"Κρείττων γὰρ ἐπαινετὸς πόλεμος εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ· καὶ διὰ τοῦτο τὸν πραῢν μαχητὴν ὁπλίζει τὸ Πνεῦμα, ὡς καλῶς πολεμεῖν δυνάμενον" Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2013

Απάντηση στην πρόταση για ενότητα των Αντιοικουμενιστών του π. Ευθυμίου Τρικαμηνά

ΣΗΜΕΙΩΣΗ "ΚΡΥΦΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ": Ο εν Χριστώ αδελφός μας Διονύσιος Πολυμενόπουλος απέστειλε στο ιστολόγιό μας την παρακάτω επιστολή προς τον π. Ευθύμιο Τρικαμηνά με την παράκληση να την δημοσιεύσουμε.
 
                                      Σεβαστέ Πατέρα Ευθύμιε την ευχή Σας. Διάβασα το κείμενο που δημοσιεύσατε για τους Παλαιοημερολογίτες και τις προτάσεις Σας για την ενότητα και θα ήθελα με όλο τον σεβασμό που έχω προς το πρόσωπό Σας και τους αγώνες Σας να καταθέσω κάποιες καλοπροαίρετες, καθαρά προσωπικές, σκέψεις μου. Καταρχάς , κατά την γνώμη μου, δεν υπάρχει διάκριση Αντιοικουμενιστών και Παλαιοημερολογιτών που υποστηρίζετε στο κείμενό Σας. Οι Παλαιοημερολογίτες, παρά τα όποια σφάλματά μας, ως σύνολο, είμεθα οι προ Υμών Αντιοικουμενιστές, σε σημείο που μπορούμε να υποστηρίξουμε, ότι Σείς είσθε κατ΄ ουσία πνευματικά τέκνα των Παλαιοημερολογιτών, καθώς αποδέχεσθε, παρά τις διαφορές μας, πάρα πολλά από αυτά που εμείς αποδεχόμεθα και διακηρύξαμε, προ Υμών, για την Αίρεση του Οικουμενισμού. Αυτά λοιπόν Σεις από εμάς πρώτα ακούσατε και διαβάσατε και κατόπιν δίνοντας την δική Σας ανάλυση, με τις όποιες διαφοροποιήσεις, διδάσκετε.
                                      Ως προς τις προτάσεις Σας, οι ορθώς σκεπτόμενοι Παλαιημερολογίτες Σας απαντούμε, ότι και για εμάς το Ιουλιανό Ημερολόγιο δεν είναι Δόγμα Πίστεως, η εορτολογική όμως διάσπαση των Ορθοδόξων που επήλθε με την μονομερή αλλαγή του προσβάλει το Δόγμα της Ενότητος της Εκκλησίας στο θέμα του ενιαίου της Λατρείας, που επετεύχθη με πολλούς κόπους και αγώνες στους αιώνες που πέρασαν. Η μονομερής αυτή αλλαγή έγινε ουσιαστικά χάριν του συνεορτασμού με τους Αιρετικούς, παρά τις όποιες δικαιολογίες που τότε προβλήθηκαν, χάριν δηλαδή της Αιρέσεως του Οικουμενισμού, ως πράξη υπακοής όχι στην Εκκλησία, που ουσιαστικά δεν αποφάσισε κάτι τέτοιο στην Ολότητά Της, καθώς το ζήτημα είναι Πανορθόδοξης αρμοδιότητος, αλλά χάριν κοσμικών ή και σκοτεινών κύκλων, δηλαδή ως πράξη παρακοής και Αποστασίας στο θέλημα του Θεού με όλους τους παρεπόμενους καρπούς αυτής της Αποστασίας. Η παρακοή στην Ορθόδοξη Εκκλησία από εκεί άρχισε και η μετάνοια, αν θέλουμε να είμεθα ακριβείς, εκεί πρέπει να επιστρέψει.
                                      Ως προς τις Συνόδους Αρχιερέων στον εκκλησιαστικό χώρο του Πατρίου Ημερολογίου εμείς αποδεχόμεθα για τους περισσότερους των Αρχιερέων του Πατρίου την Κανονική τους προέλευση, ως προερχομένη ουσιαστικά από τις νόμιμες εν καιρώ Αιρέσεως υπερόριες χειροτονίες των Ρώσων της διασποράς, γεγονός που Σεις μάλλον δεν αποδέχεσθε και εκεί ουσιαστικά πρέπει να ευρίσκεται η θεμελιώδης διαφορά μας. Οι ορθώς σκεπτόμενοι Παλαιοημερολογίτες δεν αποδέχονται την θεολογική άποψη, ότι δήθεν η Σύνοδός τους αποτελεί την μόνη νόμιμη και Κανονική Εκκλησία της Ελλάδος. Με την μέχρι σήμερα εξέλιξη του Οικουμενισμού και τον βαθμό πνευματικής πτώσης που αυτή περιέχει θεωρούμε την άποψη αυτή για τα μέχρι σήμερα δεδομένα εσφαλμένη, αλλά δεν πολεμούμε εκείνους από  τους Αρχιερείς μας που φρονούν, καθ΄ υπερβολή, το λανθασμένο φρόνημα, προσπαθώντας με υπομονή και αγάπη να επικρατήσει η ορθή, κατά την γνώμη μας θέση που είναι, ότι οι Αρχιερείς μας πρέπει να φρονούν, ότι αποτελούν Επισκοπική Ηγεσία ( Σύνοδο) προσωρινού χαρακτήρα για τις ποιμαντικές ανάγκες των Ορθοδόξων Αποτειχισμένων, έως ότου η επίσημη Εκκλησία είτε εκπέσει τελείως είτε μετανοήσει. Βεβαίως αυτοί οι Αρχιερείς του Ακαιτοτομήτου πληρώματος της Εκκλησίας δεν εξυπηρετούν μόνο τις ποιμαντικές ανάγκες της Εκκλησίας, αλλά με τον Αντιαιρετικό τους αγώνα εναντίον του Οικουμενισμού βοηθούν και συντελούν στην πιθανή μετάνοια των Αιρετικών Οικουμενιστών για να επέλθει αυτό που ευχόμεθα όλοι,  η ποθητή μετάνοια. Επίσης σε περίπτωση μη μετανοίας των Οικουμενιστών και εμμονής στην Αίρεση αυτοί οι Αρχιερείς του Ακαινοτομήτου πληρώματος της Εκκλησίας αγωνίζονται ώστε να συνέλθει, Θεού ευλογούντος, Σύνοδος καταδίκης της Αιρέσεως και διαφύλαξης της Πίστεώς μας.  Τους Αρχιερείς μας που Οικονόμησε η Χάρις Του Κυρίου σε αυτές τις δύσκολες εποχές δεν τους παραθεωρούμε και ούτε δεχόμεθα να γίνουμε ακέφαλοι και ανεπίσκοποι υπαρχόντων  Όρθοδόξων Επισκόπων, όπως και Σεις πράξατε υποτασσόμενος πνευματικά, κατ ουσία, στον Επίσκοπο Αρτέμιο, τον οποίο σεβόμεθα για τους αγώνες Του, όπως και Σας. Μπορεί μεν να μην μνημονεύετε τον Επίσκοπο Αρτέμιο, αλλά είναι φανερό, υπαρχούσης  της  μεταξύ Σας Εκκλησιαστικής Κοινωνίας, και της αποκαταστάσεώς Σας από Εκείνον, ότι  είναι για Σας, εκ των πραγμάτων, πνευματική κεφαλή και ουσιαστικός Επίσκοπός Σας με την έννοια της πνευματικής υπακοής.  Σεις δέχεσθε την ανάγκη ύπαρξης συνάξεων Αποτειχισμένων, που παίρνουν προσωρινές αποφάσεις, έως Αναλαμπής της Ορθοδοξίας, αλλά σε αυτές τις συνάξεις δεν αποδέχεσθε τους ήδη υπάρχοντες Αρχιερείς του Πατρίου σαν να μην υπάρχουν καν ή σαν να είναι παράνομοι. Σε ότι σφάλλουν, κάποιοι εξ αυτών, από υπερβάλλοντα ζήλο, εμπρός όλοι μας και Εσείς μαζί, το νέο αίμα της Αποτείχισης και της Ορθοδόξου Ομολογίας, να τους προβληματίσουμε και θετικά επηρεάσουμε με τον λόγο μας , τις γνώσεις και τα Πατερικά Επιχειρήματα . Και όλοι να μη πεισθούν στο ορθό και ένα μέρος εάν ακολουθήσει την ορθή Αποτείχιση το όφελος για την Εκκλησία μας θα είναι τεράστιο.
                                          Όσον αφορά τις προτεινόμενες από Σας θυσίες και από τις δύο πλευρές χάριν της ενότητος της Εκκλησίας και του Αντιοικουμενιστικού αγώνα με ευρίσκετε απόλυτα σύμφωνο. Κατά την γνώμη μου το Ημερολογιακό θέμα, που τόσο Σας στενοχωρεί, και εκ των πραγμάτων διαιρεί τους Αποτειχισμένους  Αντιοικουμενιστές των δύο πλευρών, μπορεί να αναμείνει την επίλυσή του από την Εκκλησία μελλοντικά προτασσομένου του μείζονος θέματος της αντιμετώπισης της Αίρεσεως του Οικουμενισμού. Όταν με την Χάρι του Κυρίου κοπάσει η Οικουμενιστική λαίλαπα η Ορθόδοξη Εκκλησία, εν ειρήνη, θα τακτοποιήσει το θέμα αυτό. Μάλιστα θα Σας έλεγα, κατά την προσωπική μου γνώμη, ότι προς το παρόν συμφέρει την Εκκλησία να παραμείνετε Σεις και η ομάδα Αποτειχισμένων που Σας ακολουθεί στο Νέο Ημερολόγιο, γιατί έχετε μεγαλύτερη απήχηση στους αδελφούς μας του Νέου που αγωνιούν για τα Εκκλησιαστικά πράγματα. Δεν ξεχνούμε, ότι ο πόθος όλων μας δεν είναι να σωθούμε μόνο εμείς, αλλά όσον το δυνατόν περισσότεροι, εάν είναι δυνατόν και όλοι εκ των Ορθοδόξων. Αυτή μπορεί να είναι η  «θυσία» και υπέρβαση για το ημερολογιακό θέμα της πλευράς όσων ακολουθούν το Πάτριο χάριν της Ενότητος, αλλά περιμένουμε και από Σας την δική Σας υπέρβαση. Θεωρώ ως ορθόν ότι και Σεις, εφόσον Σύνοδοι των Παλαιοημερολογιτών ή έστω και μία Σύνοδος διακηρύξει ότι έχει προσωρινό χαρακτήρα, ως Σύνοδος αγώνα κάλυψης ποιμαντικών αναγκών των Αποτειχισμένων, και αντιαιρετικού έναντι των Οικουμενιστών αγώνα, και ήδη από ετών υπάρχει μία τέτοια Σύνοδος, να αποδεχθείτε την ουσιαστική Κανονικότητα των Αρχιερέων του Πατρίου που έχουν και διακηρύσσουν αυτό το φρόνημα, στερεωμένοι ουσιαστικά επί πραγματικού Κανονικού εδάφους και να επιδιώξετε, τουλάχιστον με αυτούς και Σεις και οι αδελφοί που Σας ακολουθούν, όχι αντιπαλότητες, αλλά κατόπιν διαλόγου, αδελφικού και ειλικρινούς, την ενότητα και την αποκατάσταση της Κοινωνίας των Αποτειχισμένων και αγωνιζομένων Ορθοδόξων.


                                                                                                          Αίγινα  26/7/2013 Εκκλ. Ημερ. 

                                                                           Μετά τιμής και σεβασμού


                                                                          Πολυμενόπουλος  Διονύσιος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου