Ψήφισμα επί του θέματος
"Η Οικουμενική Κίνηση και η Ορθόδοξη Εκκλησία"
Καταλήξαμε σε μια πλήρη και ομόφωνη κατανόηση ότι, κατά την παρούσα χρονική περίοδο, η Ορθόδοξη Εκκλησία δέχεται την επίδραση της ετεροδοξίας τουλάχιστον από δύο πλευρές.
Από τη μία πλευρά, η ηγεσία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στο πρόσωπο του Παπισμού —έχοντας χάσει, θα έλεγε κανείς, το αίσθημα της σωτήριας πίστης στο ακατάλυτο της Εκκλησίας του Χριστού από τις "πύλες του Άδη" και μεριμνώντας για τη διατήρηση της επίγειας αυθεντίας του, ακολουθώντας την οδό της χρήσης πολιτικών δεσμών με τους ισχυρούς του κόσμου τούτου— επιχειρεί να δελεάσει την Ορθόδοξη Εκκλησία σε μια συμφωνία μαζί του. Προς αυτόν τον τελικό σκοπό, ο Παπισμός επιδιώκει τη δημιουργία διαφόρων ειδών οργανώσεων με ενωτική (ουνιτική) κατεύθυνση.
Από την άλλη πλευρά, ο Προτεσταντισμός, σε όλη του την πολυμορφία και τον κατακερματισμό σε σέκτες και παραφυάδες —έχοντας χάσει την πίστη του στην αιωνιότητα και το αμετάβλητο των χριστιανικών ιδεωδών και μέσα στην υπερήφανη περιφρόνησή του προς τους αποστολικούς και πατερικούς θεσμούς— επιδιώκει να εξέλθει στην οδό της αντιπαράθεσης με τον ρωμαϊκό Παπισμό. Ο Προτεσταντισμός αναζητά σύμμαχο για αυτόν τον αγώνα στο πρόσωπο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προκειμένου να αποκτήσει για τον εαυτό του τη σημασία μιας ισχυρής διεθνούς δύναμης.
Και εδώ η Ορθοδοξία αντιμετωπίζει έναν ακόμα μεγαλύτερο πειρασμό: να παρεκκλίνει από την αναζήτηση της Βασιλείας του Θεού και να εισέλθει σε έναν πολιτικό στίβο ξένο προς τους σκοπούς της. Αυτό είναι το πρακτικό καθήκον της οικουμενικής κίνησης επί του παρόντος.
Μαζί με την καθαυτό Ορθοδοξία, στην ίδια επίδραση εκτίθενται επίσης η Αρμενο-Γρηγοριανή, η Συρο-Ιακωβιτική, η Αβυσσηνιακή (Αιθιοπική), η Κοπτική και η Συρο-Χαλδαϊκή μη-ρωμαιοκαθολικές Εκκλησίες, καθώς και η Παλαιοκαθολική Εκκλησία, οι οποίες είναι τόσο συγγενικές προς την Ορθοδοξία.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι:
α) οι στοχοθεσίες της οικουμενικής κίνησης, όπως εκφράστηκαν με τον σχηματισμό του "Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών" και τον επακόλουθο στόχο της οργάνωσης μιας "Οικουμενικής Εκκλησίας", στο σύγχρονο επίπεδο, δεν ανταποκρίνονται στο ιδεώδες του Χριστιανισμού και στα καθήκοντα της Εκκλησίας του Χριστού, όπως αυτά γίνονται αντιληπτά από την Ορθόδοξη Εκκλησία·
β) η κατεύθυνση των προσπαθειών της προς το πεδίο της κοινωνικής και πολιτικής ζωής και προς τη δημιουργία μιας "Οικουμενικής Εκκλησίας" ως διεθνούς ισχυρής δύναμης, αποτελεί κατά κάποιο τρόπο πτώση ενώπιον του πειρασμού που απέρριψε ο Χριστός στην έρημο, και παρέκκλιση της Εκκλησίας προς την οδό της αλίευσης ανθρώπινων ψυχών στα δίχτυα του Χριστού με μη χριστιανικά μέσα·
γ) η Οικουμενική κίνηση, στο σύγχρονο σχέδιο εργασίας του "Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών", δεν λειτουργεί προς όφελος της Εκκλησίας του Χριστού και απέρριψε πολύ πρόωρα την πεποίθηση για τη δυνατότητα επανένωσης της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας· η κυρίαρχη προτεσταντική σύνθεση της Διάσκεψης του Εδιμβούργου το 1937, είτε επειδή απέτυχε είτε απλώς προβλέποντας την αποτυχία, έσπευσε να σταματήσει τις προσπάθειες για τη χαρισματική επανένωση των Εκκλησιών. Για λόγους αυτοσυντήρησης, ο Προτεσταντισμός ακολούθησε την οδό της ελάσσονος αντίστασης, την οδό ενός αφηρημένου ενωτισμού σε κοινωνικο-οικονομικό και, ακόμη, πολιτικό έδαφος. Αυτή η κίνηση οικοδόμησε και το περαιτέρω σχέδιο εργασίας της πάνω στη θεωρία της δημιουργίας ενός νέου εξωτερικού μηχανισμού, της "Οικουμενικής Εκκλησίας", ως ενός θεσμού εντός του Κράτους, ο οποίος συνδέεται με αυτό με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και κατέχει εγκόσμια επιρροή·
δ) καθ' όλη τη διάρκεια των παρελθόντων δέκα ετών (από το 1937 έως το 1948), η ιδέα της επανένωσης των Εκκλησιών επί δογματικού και διδακτικού εδάφους δεν συζητείται πλέον τεκμηριωμένα – της έχει δοθεί δευτερεύουσα παιδαγωγική σημασία για τη μελλοντική γενιά. Ως εκ τούτου, η σύγχρονη οικουμενική κίνηση δεν διασφαλίζει το έργο της επανένωσης των Εκκλησιών με χαρισματικές οδούς και μέσα·
ε) η υποβάθμιση των απαιτήσεων για την προϋπόθεση της ένωσης μόνο στην αναγνώριση του Ιησού Χριστού ως Κυρίου μας, υποβαθμίζει τη χριστιανική διδασκαλία σε εκείνη μόνο την πίστη η οποία, σύμφωνα με τον λόγο του Αποστόλου, είναι προσιτή ακόμη και στα δαιμόνια (Ιακ. β', 19· Ματθ. η', 29· Μάρκ. ε', 7)·
και διαπιστώνοντας αυτή τη σύγχρονη κατάσταση, η Διάσκεψή μας των Προκαθημένων και των Αντιπροσώπων των Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, επικαλούμενη προσευχητικά τη συνδρομή του Αγίου Πνεύματος, όρισε:
Να πληροφορήσει το "Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών", ως απάντηση στη ληφθείσα από όλους μας πρόσκληση για συμμετοχή στη Συνέλευση του Άμστερνταμ ως μέλη αυτής, ότι όλες οι Ορθόδοξες τοπικές Εκκλησίες που συμμετέχουν στην παρούσα Διάσκεψη, είναι αναγκασμένες να αρνηθούν τη συμμετοχή τους στην Οικουμενική Κίνηση, στο σύγχρονο σχέδιό της.
ΠΗΓΗ: Деяния совещания глав и представителей автокефальных Православных Церквей
ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: Η απόφαση αυτή, μαζί με την απόφαση της ΡΟΕΔ του 1982, αποδεικνύουν ότι ο Οικουμενισμός είναι αίρεση κατεγνωσμενη και από Συνόδους, όχι μόνο από Πατέρες. Αυτό σημαίνει ότι χωρίς φόβο μπορούν να διακόπτουν το μνημόσυνο των Οικουμενιστων οι ορθόδοξοι κληρικοί με βάση τον ΙΕ' Κανόνα της Πρωτοδευτέρας. Δεν σημαίνει όμως ότι δεν πρέπει να γίνει η αρμόδια Πανορθόδοξος Σύνοδος, αφού ΕΚΚΡΕΜΕΙ η ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ καταδίκη όσων αποδειχθούν αμετανόητοι φορείς της αίρεσης, οι οποίοι τότε και μόνο τότε θα απωλέσουν την Χάρη της Ιερωσύνης, με βάση την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία.
Η απόφαση αυτή μαζί με την απόφαση της ΡΟΕΔ του 1982 αποδεικνύουν ότι ο Οικουμενισμός είναι αίρεση κατεγνωσμενη και από Συνόδους, όχι μόνο από Πατέρες. Αυτό σημαίνει ότι χωρίς φόβο μπορούν να διακόπτουν το μνημόσυνο των Οικουμενιστων οι ορθόδοξοι κληρικοί με βάση τον ΙΕ' Κανόνα της Πρωτοδευτέρας. Δεν σημαίνει όμως ότι δεν πρέπει να γίνει η αρμόδια Πανορθόδοξος Σύνοδος, αφού ΕΚΚΡΕΜΕΙ η ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ καταδίκη όσων αποδειχθούν αμετανόητοι φορείς της αίρεσης, οι οποίοι τότε και μόνο τότε θα απωλέσουν την Χάρη της Ιερωσύνης, με βάση την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπειδή η συγκρότηση Πανορθόδοξης Συνόδου καταδίκης της Αίρεσης του Οικουμενισμού φαίνεται στις ημέρες μας ανθρωπινως αδύνατη, τίθεται το ερώτημα εάν μελλοντικά υπάρξουν έστω κάποιες Ορθόδοξες Τοπικές Εκκλησίες και συγκροτήσουν Μείζονα Σύνοδο καταδίκης του Οικουμενισμού και των πρωταιτίων με παράλληλη διακοπή Κοινωνίας με τους Οικουμενιστές θα έχει το Κανονικό δικαίωμα μιας τέτοιας αποφάσεως αυτή η Σύνοδος εφόσον θα είναι όντως Ορθόδοξη;
ΑπάντησηΔιαγραφήΧριστός Ανέστη. Δεν ομιλούμε πλέον για καταδίκη της αιρέσεως αλλά για καταδίκη των αιρετικών ονομαστικά. Αν σε αυτήν προβούν μόνο ορισμένες Τοπικές Εκκλησίες (που ανθρωπίνως φαίνεται πιο ρεαλιστικό αυτό το σενάριο) τότε θα έχουμε ένα νέο μεγάλο Σχίσμα, αντίστοιχο με του 1054 (δηλαδή έκπτωση κάποιων Τοπικών Εκκλησιών).
ΔιαγραφήΔάσκαλε σωστά γράφεις ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα έχουμε ενα νέο μεγάλο Σχίσμα , αλλά αυτό το Σχίσμα δεν θα είναι κατακριτέο ,αλλά επαινετο ,σύμφωνα με το Κανονικό Δίκαιο ( για θυμήσου την διάκριση μεταξύ κατακριτέου και επαινετού Σχίσματος που ανέφερε στα γραπτά του ο Πατέρας Θεοδώρητος Μαύρος που εσύ όπως έχεις πολλάκις γράψει παραδέχεσαι τις θέσεις του ). Το ερώτημα μου όμως παραμένει . Στην παραπάνω υπόθεση, που όπως γράφεις και εσύ έχει κάποιες πιθανότητες να συμβεί μελλοντικά, η απόφαση της Συνόδου των αληθινών Ορθοδόξων ενάντια στους Αιρετικούς Οικουμενιστές και καταδίκης προσωπικής των πρωταιτίων θα έχει Κανονικότητα και Εκκλησιαστικό Κύρος; Παρακαλώ για απάντηση επ αυτού
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν στη Σύνοδο παραστούν αποκλειστικά και μόνο ΓΟΧ, όχι δεν θα έχει ούτε Κανονικότητα ούτε Εκκλησιαστικό Κύριος, διότι είναι και οι ίδιοι υπόδικοι για τις παρεκτροπές τους.
ΔιαγραφήΜη ξεχνάς αδελφέ τον ξεκάθαρο λόγο του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου σχετικό με το θέμα μας: " Εστί σχισθήναι καλώς. Έστι γαρ και κακή ομόνοια, έστι και καλή διαφωνία " (PG 59, 314)
ΑπάντησηΔιαγραφήΑδελφέ εγώ δεν σου μίλησα για αποκλειστική Σύνοδο των ΓΟΧ, αλλά δεν αποκλείω εάν μελλοντικά υπάρξουν από τις επίσημες τοπικές Εκκλησίες κάποιες που θα ηγηθούν της αληθινής Ορθοδοξίας να θελήσουν να συνεργαστούν στον αγώνα αυτό όχι με όλους τους ΓΟΧ, εννοώ όλες τις μερίδες, αλλά κάποια ή κάποιες που διεξάγουν ένα σοβαρό αγώνα εδώ και 100 και πλέον χρόνια. Το ίδιο πιθανόν να θελήσουν ενώπιον μιας τέτοιας θετικής εξελίξεως και αυτή η μερίδα ή αυτές οι μερίδες των ΓΟΧ. Όσο για τις παρεκτροπές των ΓΟΧ που γράφεις, αν και εξ οσον γνωρίζω είσαι μάλλον εκ γεννετοις Ορθόδοξος του Πατρίου και γνωριζεις περισσότερα από εμένα, οι ΓΟΧ τουλάχιστον είναι Ορθόδοξοι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτην απάντηση σου δεν αποφαίνεσαι πληρως στο ερώτημα που έθεσα. Δεν πειράζει μπορεί να μην είσαι σιγουρος. Προσωπικά Θα σε συμβουλευα εσύ που γνωρίζεις προσωπικά τόσα και τόσα σημαντικά πρόσωπα στον Εκκλησιαστικό χώρο να εκθέσεις τον διάλογο μας υπόψη του πατέρα Θεοδώρου Ζηση, τον οποίο πιστεύω παραδεχεσαι σαν έγκριτο Θεολογο να σου δώσει αυτός την απάντηση στο ερώτημα μου, διότι εμείς σήμερα μπορεί να βλέπουμε όλες τις πόρτες κλειστές για την λύση του Εκκλησιαστικού προβλήματος και ο Θεός αύριο να ανοίξει ένα παράθυρο επιτυχίας που ούτε καν το έχουμε φανταστεί. Χριστός Ανέστη Αληθώς Ανέστη και για να μην αφήνουμε ψευδώνυμα σε τόσο σοβαρά θέματα Πολυμενόπουλος Διονύσιος Πάτρα
Χριστός Ανέστη !
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο πρόβλημα είναι ότι σκεφτόμαστε μόνο μέσα στα ιστορικά πλαίσια δομών και οργάνων που πλησιάζοντας στην κορύφωση του μυστηρίου της ανομίας και αποστασίας θα είναι όλο και πιο αδύνατον να συγκλιθούν όπως παλιά.
Αληθώς ανέστη ο Κύριος!
ΔιαγραφήΕύλογη η παρατήρηση, αδελφέ μου, αλλά αν απαξιώσουμε εντελώς την αναγκαιότητα της Συνοδικής Κρίσεως τότε θα πολλαπλασιάζονται τα τραγελαφικά φαινόμενα που βιώνουμε με παρατάξεις και κληρικούς που θεωρούν τους εαυτούς τους ως τους ΜΟΝΟΥΣ Ορθοδόξους που απέμειναν στο σύμπαν...
Θα σου πώ λοιπόν αγαπητέ Νικόλαε τον λογισμό μου γιατί δεν γνωρίζω αν είναι σωστός και θέλω την γνώμη σου :
ΔιαγραφήΜατθ. 22,32
ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς Ἰακώβ; οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων.
Ματθ. ιη΄ 10-20
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅσα ἐὰν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένα ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὅσα ἐὰν λύσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένα ἐν τῷ οὐρανῷ.
Σκέφτομαι λοιπόν ότι οι Άγιοι Πατέρες που είναι ζωντανοί στον ουρανό ,και αυτά που έδεσαν στην γη ισχύουν και στον ουρανό, έχουν ήδη καταδικάσει και ονομαστικά τους αιρετικούς σε συνέχεια των αποφάσεών τους στην γη.
Υπάρχει ή δεν υπάρχει η δυνατότητα για ουράνια σύνοδο ; Υπάρχει ή δεν υπάρχει πλήρης εν Χριστώ κοινωνία όλων των Χριστιανών όλων των αιώνων ;
Επί του παρόντος η επίγειος και η ουράνιος ιεραρχία είναι διακριτές. Όπως π.χ. δεν μπορείς να εξομολογηθείς αοράτως σε έναν άγιο, αλλά πρέπει να πας σε ένα ζώντα κληρικό, έτσι και πρέπει να γίνει Σύνοδος ζώντων επισκόπων και δεν μαρτυρείται από κανέναν Πατέρα της Εκκλησίας η απόρριψη της Συνοδικης Κρίσεως λόγω καταδίκης εξ ουρανού. Πάντως το σημαντικό είναι το εξής: χωρίς να μας πιάνει η αμφιβολία (πώς είναι δυνατόν να γίνει Σύνοδος, ποιοι θα την συγκαλέσουν κλπ.), πρέπει να καταλάβουμε ότι ΔΕΝ μπορούμε αυθαίρετα να αρπάζουμε εξουσίες που δεν έχουμε. Όπως ούτε εγώ ή εσύ δεν μπορούμε ως λαϊκοί να φορέσουμε άμφια και να λειτουργήσουμε, έτσι και κληρικοί ή ομάδες κληρικών (=παρατάξεις) δεν μπορούν να αρπάζουν αρμιοδιότητες Οικουμενικής Συνόδου και να θεωρούν τους πάντες χωρίς Χάρη, χωρίς Μυστήρια και χωρίς δυνατότητα σωτηρίας και αγιότητας. Αυτή η θεώρηση είναι ΕΞΙΣΟΥ αιρετική με την οικουμενιστική.
ΔιαγραφήΜπορεί να είναι και λάθος αλλά εφόσον η εκκλησία λέει:
Διαγραφή"Σήμερον τα άνω τοις κάτω συνεορτάζει και τα κάτω τοις άνω συνομιλεί.
Σήμερον βασιλείαν ουρανών ωνησάμεθα· της γαρ βασιλείας του Κυρίου ουκ έσται τέλος"
Υπάρχει πλήρης κοινωνία και όχι μερική ή διακριτή.
Το γεγονός ότι υπάρχει πλήρης κοινωνία δεν αναιρεί τη διάκρισή μεταξύ της επίγειας και ουράνιας Ιεραρχίας. Αν υιοθετήσουμε την άποψη που προτείνεις οδηγούμαστε σε ερμηνευτικό άλμα πολύ επικίνδυνο. Ήδη σου είπα αν παράδειγμα: αντί να πάω στον παπά να εξομολογηθώ, θα πάω π.χ. μπροστά στην εικόνα του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού (που ήταν και αυτός παπάς) και θα εξομολογηθώ εκεί. Πιστεύεις θα λάβω άφεση;
ΔιαγραφήΌταν επί COVID είχαν κλείσει τους Ιερούς Ναούς καθώς "ἐφοβήθησαν φόβον, οὗ οὐκ ἦν φόβος" ποιος νομίζεις έδινε άφεση αμαρτιών ; Ο εξαφανισμένος πνευματικός ; Όταν επί COVID δεν άφηναν ράσο να πλησιάσει σε ασθενείς και αυτοί κατέληγαν μόνοι και αβοήθητοι νομίζεις ότι η ταπεινή και συντετριμμένη καρδία δεν λογιζόταν εξομολόγηση ; Δεν ελάμβαναν άφεση;
ΔιαγραφήΣτην Ορθόδοξη Πίστη δεν υπάρχουν αδιέξοδα και αυτή είναι η εν Χριστώ ελευθερία.
Τα κατ' ανάγκην (πραγματική) γενόμενα δεν ακυρώνουν τους Νόμους της Εκκλησίας. Η Αγία Θέκλα βαπτίστηκε μόνη της με μονοκατάδυτο βάπτισμα στη λίμνη που επρόκειτο να θανατωθεί. Αυτό αναιρεί την αναγκαιότητα της ορθής τέλεσης του βαπτίσματος από κανονικό κληρικό; Ή μήπως αν κάποιος λαϊκός στον καιρό του COVID αυτοβαπτιζόταν επικαλούμενος την Αγία Θέκλα θα ήταν όντως βαπτισμένος;
ΔιαγραφήΕι δύνασαι πιστεύσαι, πάντα δυνατά τω πιστεύοντι.
ΔιαγραφήΣυνέχεια από το προηγούμενο : Κι αν υποθέσουμε ότι γίνεται σύγκλιση Συνόδου και λαμβάνει 100% Ορθόδοξες αποφάσεις και καταδικάζει ονομαστικά και τους αιρετικούς κτλ. Ποιος θα μάθει γι'αυτές τις αποφάσεις ; Μήπως υπάρχει ενδιαφέρον πχ στον ελλαδικό χώρο για την Πίστη και την Εκκλησία ; Ή μήπως θα σκάσουν από την στενοχώρια τους οι τότε καταδικασμένοι ;
ΑπάντησηΔιαγραφήΌλοι αυτοί μετράνε και θα μετράνε 3 πράγματα : Εξουσία, Χρήμα και πρόβατα. Τα πρόβατα θα παραμείνουν εκεί που είναι (όσοι γνωρίζουν έχουν ηδη φύγει) η εξουσία και το χρήμα θα παρέχεται από τον Καίσαρα.
Μόνη ελπίδα να κόψει ο Καίσαρας τα ΕΣΠΑ και την μισθοδοσία...ίσως σε μια μελλοντική οικονομική κρίση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌταν δεν είχες λάβει γνώση αυτής της τελευταίας καταδίκης, υποβάθμιζες την καταδίκη του οικουμενισμού επί Αγίου Φιλαρέτου, ως τοπική και πως χρήζει οικουμενικής καταδίκης. Αφού βρέθηκε αυτή, τώρα ναι μεν αρκεί, αλλά απαιτείται ονομαστική καταδίκη λόγω και της ερμηνείας που δημοσίευσες προσπαθώντας να πείσεις τα του Κυπριανιτισμού.
Ερωτώ, που αναγράφεται ρητή η υποχρέωση της ονομαστικής καταδίκης των αιρετικών, που άνευ αυτής η Αγία Εκκλησία λειτουργεί και στην αίρεση;
Απάντηση : Πουθενά, με δικές σας σοφιστιες ερμηνείες όπως σας βολεύει, κατασκευάζεται ογκώδη βλασφημίες.
Ερωτώ επίσης, ακολουθεί παράνομες πράξεις το Πανάγιο Πνεύμα, λόγου χάρην όπως η άρση των αναθεμάτων επί Αθηναγόρα Συνοδικής Απόφασης το 1965, η και η καταδίκη των Αγίου Νεκταρίου και Αγίου Χρυσοστόμου από Συνόδους; Όχι.
Είναι άραγε νόμιμη η μη Συνοδική Οικουμενική καταδίκη και ο ονομαστικός έλεγχος των Οικουμενιστών για λόγους πού όλοι γνωρίζουμε;
Απόλυτα παράνομη και καταχρηστική.
Μπορούμε να αποφανθούμε πως στην κατεγνωσμένη αίρεση υπάρχει Αγιαστική η Χάρης των Μυστηρίων;
Όχι, η Αγία Εκκλησία είναι μια, ούτε δύο ούτε τρεις και οι οικουμενιστες πιστεύουν την βλάσφημη και καταδικασμένη θεωρία των κλάδων. Κατά συνέπεια δεν είναι στην διδασκαλία της Αγίας Εκκλησίας η άποψη πως οι αιρετικοι κατεγνωσμένης αίρεσης ιερουργούν Αγιαστικά Μυστήρια, μέχρι ονομαστικής καταδίκης.
Και ακόμη, τι λέει ο Δεσπότης μας Χριστός στο Αγιο Ευαγγέλιο;
Εγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ.
Δηλαδή πριν ακόμη κάνει πράξει την μοιχεία ο αμαρτωλός άνθρωπος, ο φιλόστοργος Δεσπότης αποδίδει την κατηγορία, ως να έχει γίνει η πράξη.
Μοιχό ονομάζει εκείνον που μόνο με τους λογισμούς έχει επιλέξει άλλη γυναίκα χωρίς άλλα εξωτερικά ενεργήματα, χωρίς άλλες πράξεις.
Και εάν ένα "μοίχευσε", για κοσμικά ζητήματα, που συγχωρείται με την εξομολόγηση είναι τόσο αυστηρό, πόσο μάλλον στα της Πίστεως που ο Κύριος ζητάει την ακρίβεια τού ιώτα και της κεραίας, και που δεν συγχωρείται η βλασφημία της αίρεσης ως προς το Πανάγιο Πνεύμα.
Εκείνο το "ἐμοίχευσεν", λοιπόν καταπλακώνει από τον ίδιο τον Κύριο, τον κάθε ποιμένα πού βλέπει άλλη γυναίκα εκκλησία, μοιχαλίδα ως προς την Αγίαν Πίστην.
Και αν εμείς δεν βλέπουμε τους λογισμούς τών ποιμένων, αλλά παρατηρούμε τις πράξεις ήτοι τα ερωτοτροπήματα με την μοιχαλιδα γυναίκα την αίρεση, καθόλου δεν αμαρτάνουμε ως προς την κατονομασία των αιρετικών από την συνείδηση του ποιμνίου της Ορθόδοξου Εκκλησίας.
Ο Μέγας Βασίλειος περί των άρθρων της πίστεως», γράφει ότι «οι δε της Εκκλησίας αποστάντες, ουκ έτι έσχον την Χάριν του Αγίου Πνεύματος εφ' εαυτούς. Επέλιπε γαρ η μετάδοσις τω διακοπήναι την ακολουθίαν». Δηλαδή, όσοι απομακρύνθηκαν από την Εκκλησία, λόγω διαφοράς πίστεως έχασαν την Χάρη του Αγίου Πνεύματος και δεν μπορούν να την μεταδώσουν, γιατί διακόπηκε η αποστολική διαδοχή.
Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης παρατηρεί: «Καθώς έν μέλος κοπή από το σώμα, νεκρούται παρευθύς με το να μη μεταδίδεται πλέον εις αυτό ζωτική δύναμις, τοιουτοτρόπως και αυτοί αφ' ου μίαν φοράν εσχίσθησαν παρευθύς και την πνευματικήν χάριν και ενέργειαν του Αγίου Πνεύματος έχασαν, μη μεταδιδομένης ταύτης εις αυτούς δια των αφών και συνδέσμων, ήτοι δια της κατά Πνεύμα ενώσεως».
Σε αντίθεση με άλλους που ανακάλυψαν το Πανορθόδοξο Συνέδριο της Μόσχας πριν λίγες μέρες, το γνωρίζω εδώ και χρόνια (το έχω αναφέρει και εδώ: https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2018/08/blog-post_23.html ) λόγω της συμμετοχής σε αυτό του μεγάλου θαυματουργού Αγίου Σεραφείμ Σομπόλιεφ.
ΔιαγραφήΕίτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι η καθαίρεση από την Ιερωσύνη γίνεται ονομαστικά και όχι ανώνυμα. Αυτός ο ονοματοκρυπτισμός της εποχής μας υποστηρίζεται μόνο από δύο κατηγορίες προβληματικών: από τους συντηρητικούς, που δεν ονοματίζουν τους Οικουμενιστές για να μη χαλάσουν τις σχέσεις τους μαζί τους, και από τους Υπερζηλωτές που θεωρούν ότι υπάρχει αυτόματη έκπτωση όλων των παραβατών γενικώς και όχι ονομαστική/προσωπική κλήτευση (τριττή μάλιστα) και (αν διαπιστωθεί αμετανοησία) τότε μόνο καταδίκη.
Εκτός αυτού οι Υπερζηλωτές αποκαλούν Οικουμενιστές τα εκατομμύρια των Ορθοδόξων, παρά το γεγονός ότι συνειδητοί Οικουμενιστές τυγχάνουν ένα απειροελάχιστο ποσοστό συγκεκριμένων προσώπων, οι δε υπόλοιποι απλώς κοινωνούντες μαζί τους. Καλό θα είναι όμως να μελετήσουν το Λουκιφεριανό Σχίσμα και να δουν τί αποφάσισε η Σύνοδος της Αλεξανδρείας το 362 και τί λέει ο Μέγας Αθανάσιος στην προς Ρουφινιανόν Επιστολή.
Οι ερμηνευτικές μπαρούφες περί του "εμοίχευσεν" είναι αταίριαστες ως εκτός θέματος, ενώ καλό θα ήταν να γνωρίζουμε καλά την ελληνική γλώσσα πριν αποπειραθούμε να θεολογήσουμε (και μάλιστα ανωνύμως) διότι το "αποστάντες" σημαίνει φανερά εκπεφρασμένη αποστασία και εκκοπή από την Ορθοδοξία, την οποία δεν είδαμε να συμβαίνει.
Περιμένω όμως να απαντήσετε ξεκάθαρα (διότι κάθε φορά που κάνω αυτό το ερώτημα, ως εκ θαύματος, εξαφανίζεστε) στο εξής: Πότε ακριβώς εχάθη η Χάρις για για ποιον λόγο; Το 1924; Το 1935; Το 1948; Το 1965; Το 1982; Το 1998; Το 2016;
Περιμένω
"Πότε ακριβώς εχάθη η Χάρις για για ποιον λόγο; Το 1924; Το 1935; Το 1948; Το 1965; Το 1982; Το 1998; Το 2016; "
ΔιαγραφήΝα μια καλή ερώτηση που οφείλουν να απαντήσουν οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι (αν υπάρχουν) που θα συγκαλέσουν την μέλλουσα Πανορθόδοξη Σύνοδο (αν γίνει).
Μέχρι τότε ο κάθε πιστός ακολουθεί την συνείδησή του.
Είναι ερώτηση η οποία ξεγυμνώνει...
ΔιαγραφήΔιότι είτε αδυνατούν παντελώς να απαντήσουν (για αυτόν την χαρακτηρίζουν "ανόητη"), είτε η απάντηση του ενός δεν συμφωνεί με των άλλων!
Αγαπητέ Νικόλαε να σου κάνω κι εγώ μια ερώτηση και παρακαλώ να απαντήσεις κατά συνείδηση : Ποια κριτήρια πρέπει να πληρούνται για να χαρακτηριστεί μια Σύνοδος όντως Πανορθόδοξη στην εποχή μας, η οποία θα καταδικάσει και ονομαστικά τους οικουμενιστές ;
ΔιαγραφήΠολύ ωραίο ερώτημα.
ΔιαγραφήΑν δεν βιάζεσαι, ετοιμάζω ειδικό άρθρο για το θέμα αυτό.
Σε συνέχεια της ροής του λόγου
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι λέει ο Αββας Αγάθων στο γεροντικό. Γέροντα είσαι κλέφτης, είμαι λέει ο Αββας. Γέροντα είσαι πόρνος, είμαι λέει ο Αββας, χωρίς όμως να είναι. Γέροντα είσαι αιρετικος ΌΧΙ δυνατή την φωνή φωνάζει ο Αββας, και τους εξηγεί οι άλλες παραδοχές με ενώνουν περισσότερο με τον Θεό, η αίρεση με χωρίζει από τον Θεό.
Ο Άγιος Υπατιος είπε στον Επίσκοπο Ευλάλιο, για τον Νεστόριο πριν ακόμη καταδικαστεί από την Σύνοδο.
"Εγώ από τότε που έμαθα που ομιλεί ο Νεστόριος άσχημα για τον Κύριό μου, παύω την επικοινωνία μαζί του, καί ούτε αναφέρω το όνομά του, δεν είναι πια Επίσκοπος". (βίος Αγίου Υπατίου άνθη τής ερήμου σελ 94).
Έτσι αιτιολογείται και ο Βέκκος, που προ Συνοδικής διαγνώμης εκ του Δεσπότη μας Ιησού Χριστού και της Κας Θεοτόκου αφορισμένος ήταν, έτσι και ο Άρειος στον βίο τού Αγίου Πέτρου Αλεξανδρείας, προ συνοδικής διαγνώμης, ήταν καθηρημένος και αφορισμένος εκ της Αγίας Εκκλησίας, κατόπιν οράματος τού Αγίου Πέτρου Αλεξανδρείας θεωρώντας Τον Δεσπότη Χριστόν με σχισμένο τον χιτώνα, ερμηνευτικά αφορισμένος προ Συνοδικής διαγνώμης.
Κατά την ίδια Αγία παρακαταθήκη και οι τυμπανιαίοι της Αγίας Λαύρας στο Άγιο Ορος, αφορισμένοι προ Συνοδικής διαγνώμης.
Το να πούμε σήμερα πως είναι αίρεση ο Οικουμενισμός, και νά το γνωρίσουμε στα μύχια της καρδιάς μας έτσι ώστε να ξεχειλίζει, και νά λέμε πως έχει Αγιαστικά Μυστήρια οι ενεργούντες οικουμενιστες Αρχιερεις αιρετικοί επειδή ονομαστικά δεν καταδικαστηκσν και , μέχρι να γίνει Σύνοδος να τους νουθετησει και και να τους καταδικάσει, και η Σύνοδος δεν γίνεται γιατί έχουν πιάσει όλα τα τιμόνια οι Μασώνοι, το θεωρώ βλασφημία. Είναι άλλο πράγμα λόγω της φύσεως των αποστάσεων να αργεί να γίνει μια Σύνοδος, και άλλο επειδή οι προδότες έχουν πιάσει όλες τις θέσεις και η επί γης Εκκλησία να είναι ασφυκτικά υποτεταγμενη στις μπότες των μασονων.
Εν κατακλείδι,
όχι μόνο ο Οικουμενισμός είναι κατεγνωσμένη αίρεση αλλά και όπως η κάθε αίρεση τού διαβόλου έτσι και εδώ δεν υπάρχει ίχνος Αγιαστικης Χάριτος Μυστηρίων, και ετούτο είναι ζήτημα Πίστεως όπως ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής που έκοψε το μνημόσυνο από όλη την λοιπή εκκλησία, χωρίς να βασίζεται στον 15ον κανόνα που αργότερα θεσπίστηκε. Όπως λοιπόν για το φαγητό σου δεν χρειάζεται νομοθεσία που να λέει πως πρέπει το φαγητό σου να είναι καθαρό, έτσι και στα Της Πίστης τα πάντα καθαρά και ανόθευτα. Κάθε άλλη προσέγγιση, όπως αυτή που υποστηρίζεις, είναι βλάσφημος και αποτρόπαια.
Χριστός Ανέστη!
Ναι, η συνειδητή και πεισματική αποδοχή της αίρεσης (διότι λέει και ο Άγιος Αυγουστίνος "αν και σφάλλω εις τι, ου διά τούτο είμαι ου διά τούτο είμαι και αιρετικός" [Αγίου Νικοδήμου, Συναξαριστής Β, 256]) χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό και χάνει την ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ Θεία Χάρη (όπως την χάνει και ο καθένας μας όταν πέφτει σε θανάσιμο αμάρτημα, και μέχρι να μετανοήσει).
ΔιαγραφήΗ πρόσθετη όμως Χάρη της Ιερωσύνης αίρεται μόνο με την ονομαστική καταδίκη/καθαίρεση του κληρικού.
Ο Άγιος Υπάτιος διέκοψε σωστά το άμεσο μνημόσυνο του Νεστορίου αλλά συνέχιζε να κοινωνεί με τον Ευλάλιο, που μνημόνευε τον Νεστόριο!
Αυτά τα θέματα πάντως έχουν απαντηθεί από τον π. Θεοδώρητο ( https://drive.google.com/file/d/1Vm2vsWJAD6UpNbsFjaKJjIstxwnOi6nM/view ) που ήταν μέγας Πατέρας της εποχής. Διάβασε και λίγο, πριν γράψεις, δεν είναι κακό.
Το πότε έφυγε η Χάρις;
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι αυτή ανόητη ερώτηση είναι για να παραπλανήσεις.
Δεν έχει τόσο σημασία πότε χάθηκε η Χάρις, αλλά έχει πολύ σημασία πως στην αίρεση δεν υπάρχει Χάρις Αγιαστικών Μυστηρίων.
Αν πράγματι είναι Αίρεση τότε αν θέλεις να σωθείς φεύγεις τρέχοντας, χωρίς να εξετάζεις τα Μυστήρια του Θεού, και αυτό αρκεί. Άλλωστε δεν έχουμε τις απαντήσεις για όλα τα μυστήρια του Θεού, και δεν έχουμε όλη την ίδια Πίστη για να συνεννοηθούμε και να συμφωνήσουμε. Εσύ πιστεύεις πως η κρατική εκκλησία των ΓΟΧ ως προς την νομική υπόσταση είναι νόμιμη, κατά την δική μου γνώμη είναι Σεργιανισμός και άλλα πολλά όπως αποδείχτηκε επί κοβιντ. Εσύ θεωρείς Άγιο τον Ρώσο Ρουμπλιοφ που έφτιαξε μια πολύ όμορφη χρωματικά εικόνα για την Αγία Τριάδα του τρεις Αγγέλους, προσωπικά την θεωρώ βλασφημία διότι εξομοιώνει τα κτίσματα των Αγίων Αγγέλων με την Ακτιστη Θεότητα Αγία Τριάδα, τα εγγόνια του Αρείου θα έλεγα. Επίσης είναι βλάσφημη αυτή η εικόνα ως Αγία Τριάδα διότι δεν προσκυνειται ο Χριστός εν σαρκι ζωγραφισμένος. Έχουμε μεγάλες διαφορές λοιπόν ως προς την Πίστη και όπου υπάρχει μια πλάνη υπάρχουν όλες μαζί.
Η Χάρις λοιπόν Χάθηκε για τον καθένα μας, όταν Χάριτι Θεού πληροφορηθήκαμε βαθιά μέσα μας, πως όντως είναι Αίρεση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι ζήτημα Πίστεως και μόνο, το πότε είναι Αίρεση, και αυτό είναι πολύ προσωπικό για τον καθένα μας. Αν πράγματι κάποιος εν τη Αλήθεια πιστεύει πως έχει μυστήρια ο Οικουμενισμός επειδή δεν έχει πληρωφορηση καί βίωμα ναι τότε αυτός αγιάζει αλλά όλα μέχρι ένα σημείο, δηλαδή ο Πανάγαθος Θεός θα του δείχνει συνεχώς την αλήθεια με διάφορους τρόπους.
Αν πράγματι πιστεύεις τή Αληθεία, φεύγεις από την αίρεση. Και για να νιώσει την αίρεση ο καθένας μας θέλει βίωμα, όχι υποκρισία. Η γνώση βοηθάει μέχρι ένα σημείο, από εκεί και πέρα θέλει Πίστης.
Η αίρεση δεν είναι θέμα πληροφόρησης εκ της γνώσεως, είναι ζήτημα βιώματος. Αν δεν έχεις βίωμα θα ρωτάς αυτές τις ανοησίες, πότε έφυγε η Χάρις. Η Χάρις δεν έφυγε το ίδιο για όλους, διότι αφενός δεν έγινε παγκόσμια κρίση και ανακοίνωση απ' άμβωνος και αφετέρου δεν έχει φτάσει ακόμη ο βαθύς οικουμενισμός στον κάθε άμβωνα, δηλαδή να δούμε καρδινάλιους στις Εκκλησίες του νέου, αλλά έφτασε στις ενορίες μόνο το νέο εορτολόγιο.
Τώρα θα μου πεις πως γυρνάμε στα του Αγίου πρώην Φλωρίνης. Όμως υπάρχει τεράστια διαφορά στις μέρες μας, από τις μέρες του Φλωρίνης, λόγω και της αμεσότητας της οθόνης, αλλά και ο πρώην Φλωρίνης ήταν 9 έτη στο νέο εορτολόγιο, δεν θα μπορούσε να ακυρώσει τον εαυτόν του. Αυτή είναι η ένστασή μου για τον πρώην Φλωρίνης μπορεί να κάνω λάθος αλλά αυτή είναι η πεποίθησή μου. Ας μου αποδείξει κάποιος το αντίθετο.
Αν έχεις βίωμα και πίστη θα κριθείς εν ημέρα κρίσεως κατά το βίωμα και την Πίστη σου, ο καθένας μας. Είναι άλλο πράγμα βέβαια να γράφουμε βλασφημίες και άλλο να υποκριθουμε ανόητες ερωτήσεις.
Για να κλείσουμε το θέμα, ο αγώνας κατά της αίρεσης δεν μεταδίδεται με την γνώση και όλοι οι Άγιοι που εργάστηκαν και διέκοψαν τις μνημονεύσεις αιρετικών προ Συνοδικής διαγνωμης, είχαν Πίστη και μόνο Πίστη. Η Πίστης γεννά όλες αυτές τις θεωρήσεις, και χωρίς Πίστη δεν μπορούμε ούτε να συμφωνήσουμε ούτε να συνεννοηθούμε.
Χριστός Ανέστη
Κρατάω το καλύτερο σημείο των σχολίων σου: "μπορεί να κάνω λάθος". Αυτό ας το έχουμε όλοι υπόψιν.
ΔιαγραφήΑληθώς Ανέστη ο Κύριος!
Προς τον π. Γρηγόριο Ζιώγο:
ΑπάντησηΔιαγραφήΠρώτα από όλα να ξέρεις ότι παρά το γεγονός ότι θεωρώ ότι βρίσκεσαι σε μεγάλη πλάνη (όπως και εσύ άλλωστε θεωρείς εμένα) κατά βάθος εκτιμώ τον αγώνα σου για δύο λόγους:
πρώτον, επειδή είσαι συνεπής με τις πλάνες σου ("εκτός Γρηγορίου δεν υπάρχει σωτηρία", είχες δηλώσει κάποτε), σε αντίθεση με τους Καλλινικούς που πιστεύουν τα ίδια με σένα, αλλά πράττουν τα αντίθετα, και
δεύτερον, επειδή συμφωνείς και εσύ ότι πρέπει επιτέλους οι ΓΟΧ να μιλήσουν ξεκάθαρα για το εκκλησιολογικό και ή να αποδεχθούν την δική μας εκκλησιολογία ή την δική σας (δηλαδή όχι ασαφής και μεσοβέζικες λύσεις τύπου "Κοινού Εκκλησιολογικού Κειμένου").
Στα υπόλοιπα που γράφεις:
α) δεν ανήκω σε κάποια παράταξη, αλλά στην Εκκλησία του Χριστού, η οποία περιλαμβάνει σίτο και ζιζάνια και δεν ταυτίζεται απολύτως με καμία Δικαιοδοσία παλαιού ή νέου ημερολογίου.
β) αν η Χάρις εχάθη το 1935 τότε δεν πρέπει να αποκαλείσαι ιερομόναχος γιατί η Ιερωσύνη σου προέρχεται (μέσω ΡΟΕΔ) από νεοημερολογίτες.
γ) Παρασκευή Αγίου Μύρου μπορεί να κάνει οποιαδήποτε Σύνοδος Αρχιερέων στον κόσμο και όχι μόνο η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αυτό διδάσκουν όλοι όσοι ασχολήθηκαν με το θέμα (Άγιος Νικόδημος, Δοσίθεος Ιεροσολύμων, Δημήτριος Χωματηνός κ.ά.) και αποδεικνύεται και από την δισχιλιετή πράξη της Εκκλησίας.
δ) Τώρα για τα υπόλοιπα, μια ανοησία είτε την πει κάποιος 100 φορές, είτε 500, είτε 15.000 η ανοησία παραμένει ανοησία και δεν αναβαθμίζεται...
Η Εκκλησία του Χριστού περιλαμβάνει σίτο και και ζιζάνια αλλά τα ζιζάνια δεν έχουν κοινή ρίζα με τον σίτο.
Διαγραφή