα ποτελέσματα ατς
περηφάνεια, φιλαυτία, προσπάθεια (μπαθς προσκόλλησι),
φιλοϋλία, πελπισία, νελπιστία, κατάθλιψι, ατοκτονία, φόνος, κ.λ.π. 

   Ατός ποὺ μίσησεν τν κόσμον, ατς διέφυγε π τν λύπη. Ἐὰν κάποιος χῃ προσπάθεια (ἐμπαθῆ προσκόλλησι) σ κάτι π τ πράγματα (χρήματα, δόξα, δονές), δεν θ λυτρωθῇ ποτὲ π τν λύπη (ἁγίου ωάννου Κλίμακος). λυπούμενος κατ κόσμον, πειδ δὲν κανοποιεῖται φιληδονία του, φιλαργυρία του, φιλοδοξία του λα μαζί, εναι βαρέως θλιμμένος κα πηλπισμένος κα νίοτε δηγεῖται σ λλα θανάσιμα μαρτήματα. 

ρθόδοξα πλα: χαρ κα κατ θεν λύπη («χαρμολύπη», κατ τος Πατέρες· χαρ δι τν νάστασι κα τν Εσπλαγχνία το Κυρίου μας κα λύπη δι τς μαρτίες μας κα τν ποστασία), προσπάθεια, μνήμη τς ματαιότητος το κόσμου, καθαρ ξομολόγησι.

Μακάριοι ο πενθοντες (κατ Θεόν), τι ατο παρακληθήσονται.

 

ΑΚΗΔΙΑ
ατια κα ποτελέσματα ατς
Λήθη, δειλία, μέλεια, κατηγορία, κνηρία, ῥᾳθυμία,
πιστία, πόγνωσις, ψεδος, κ.λ.π. 

   κηδία εναι  παράλυσι τς ψυχς, εναι κλυσι το νο, διαφορία πρς τν σκησι (τν νηστεία, τν προσευχή, τν κανόνα ποὺ μᾶς θεσε πνευματικός), τονία ν ρ προσευχς (ν ρ προσευχς, μάλιστα, νθυμούμεθα διάφορα ναγκαα πράγματα κα μ κάθε τρόπο μᾶς παρακινε κηδία μας νὰ τ κτελέσουμε τ γρηγορώτερο δυνατόν) (γίου ωάννου Κλίμακος).

ρθόδοξα πλα: κατ Θεν πένθος, γρήγορσι, προθυμία, προσευχή, πομονή, καθαρ ξομολόγησι.

 

ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ  ΚΕΝΟΔΟΞΙΑ
ατια κα ποτελέσματα ατν
Οησις, ψόγος, μεγαλαυχία, παρακοή, πόκρισις, φροσύνη,
λαζονεία, καύχησι, σκυθρωπότης, κ.λ.π. 

   περηφάνεια εναι ρνησι το Θεο, εναι ξουδένωσι τν νθρώπων, δημιουργς τς κατακρίσεως, ποτέλεσμα τν παίνων π τος λλους, τεκμήριο τι πάρχει πνευματικ καρπία, διώξιμο τς βοηθείας το Θεο, πρόδρομος τς παραφροσύνης, πρόξενος πτώσεων σ μαρτίες, πηγ το θυμο, θύρα τς ποκρίσεως, στήριγμα τν δαιμόνων, φύλακας τν μαρτημάτων, πρόξενος τς σπλαγχνίας, γνοια τς συμπαθείας πρς τν πλησίον, πρόξενος πικρν λόγων πρς τος λλους, πάνθρωπος κριτς τν λλων, ντίπαλος Θεο, ίζα τς βλασφημίας, μσος λέγχου π τος λλους, πρόξενος ντιλογίας κα παρακος. νθρωπος ψηλοκάρδιος κα περήφανος ρέγεται νὰ ξουσιάζη. περηφάνεια ρχεται π τν κενοδοξία (γίου ωάννου Κλίμακος).

ρθόδοξα πλα: Ταπείνωσι (νὰ θεωρς τν αυτόν σου ς τν μαρτωλότερον ξ λων τν νθρώπων κα νὰ ποδίδης στὸν Θεόνλα τ καλά ποὺ πραξες), ατομεμψία (νὰ κατηγορς τν αυτόν σου γιὰ λα, παντο κα πάντοτε), ποδοχ το νειδισμο ες βάρος σου, χωρς να μειωθ γάπη σου πρς τος νειδίζοντες, πακοή, μνήμη Θεο, καθαρ ξομολόγησι.

Μακάριοι ο πτωχο τ πνεύματι, τι ατν στιν βασιλεα τν ορανν.

 

ΦΘΟΝΟΣ
ατια κα ποτελέσματα ατς
χαριστία, μυκτηρισμός, ρις, χαιρεκακία, χθρα, μσος,
θυμός, μνησικακία, πιβουλή, φόνος, κ.λ.π.

   Τίποτε ἄλλο δὲν χωρίζει ἐμᾶς τοὺς ἀνθρώπους τόσο, ὅσο ὁ φθόνος, ἡ φοβερὰ καὶ ἀσυγχώρητος αὐτὴ ἀσθένεια, ποὺ εἶναι πολὺ χειροτέρα καὶ ἀπὸ τὴν φιλαργυρία, τὴν ῥίζα ὅλων τῶν κακῶν. Ὁ φιλάργυρος, βλέπεις, εὐχαριστεῖται ὅταν ὁ ἴδιος ἀποκτήσῃ κάτι· ἐνῶ ὁ φθονερὸς εὐχαριστεῖται ὁταν ὁ πλησίον του δὲν ἀποκτήσει τίποτε, θεωρῶντας ὡς ευτυχία δική του τὴν δυστυχία τοῦ ἄλλου. Ἀνακουφίζεται καὶ ἀνασαίνει ἐὰν βρῇ τὸν ἄλλον κάποια συμφορὰ (ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου). 

ρθόδοξα πλα: γάπη, κακία, χαρὰ γιὰ τὴν εὐτυχἰα τοῦ ἄλλου, ερηνοποίησι, προσπάθεια, ταπείνωσι, καθαρ ξομολόγησι.

Μακάριοι ο ερηνοποιοί, τι ατο υο Θεο κληθήσονται.
 
 
Ὀρθόδοξος σύλλογος «Ἅγιος Γεδεών», Τύρναβος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου