"Κρείττων γὰρ ἐπαινετὸς πόλεμος εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ· καὶ διὰ τοῦτο τὸν πραῢν μαχητὴν ὁπλίζει τὸ Πνεῦμα, ὡς καλῶς πολεμεῖν δυνάμενον" Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

Από την πένα του πατρός Ιωακείμ Σπετσιέρη (+1943)


Για τον αείμνηστο Γέροντα Ιωακείμ Σπετσιέρη, ο οποίος υπήρξε μαθητής του Αγίου Νεκταρίου, μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Παρακάτω παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το έργο του, που επιμελήθηκε και απέστειλε συνεργάτης του ιστολογίου μας.
 
 
õ ειμνήστου π. ωακεμ Σπετσιέρη («Περ τς Κοινς ναστάσεως κα τς πέραν το τάφου αωνίου ζως», θναι, 1935)
V   Ναί, φίλτατε Θεόδωρε, ίψατε βλέμμα ες τν σημερινν κοινωνίαν κα θ δῆτε, τι κα τν σήμερον ο δίκαιοι κα εσεβες περιφρονούνται κα χλευάζονται, ς κουτο κα δεισιδαίμονες. ν τ καιρ τν διωγμν το χριστιανισμο, ο διωγμο σαν σαρκικοί. Τν σήμερον ο διωγμοί εσιν θικοί. Τότε ο τύραννοι παίδευον τ σμα τν μαρτύρων· τν σήμερον παιδεύουσι τν θικν πόστασιν κα ατν τν ψυχν το χριστιανο. ξηγομαι: Χριστιανός τις πηγαίνει ες τ στιατόριον δι νὰ φάγ· ς χριστιανς βεβαίως ποιε τ σημεον το σταυρο· ο δ ερισκόμμενοι ες τ ξενοδοξεον, ν κα εσὶν κ γονέων χριστιανοί, βλέποντες τι καμεν ν αυτ τ σημεον το Σταυρο, περιγελοῦσιν ατν κα χλευάζουσι! τερος, ν πορεύεται ες τν κκλησίαν δι νὰ κούσῃ τν θείαν λειτουργίαν, λέγουσιν ο ρντες ατν μεταξ τν μετ χλευασμο· δού, πορεύεται ες τν κκλησίαν δι νὰ μᾶς δείξ τν ελάβειάν του. Α!, λέγουσιν ατ, φίλτατε Γεώργιε, καλν καρδιὰ νὰ χς κα ες τν κκλησίαν ς μ πηγαίνης ποτέ. Τ πηγαίνεις ες τν κκλησίαν, δι νὰ δώσης τν πεντάρα σου ες τος πιτρόπους; Τοτο εναι κουταμάρα! λλο: τ πλοον εναι τοιμον πρς ναχώρησιν, ο πιβάται πολλοί· εσέρχεται ερες να κα ατς ταξιδεύση· Πάντες σχεδν φωνάζουσι! Παπς εσλθεν ες τ πλοον, δὲν θ πᾶμε καλά! Ἐὰν δ δωσι χριστιανόν τινα τν γίαν Τεσσαρακοστν νὰ νηστεύῃ, περιγελῶσιν ατν κα πρς ατν λέγουσι, α φίλτατε, τ φαγητν δὲν εναι μαρτία· λλα εναι κενα, δι’ ν μαρτάνει νθρωπος κα οχ τ εσερχόμενα. Κα τ τοιατα μόνον; Δώσε κρόασιν καὶ θὰ κούσς κ το στόματος πολλν, ναι μ επω κ πάντων, τι τν τοκογλύφον κα τν σφετεριστν λέγουσιν ξυπνον νθρωπον κα πιτήδειον, τν μν ψεύστην κα πατενα μεγαλόνουν, τν δ κόλαστον νθρωπον, στις γνωρίζει νὰ ζ εχάριστον ζων ες τν κόσμον, ετυχ· τν νάρετον καλοσι δεισιδαίμονα, τν δ λεήμονα νόητον, διότι λέγουσι, σκορπίζει τν περιουσίαν το σκόπως· τν δ σώφρονα καλοσι βλκα· τν δ ληθ μικρόνουν κα τν δίκαιον νόητον. Κα ν λόγ τν σήμερον ο σωτοι, ο δικοι, ο ψεύται, ο πατενες παινονται κα γκωμιάζονται· ο δ δίκαιοι κα εσεβες περιφρονούνται κα λέγχονται ς νάξια ντα τς κοινωνίας!
   Βλέπεις, λοιπόν, φίλτατε, τι σημερινς θικς διωγμς εναι πολ δεινότερος το πάλαι σαρκικο διωγμο! Δία τοτο λέγω σοί, τι ες τν ποχν καθ’ ν ζμεν δίκαιοι κα εσεβες εναι πέρτεροι τν παλαιν δικαίων. Ο δ μένοντες στερεο ες τν πίστιν κα τηροντες τ διδάγματα το εαγγελίου το Χριστο θ στεφθῶσι δι στεφάνων ς ο μάρτυρες, οτινες χυσαν τ αμά τους δι τν πίστιν μας, διὰ τὸν Χριστόν μας. Ναί, καλς χριστιανς συναντ τν σήμερον μεγάλα κα φοβερ θικ προσκόμματα, λλ πρέπει νὰ πομέν, ς επεν Κύριος· « πομείνας ες τέλος οτος σωθήσεται». Δὲν πρέπει νὰ πογοητεύηται ργάτης τς ρετς βλεπν τν σημερινν κατάστασιν. κυβερνήτης πλοίου, ἐὰν δὲν συναντήσῃ θυέλλας κα κλύδωνας δὲν γίνεται ριστος ναύκληρος. Καθς δ ες τος δεινος πολέμους ναδεικνύονται κα ο τρόμητοι ρωες, οτω κα ο ργάται τς ρετς ερισκόμενοι μεταξ τν κακν κα σεβν.
   Οδέποτε καλς χριστιανς πρέπει νὰ ποβάλ τ θάρρος κα τν πεποίθησιν, τι χάρις το Θεο νισχύει ατν κα διαφυλάττει. Μυρίαι εσ τν σήμερον α περιστάσεις καθ’ ς δυνατα χριστιανς νὰ μολογ τν πίστιν του. ταν κάμν τ σημεον το Σταυρο διότι θέλει νὰ φάγ, τερον τ νὰ πράξ, τοτο εναι μολογία τς πίστεως. Δι μίαν κα μόνην ντολν το Εαγγελίου νὰ ποθάν χριστιανς εναι μάρτυς σος μ τν Μεγαλομάρτυρα Δημήτριον κα Γεώργιον. Λ. χ. σεβής τις λέγει ες χριστιανόν, σήμερον θ φάγς κρέας τερον καταλύσιμον, ν εναι μέρα νηστείας, διότι ἐὰν δὲν φάγς θ σ φονεύσω· ἐὰν δὲν φάγ κα τν φονεύσ εναι μάρτυς μέγας, ς ο μάρτυρες τς πίστεώς μας, τος ποίους πανηγυρίζει ρθόδοξος Μήτηρ μν κκλησία, διότι δι τν ντολν τς κκλησίας το Χριστο θυσιάσθη. μοίως κα εἰς λλας περιστάσεις· ς λ. χ. ρκος παγορεύεται ες τν χριστιανόν. Ες κακς νθρωπος χει τ ξίφος ν χερας κα λέγει ες καλν χριστιανόν.. ρκίσου διότι ἐὰν δὲν ρκισθς θ κόψω τν κεφαλήν σου. Δὲν ρκίζεται κα τν κεφαλν ατο πέκοψε, πορεύεται ες τν χορν τν μαρτύρων, διότι δι τν ντολν το Χριστο πέθανε.
   Ναί, φίλτατε Θεόδωρε, φείλωμεν νὰ μεθα πάντοτε τοιμοι δεδομένης νάγκης νὰ ποθάνωμεν δι τν πίστιν μας, δι τν Χριστν μας, στις νέβη π το Σταυρο δι τν σωτηρίαν το νθρωπίνου γένους· ! Πόσον ετυχες εμεθα τι γενήθημεν χριστιανο (κ χριστιανν γονέων)! ! Πόσον ετυχες θ μεθα ἐὰν εχωμεν πάντοτε ες τν μνήμην μας, τι θ πορευθμεν ες λλην ζωήν, τις δὲν χει τέλος! ! Πόσην εχαρίστησιν θ ασθάνηται ψυχ μας, ταν πράττωμεν ργα συμφώνως πρς τν διδασκαλίαν το Χριστο μας!
   Τί; πάρχει θάνατος; θάνατος δι τος καλος χριστιανος εναι χαρά, εναι εφροσύνη, εναι γαλλίασις!
   Πρς τ λοιπν νὰ φοβώμεθα τν θάνατον, στις θ μᾶς δηγήση ες μίαν ζων τελεύτητον κα μακαρίαν; Φοβούμεθα, λέγουσι τίνες, διότι δὲν εμεθα τοιμοι δι τ μέγα κενο ταξίδιον! Δὲν εμεθα τοιμοι! Μ τοιμασία μέσως ταν θελήσωμε γίνεται, δοὺ ἡ ξομολόγησις καθαρά, τις εναι δεύτερον βάπτισμα, δο θεία κοινωνία, τις νώνει πνευματικς τν νθρωπον μ τν Θεόν· « τρώγων μου τν σάρκα, λέγει Σωτήρ,  κα πίνων μου τ αμα, ν μο μένει κἀγ ν ατ»· καλς χριστιανός, χων τν συνείδησιν ατο καθαρν οδν φοβεται, οτε σεισμούς, οτε θυέλλας, οτε πολέμους, οτε ἐὰν τν στιγμν ταύτην κόσμος καταστραφ, διότι δὲν νηκε ες τν κόσμον, ν κα ες τν κόσμον ερίσκηται, ς λέγει Σωτρ δι τος ατο μαθητάς· «Ε κόσμος μς μισεῖ, γινώσκετε, τι μ πρτον μν μεμίσηκεν· ε κ το κόσμου τε, κόσμος ν τ διον φίλει· τι δ κ το κόσμου οκ στε, λλ’ γ ξελεξάμην μς κ το κόσμου· «δι τοτο μισε μς κόσμος» (ωάν. ε΄, 18-19).
   Ποος λοιπν στίν ετυχς το κόσμου τούτου νθρωπος; νάρετος.
   Κα μες φίλτατε, ο ερισκόμενοι ν τ ταλαιπώρ ταύτ ζω, ς ναφωνήσωμεν μέσα π τ βάθος τς καρδίας μας· χαρε μάταιε κόσμε μ τ καλά σου κα τ γαθά σου κα μ τ πλούτη σο. μες γαπμεν τν Χριστόν μας κα εμεθα τοιμοι ες πσαν στιγμν νὰ χύσωμεν κα τν τελευταίαν ανίδα το αματος μας διὰ τὸν Χριστόν μας, δι τν Σωτῆρά μας, δι τν Θεόν μας, στις δι τν περβάλλουσαν ατο γάπην πρς τ νθρώπινον γένος, νέβη π το Σταυρο κα χυνε τ Πανάγιον ατο αμα δι νὰ παλλάξ τν νθρωπον κ τν δεσμν τς μαρτίας κα το θανάτου. Ναί, Στερ, Σ εσαι Θες μν, Σ Σωτρ μν, Σ αωνία κα μακαρία ζω μν. Προσκυνομεν σ κα λατρεύομεν ξ λης ψυχς κα καρδίας, σν τ νάρχ Σου Πατρ κα τ γί Πνεύματι. μήν.      
 
(Ολόκληρο το βιβλίο εδώ)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου